Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎เร็วเข้า
‎เร็วเข้าๆ
‎พวกนั้นทำแบบนี้เมื่อปีที่แล้ว เราจะแพ้ไม่ได้
‎ระวังให้ดี แชมป์จีโอแคชมาแล้วจ้า
‎ฉันเห็นแล้ว
‎ยอมแพ้ไปเถอะ ก็รู้อยู่ว่าเราต้องชนะ
‎- หลบไป ไอ้หน้าปลวก ‎- ใช่
‎โยลี่ เร็วเข้า พวกนั้นไล่มาแล้ว
‎เราได้เบาะแสถัดไปแล้ว
‎- โยลี่ ตรงไป มันเป็นทางลัด ‎- ได้เลย พิลลี่
‎ให้ตาย พวกนั้นตามมาหมดเลย ‎ไปเร็ว โยลี่ เร็วเข้า
‎ยัยขี้แพ้เอ๊ย
‎เกาะให้ดีนะ
‎อย่างนั้นแหละ
‎ระวัง โทษที
‎- โยลี่ เลี้ยวซ้ายเลย ‎- ได้เลย
‎โทษที หลบหน่อย
‎หวังว่าจะไม่เปื้อนนะ
‎โทษทีนะทุกคน กำลังแข่งอยู่น่ะ
‎โอเค
‎- มาแล้วจ้า ‎- ระวังนะจ๊ะ
‎- พัง ‎- พัง
‎เอาละ
‎มันบอกว่าไงอีก
‎"มุ่งตรงไปยังก้นบึ้งแล้วเจ้าจะพบกุญแจสู่ขุมสมบัติ
‎ตัวเลขที่ลาดเอียง"
‎มุ่งตรงไปยังก้นบึ้งเหรอ
‎โยลี่ จำวิดีโอที่ฉันส่งให้ได้ไหม
‎เรื่องอุโมงค์ใต้สระน่ะ
‎- สระยังไม่ใช่ก้นบึ้ง ‎- ใช่แล้ว
‎- ตรงนั้น ไปเร็ว ‎- พวกนั้นไปไหนน่ะ
‎ไปกันเร็ว ตรงไปเลย
‎โปรดฟัง นักล่าสมบัติทั้งหลาย ‎เหลือเวลาอีกห้านาที
‎ไปเร็ว
‎- พิลลี่ เลขมันต่างกันหมดเลย ‎- รหัสก็ด้วย
‎นายเห็นหรือเปล่า
‎เร็วเข้า ไปกัน
‎นี่มันอะไรเนี่ย
‎"มุ่งตรงไปยังก้นบึ้งแล้วเจ้าจะพบ
‎กุญแจสู่ขุมสมบัติ ตัวเลขที่ลาดเอียง"
‎ตัวเลขที่ลาดเอียง
‎โยลี่ มันคือ...
‎กล่องที่ล็อกด้วยรหัสห้าหลัก
‎โอเค
‎เจอแล้ว
‎เจ็ด
‎สอง หนึ่ง
‎ห้า หก
‎หก
‎นี่เป็นการแข่งขันที่โหด แต่ทุกคนก็ทำได้ดีมาก
‎เพราะงั้นปรบมือให้ตัวเองหน่อย
‎พวกเธอจะได้ไปค่ายจีโอแคช
‎ที่ภูเขาแคทสกิลส์
‎เพลงมา ดีเจ
‎มันต้องเป็นหน้าร้อนที่ยอดที่สุดแน่ๆ
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎โคลพิโดเกรล ‎มันคือชื่อตัวยาของยี่ห้อพลาวิกซ์ที่พ่อฉันใช้
‎เขาหัวใจวายเมื่อหนึ่งอาทิตย์ก่อน
‎โอเค เยี่ยมมาก ขอบคุณ
‎(โออาฮู ฮาวาย)
‎- นี่ ‎- ขอใช้แค่สองนาทีเอง
‎ไปหางานทำแล้วซื้อเองสิ
‎มันเรื่องสำคัญนะ โยลี่บอกไว้ว่า ‎จะเล่าเรื่องค่ายจีโอทั้งหมดที่ฉันพลาดไป
‎แม่
‎พิลลี่ ใจเย็นน่า ‎เข้าบ้านแล้วลูกค่อยเช็กอีเมลก็ได้
‎แล้วถ้าเกิดตาไม่มีอินเทอร์เน็ตล่ะ
‎พ่อคะ สวัสดี
‎โอ้ ให้ตาย
‎- มด ‎- กลิ่นเหมือน...
‎คนแก่กับความผิดหวัง
‎นี่อะไรเนี่ย
‎แจ้งเตือนครั้งสุดท้ายงั้นเหรอ
‎พ่อ
‎นี่คืออะไรน่ะ
‎สัญญาณเตือนข้อสองว่าเรากำลังตกนรกไง ‎ข้อแรกคือไม่มีวายฟาย
‎แม่ แล้วทีนี้หนูจะรู้ได้ไงว่าพลาดอะไรที่ค่ายบ้าง
‎โธ่พ่อ
‎นี่
‎ทำอะไรเนี่ย ให้ตาย
‎- แม่ ‎- อีโออาเน่ อย่าทำน้องตายนะ
‎เธอเกือบทำหัวนมฉันขาดแน่ะ
‎นิสัยเสียก็ต้องโดนแบบนี้แหละ
‎พอได้แล้วทั้งสองคน
‎ทำให้มันถูกต้อง
‎- ผมเหรอ น้องหยิกหัวนมผมนะ ‎- ให้หนูขอโทษพี่เหรอ พี่เนี่ยนะ
‎ทำให้มันถูกต้องซะ
‎อีโออาเน่ ลูกก่อน
‎ฉันขอโทษที่เธอมันน่ารำคาญเหลือเกิน
‎ฉันขอโทษที่นมพี่มันใหญ่เบอะบะ
‎ขอโทษที่ตั้งใจหักไม้กระจกจีโอขี้ของเธอ
‎ขอโทษที่เอาก้นถูหมอนพี่แล้วทำให้พี่เป็นตาแดง
‎ขอบคุณที่หาเหตุผลให้ฉันเผา…
‎อีโออาเน่
‎พ่อคะ
‎- ฉันเกลียดเธอ ‎- ฉันเกลียดพี่
‎แม่คะ ไหนแม่บอกหนูว่าตามีวายฟายไงคะ
‎ใจเย็นน่า พิลส์ ‎มันก็แค่ค่ายโง่ๆ ที่ให้ล่าสมบัติกันปลอมๆ
‎รู้ไหมอะไรโง่ หน้าพี่ไง
‎โง่คือการซื้อรองเท้าสองคู่ ‎แล้วใส่อย่างละข้างต่างหาก
‎- รู้ไหมอะไรโง่ พี่… ‎- นี่
‎พวกเธอทำอะไรกัน ‎เถียงกันไปก็ไม่ได้ประโยชน์หรอก
‎เดี๋ยวตีให้เลย
‎เขาพูดอะไร
‎พ่อขึ้นไปทำอะไรบนนั้นคะ
‎พ่อควรจะนอนพักบนเตียงนะ
‎ฉันเป็นคนฮาวาย ฉันคอยดูแลเกาะนี้
‎เป็นสิบปี ไม่มีใครมาบอกว่าฉันต้องทำอะไร
‎แต่แกมาที่นี่แล้วมาบอกว่าฉันต้องทำอะไร
‎หมอแคมโปสบอกว่าพ่อควรนอนพักบนเตียง
‎ฉันไม่สนว่าหมอแคมโปสพูดอะไร
‎พวกแกไม่จำเป็นต้องมาที่นี่ก็ได้
‎พวกเราต้องมาสิ
‎ในรูปพวกเธอดูสูงกว่านี้นะ
‎ผอมกว่านี้ด้วย
‎- กินสิไอ้หนู ลองกินดู ‎- ดูไม่ค่อยถูกสุขอนามัยเลยนะ
‎กินไปเถอะ
‎ขอบคุณ
‎มาฮาโล
‎เอาเลย พูดว่า "มาฮาโล"
‎มาฮาโล
‎นี่แกไม่ยอมสอนภาษาฮาวาย ‎ให้เด็กพวกนี้สักนิดเลยเหรอ
‎ก็ใช่น่ะสิ เราอยู่ในนิวยอร์กนะ
‎แค่ภาษาฮาวายนิดๆ หน่อยๆ แค่นั้นเองที่ฉันขอ
‎- ฝนตกแล้ว ไปกันเถอะ ‎- แล้วหลานล่ะ ไอ้หนุ่ม
‎- หลานเต้นฮูล่าหรือเปล่า ‎- เขาไม่เต้นฮูล่าอยู่แล้ว
‎เราพูดภาษาฮาวายที่ไหนก็ได้ ลองดูสิ
‎- ไม่มีใครในนิวยอร์กเข้าใจหรอก ‎- นั่นแหละปัญหา
‎ม็องส์
‎นี่อะไรเนี่ย
‎ภาษาฮาวายเหรอ
‎ฆ่าพวกเราแล้วเอาทองไปงั้นเหรอ
‎โอ้โห
‎ท่าเท่เหมือนจอห์น วิคมาเอง
‎เธอเป็นโจรเหรอ
‎ไม่เอาน่า ไม่มีใครขโมยอะไรในนั้นหรอก
‎- แล้วนั่นอะไร ‎- ไม่ใช่เรื่องของนาย
‎นายเป็นใคร
‎ก็จริง ฉันชื่อแคสเปอร์ อาโลฮ่า
‎พิลลี่
‎งั้นคิโมก็เป็นตาของเธอใช่ไหม
‎ทางสายเลือดน่ะ
‎- แมวนายเป็นอะไรน่ะ ‎- อ้อ นั่นมอร์ติเมอร์
‎มันน้ำหนักเยอะ ฉันเลยต้องพามันมาเดินเล่น ‎ไม่งั้นมันจะเป็นเบาหวานเอา
‎- แต่นายลากมันไปนะ ‎- ฉันพยายามกระตุ้นมันอยู่
‎มาจากไหนล่ะเนี่ย ยัยหนู
‎เธอมาหามอร์ติเมอร์
‎ใช่ค่ะ
‎นั่นแปลว่ามันชอบเธอ
‎เอาไง แคสเปอร์ เราจะทำกันอยู่ไหม
‎- ทำครับ ‎- โอเค
‎เจ้านกกระติ๊ดหงอนแดง
‎ฉันไม่รู้จักนาย ‎แต่ฉันว่านายคงได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
‎จนกว่าเราจะพบกันอีก
‎ไปสู่สุคตินะ
‎เดี๋ยวนะ นั่นไม่ใช่นกของนายเหรอ
‎เปล่า มันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของฉัน
‎แต่ฉันคิดว่ามันน่าเศร้าที่มันต้องตาย
‎ก็คงแย่นะถ้าไม่มีใครสนใจ
‎เราให้เกียรติผู้ล่วงลับด้วยการเล่าขานเรื่องราว
‎และรักษาไวลัวของพวกเขาให้อยู่ต่อไป
‎วิญญาณของพวกเขา
‎ด้วยอาโลฮ่า
‎ยอดไปเลย
‎แม่คะ ‎แม่บอกว่าพจนานุกรมภาษาฮาวายอยู่ไหนนะ
‎ลูกดูที่โต๊ะแม่หรือยัง
‎(พจนานุกรมฮาวาย-อังกฤษ)
‎ลูกรัก ได้ยินแม่ไหม
‎ลูกหาเจอ…
‎ไม่เคยเห็นรูปพ่อรูปนี้มาก่อนเลย
‎คัว
‎ลืมไปแล้วว่ามีรูปนี้อยู่
‎พิลลี่
‎แม่รู้ว่าลูกหงุดหงิดที่ไม่ได้ไปเข้าค่าย
‎เพราะงั้น
‎พรุ่งนี้เราไปเล่นจีโอแคชกันเป็นไง
‎ได้ค่ะ หนูยังไม่ได้หาสมบัติแถวนี้เลย
‎- มันต้องมีสมบัติเจ๋งๆ อยู่แน่เลย ‎- เยี่ยม พรุ่งนี้นะ
‎"มาร์ชาโดเรส น็อกตูร์นอส"
‎ลาปู ไนท์ มาร์ชเชอร์งั้นเหรอ
‎นี่ เอาคืนมานะ ทำอะไร…
‎- ไม่ใช่ของพี่นะ ‎- ทำไมเธอมีภาพวาดของไนท์ มาร์ชเชอร์
‎พี่รู้เหรอว่ามันคืออะไร
‎รู้สิ ผีนักรบฮาวาย
‎บ็อบบี้ ไชเทิลส์เล่าให้ฉันฟัง ‎หลังจากที่เขาไปเที่ยวเมาอิมา
‎ไอ้บ็อบบี้ขี้เหม็นนั่นจะรู้อะไรเรื่องฮาวาย
‎เขาไม่รู้เรื่องฮาวายเรื่องไหนล่ะ
‎เขาว่าพวกนั้นออกย่ำในเวลากลางคืน
‎คอยปกป้องเกาะ
‎เธอจะรู้ว่าพวกเขามาเมื่อได้ยินเสียงกลอง
‎จากนั้นเธอก็จะเห็นคบเพลิง
‎เรียงรายเป็นสาย
‎ถ้าเธอได้ยินเสียงแตรเปลือกหอยนะ
‎เตรียมใจได้เลย
‎พวกเขามาใกล้แล้ว
‎- และถ้าพวกเขาเจอเธอ… ‎- อะไร
‎เธอควรจะก้มหน้าไม่มองขึ้นมาซะดีกว่า
‎เพราะถ้าไม่…
‎จำฉากในเรื่องขุมทรัพย์สุดขอบฟ้าได้ไหม
‎ที่หน้าของพวกทหารนาซีละลายออกมา
‎นั่นแหละ
‎หลับให้สบายนะ
‎น่าขยะแขยงน่า
‎ไม่ซะหน่อย อาหารนี่ต่างหากล่ะ ไม่มีพริกไทย
‎ไม่มีเกลือ ไม่มีรสชาติ ‎เอาไว้ให้ใครกิน เราไม่ใช่คนขาวนะ
‎- ไข่ขาวดีต่อหัวใจ… ‎- ห้าปีนะ พ่อ
‎ห้าปีเลยนะ
‎พ่อไม่จ่ายภาษีที่ดินได้ยังไงตั้งห้าปี
‎ทำไมไม่บอกหนูว่าพ่อมีปัญหา
‎ไม่มีปัญหาหรอก ฉันดูแลตัวเองได้
‎จริงเหรอ พ่อกำลังจะโดนยึดบ้านนะ
‎พ่อ หนูรู้ว่าพ่อไม่อยากได้ยิน
‎แต่มันอาจจะดีกับพ่อมากกว่าถ้าไปอยู่นิวยอร์ก ‎พ่อจะได้ไปไหนมาไหนสะดวกขึ้น
‎นี่คือคูลีอาน่าของฉัน ‎เป็นดินแดนของโอฮาน่าของพวกเรา
‎ไม่เหมือนแก ฉันขอตายก่อนจากที่นี่ไป
‎- อี ไปเตรียมตัว เราจะออกจากบ้านสิบโมง ‎- อะไรกัน แม่กับพี่จะไปไหน
‎เราจะไปรับยาของตาแล้วก็เราเตอร์ใหม่
‎อีบอกว่าต้องใช้ตัวที่แรงกว่านี้หรืออะไรนี่แหละ
‎แม่ต้องจัดการธุระสักสองสามอย่าง
‎แต่หนูนึกว่าเราจะไปเล่นจีโอแคชกันวันนี้
‎หนูเตรียมของไว้สำหรับสองคน
‎โธ่ลูกรัก แม่ขอโทษจริงๆ นะ
‎วันนี้ไม่ได้ โอเคนะ
‎อาจจะต้องพรุ่งนี้
‎อาโลฮ่า ฉันแคสเปอร์
‎พิลี่อาโลฮ่าอยู่ไหม
‎ให้ฉันเดา นายไม่ใช่พิลลี่ ‎แต่เป็นพี่ชายของเธอใช่ไหม
‎อี
‎เหมือนตัวอักษรน่ะเหรอ
‎ย่อมาจากอีเมลหาฉันสิ เอาไหมล่ะ
‎ล้อเล่นน่ะ มันย่อมาจากอีโออาเน่
‎- แล้วเธอล่ะ ‎- ฮานะ
‎ฮานะ
‎ฮานะ ภาษาอะไร ญี่ปุ่นเหรอ
‎มันเป็นภาษาฮาวายเหมือนกัน
‎เหมือนกับอีโออาเน่
‎- ชื่อฉันเอง ‎- ใช่
‎แล้วพิลลี่ล่ะ
‎- เธออยู่ไหม ‎- ไอ้หัวแดง หลบไป คนเขาคุยกันอยู่
‎- อย่าทำแบบนั้น ‎- ทำอะไร
‎ทำตัวทุเรศไง
‎ตอบคำถามเขาสิ น้องสาวนายอยู่ไหม
‎อยู่ เธออยู่ข้างหลังน่ะ เพื่อน
‎ฉันเลิกงานบ่ายสาม ถ้าอยากให้มารับก็โทรมานะ
‎- มาฮาโลที่จะมารับนะ ‎- ได้เลย
‎ท่ายาวจริง
‎ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฮัดสัน
‎แล้วฮานะ เราควรจะ… โอ้ น่ากินแฮะ
‎"เมื่ออาทิตย์ตกและสายฝนร่วงลงมา
‎เราเบิกทางให้ตัวเอง"
‎(โออาฮู ฮาวาย ปี 1823)
‎"โรบินสันพาพวกเราฝ่าเข้าไป ‎ในดินแดนที่ไม่มีใครเคยสัมผัส
‎เต็มไปด้วยสิ่งแปลกตา เสียงประหลาด
‎และบราวน์คอยทำสัญลักษณ์บอกทางไว้"
‎"ส่วนตัวข้า
‎นายจ่าของเรือ
‎เป็นผู้บันทึกเรื่องราว"
‎ไงพิลลี่
‎พิลลี่
‎โอเค
‎แคสเปอร์ นายจะย่องเข้าใส่ชาวนิวยอร์กไม่ได้
‎ทำแบบนี้ถึงตายเลยนะ
‎ฉันไม่ได้จะย่องใส่ ‎แล้วเธอเป็นคนฮาวายไม่ใช่เหรอ
‎ใช่ แต่เราย้ายไปนิวยอร์กตอนฉันหนึ่งขวบ
‎ยังไงก็เถอะ อย่าหวังจะได้คำขอโทษ ‎ฉันหัวก้าวหน้าเกินกว่านั้น
‎ฉันขอโทษที่เธอต้องอัดฉันล่ะมั้ง
‎นายโตที่นี่ใช่ไหม นายรู้ภาษาฮาวายมากแค่ไหน
‎ไม่มาก
‎ฮานะเพื่อนฉันรู้เยอะกว่า
‎- ทำไมเหรอ ‎- ฉันพยายามจะแปลไอ้นี่
‎แต่ฉันต้องแปลทีละคำ ใช้เวลาเป็นชาติเลย
‎ส่วนใหญ่เป็นภาษาสเปนนี่
‎- เธอรู้ภาษาสเปนเหรอ ‎- ใช่
‎ฉันเบื่อที่ต้องคอยอธิบายว่าไม่ใช่คนเปอร์โตริโก ‎ฉันเลยเรียนซะเลย
‎- นี่บันทึกของใคร ‎- ชายสักคนที่ชื่อม็องส์
‎- กะลาสีบน… ‎- เรือเปรูเวียน
‎สมบัติของเรือเปรูเวียนถือเป็นตำนาน
‎สมบัติ หมายถึงสมบัติจริงๆ น่ะเหรอ
‎คนยังตามหามันอยู่เลย
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นม็องส์ มันว่าไงบ้าง
‎โอเค ก็…
‎อย่างที่รู้ พวกล่าอาณานิคมชาวสเปน ‎จ้างโจรสลัดกลุ่มหนึ่งให้ซ่อนทองของพวกเขา
‎แต่แล้วโรบินสันกับบราวน์ก็ไปค้นพบความลับเข้า
‎"ม็องส์"
‎โรบินสันกับบราวน์บอกม็องส์ว่า
‎"โย่เพื่อน กัปตันของพวกเราจะฆ่าเรา ‎แล้วเก็บทองอันหอมหวานพวกนั้นไว้เอง"
‎แล้วม็องส์ก็พูดว่า "แย่จัง"
‎"ไม่ดีเลยอะ"
‎"เพื่อน อยากก่อกบฏไหม"
‎แล้วม็องส์ก็บอกว่า "อยาก ฟังดูปังปุริเย่"
‎พวกเขาจึงก่อกบฏ
‎บราวน์ฝีมือฉกาจมากถึงกับใช้ขนมปังฆ่าคนได้
‎และในขณะที่เรือเปรูเวียนมอดไหม้
‎โรบินสัน บราวน์ ม็องส์ ‎และโจรสลัดที่พวกเขาไว้ใจกลุ่มหนึ่ง
‎ก็ลากสมบัติขึ้นฝั่ง
‎และนั่นคือตอนที่พวกเขาตัดสินใจว่า
‎"โย่ ซ่อนสมบัติกันที่นี่เถอะ"
‎"ใช่ เราจะได้หาเรือใหม่แล้วไปจากนี่กัน"
‎ฉันอ่านมาได้ถึงแค่ตรงนี้แหละ
‎- กลัวจะโดนสปอยล์ไหม ‎- ถ้าได้รู้เรื่องต่อก็ไม่
‎หลังจากพวกเขาซ่อนสมบัติ ‎ม็องส์ก็อยู่ต่อเพื่อเฝ้ามันไว้
‎ในขณะที่โรบินสันและบราวน์ ‎ล่องเรือกลับไปอังกฤษ
‎แต่เรือของพวกเขาไปไม่ถึง
‎โอ้ ให้ตาย
‎พายุโหมใส่เรือของพวกเขา ‎และทุกคนบนเรือก็สาบสูญไปในทะเล
‎ส่วนม็องส์ เขาเกือบถูกซ้อมจนตาย
‎เขาคลานไปบนพื้นทรายที่ร้อนระอุ น่าสงสาร
‎ใครซ้อมเขาจนเกือบตายล่ะ
‎เป็นปริศนา คู่รักสูงวัยชาวฮาวาย ‎ไปพบเขาเข้าในตอนที่ใกล้จะสิ้นลม
‎ม็องส์คงมอบบันทึกให้พวกเขา ‎แทนคำขอบคุณที่ช่วยชีวิตเขาไว้
‎ถ้าโรบินสัน บราวน์ และม็องส์ไม่ได้ยุ่งกับสมบัติ ‎แล้วมันอยู่ที่ไหนล่ะ
‎ไม่มีใครรู้
‎ทฤษฎีหนึ่งก็คือม็องส์บอกที่ซ่อนให้กับคู่รักคู่นั้น
‎แต่ไม่เคยมีใครเอาทองสเปนไปขึ้นเงิน
‎ฉันต้องอ่านให้จบซะแล้ว
‎นี่
‎งั้น…
‎หลานก็ขโมยของของตา
‎ตาเป็นตา เป็นพ่อของแม่หลานนะ
‎เดี๋ยว
‎หนูลืมบางอย่างไว้ในหนังสือ
‎- นี่ไปเอามาจากไหน ‎- ห้องของแม่
‎แม่ไม่ได้บอกว่าเอาไปไม่ได้ หนูไม่ได้ขโมยนะ
‎"แม่ไม่ได้บอกว่าเอาไปไม่ได้" ‎ส่งมานะ เจ้าพังพอน
‎- หนูไม่ใช่พังพอนนะ ‎- ส่งมานี่
‎ว้าว
‎แม่ของหลานมีความสุขมากเลย ดูสิ
‎นี่ก่อนที่พ่อของหลานจะเข้ากองทัพ
‎รู้อะไรไหม
‎หลานมีรอยยิ้มเหมือนพ่อ
‎- จริงเหรอคะ ‎- จริงสิ
‎นี่เป็นของพ่อของตา ‎ซึ่งได้รับมาจากพ่อของเขาอีกทอดหนึ่ง
‎ซึ่งได้รับมาจากม็องส์
‎งั้นพ่อของพ่อของพ่อของพ่อ…
‎ครอบครัวเราช่วยชีวิตม็องส์ไว้เหรอ
‎และปู่ของตา…
‎ได้นี่มาจากม็องส์
‎- ของจริงเหรอคะ ‎- จริงแท้แน่นอน ดูอีกทีสิ
‎แล้วที่เหลืออยู่ไหนล่ะ
‎- ทำไมตาไม่อยู่คฤหาสน์ ‎- คฤหาสน์เหรอ
‎มองไปรอบๆ สิ เราเป็นชาวฮาวาย ‎ชาวคานากะ
‎- เราโชคดีมากที่ได้อาศัยอยู่ในฮาวาย ‎- ตาจะบอกตาหามันไม่เจองั้นสิ
‎โอ้ ดูนี่สิ
‎เกาะโมโคลิอิ สวยมากเลยใช่ไหมล่ะ คิดว่าไง
‎- คีโอกิ เป็นไงบ้าง ‎- คิโม
‎- อาโลฮ่าคิโม ‎- อาโลฮ่าน้องชาย
‎ไอ้น้อง ทำปูโอโลมาให้ด้วย
‎มีโลมิแซลมอน ปิปิเคาลา กับโปอิสดๆ
‎ฉันชอบมากเลย มาฮาโลนะคิโม
‎จำครั้งก่อนที่เรามาที่นี่ได้ไหม ‎เราไปตกปลากันตรงนั้น
‎จำได้สิ ฉันเพิ่งไปตรงนั้นมา
‎เราจับปลาเมนปาชิได้ ยังอยู่ในตู้แช่ฉันอยู่เลย
‎ฉันชอบมันมาก ฉันกินหมดไปแล้ว
‎ไว้เราต้องไปตกกันอีก ‎ถ้าตกได้ก็ดี ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
‎ไอ้น้อง นายตกได้อยู่แล้ว รับประกันเลย
‎พูดอะไรกันคะเนี่ย
‎ยัยหนูพิลลี่
‎พิลลี่เหรอ
‎ว้าว ครั้งสุดท้ายที่เห็นยังเป็นทารกตัวจิ๋วอยู่เลย
‎นี่ ฉันทำมูซูบิมาให้ด้วย
‎แล้วฝากอาโลฮ่าแม่ด้วยนะ ‎ไม่ได้เจอเธอนานมากแล้ว
‎- ค่ะ ‎- ไปที่เรือกันดีกว่า
‎ได้เลย
‎ระวังแนวปะการังด้วย แล้วเจอกันนะ
‎ได้เลย ไอ้น้อง
‎รองเท้าสวยนี่ รู้ใช่ไหมว่ามันจะต้องเปียก
‎นี่ มาเร็ว เราต้องไปแล้ว มาเร็ว ไปกัน
‎รู้ใช่ไหมคะว่าหนูว่ายน้ำไม่เป็น
‎จับพวงมาลัยไว้
‎หลานจะเป็นชาวฮาวายประเภทไหนกัน ‎ถ้าว่ายน้ำไม่ได้
‎ที่นิวยอร์กเราไม่ว่ายน้ำข้ามแม่น้ำกัน ‎เรามีรถไฟให้นั่ง
‎ตาจะสอนให้เองถ้าหลานไม่จมน้ำซะก่อน
‎เร็วเข้า ใส่นี่ไว้ ใส่เร็ว
‎เก่งมาก
‎เอาละนะ
‎ยอดเลย
‎แต่ก็อย่างที่หนูบอก นิวยอร์กมีหน้าหนาวของจริง
‎มันยังไม่ถึงคริสต์มาสจนกว่าอากาศจะหนาวสุดๆ
‎หายใจทีปอดแทบแข็ง
‎เดี๋ยวนะ ยังสุขสันต์คริสต์มาสไม่ได้ ‎จนกว่าจะเจ็บปอดเหรอ
‎คริสต์มาสที่นิวยอร์กสุดยอดที่สุด
‎เปิดกระเป๋าสิ มาดูกันว่าเรามีอะไรบ้าง
‎โอ้ มูซูบิกล่องที่คีโอกิทำให้
‎เอาเลย
‎อย่างนั้น
‎รู้ไหม นิวยอร์กไม่ได้หนาวอยู่ตลอดนะ
‎ตาไม่เคยไป ตาน่าจะไปเที่ยวบ้างนะ
‎ไม่สวยเท่าเกาะกับผู้คนที่นี่หรอก
‎เราอยู่อย่างอาโลฮ่า
‎อาโลฮ่าคือวิธีที่เราปฏิบัติต่อตนเอง
‎ช่วยเหลือผู้อื่น
‎เป็นวิธีที่ทำให้เรารู้…
‎ว่าในชีวิตนี้เราควรจะอยู่ที่ไหน
‎คูลีอาน่า ความรับผิดชอบของเรา
‎เป็นวิธีที่เราใช้ดูแลผืนดินนี้
‎และอาโลฮ่าก็เป็นส่วนสำคัญของหลาน ‎รู้ไหมว่าทำไม
‎เพราะว่าหลาน…
‎เป็นชาวฮาวาย และหลานมีโคโค่
‎สายเลือดฮาวาย
‎นี่ ดูตรงนั้นสิ หลานเห็นอะไร
‎ภูเขาเหรอคะ
‎นี่เป็นที่ที่พวกเขาขึ้นฝั่งตอนแรก
‎ใช่
‎หลานจะไปไหน
‎ดูสิ นี่เป็นสัญลักษณ์ของโรบินสันกับบราวน์
‎โอ้ หลานพูดสเปนได้ใช่ไหม
‎ตาต้องแปลทีละตัว ใช้เวลาเป็นชาติเลย
‎งั้นโน้ตโพสต์อิตที่เป็นภาษาฮาวายก็คือตาเหรอ
‎ใช่
‎"เราวางอัญมณีไว้ด้านในมงกุฎ
‎และทำสัญลักษณ์ไว้ด้วยทองคำ"
‎เอาสิ มองผ่านมัน
‎มองไปทางนั้น
‎ม็องส์ไปที่นั่นเหรอคะ
‎นั่นคือที่ที่เราต้องไปเหรอคะ เพื่อที่จะได้พบสมบัติ
‎ไม่มีสมบัติหรอก หนังสือนี่แหละคือสมบัติ
‎นี่ค่ะ
‎นี่ จะไปไหน
‎หนูแค่อยากจะดูให้แน่ใจว่า ‎เหรียญมันชี้ตำแหน่งเดียวกันจากที่ที่สูงกว่านี้
‎- ตาไม่อยากให้หลานขึ้นไปเลย ‎- ทำไมคะ มันอันตรายเหรอ
‎อันตรายสิ พวกนักท่องเที่ยวทำทางขึ้นพังหมดแล้ว ‎มันกร่อนไปหมด
‎หนูตัวเล็ก ไม่เป็นไรหรอก
‎พิลี่อาโลฮ่า ลงมาเดี๋ยวนี้เลย
‎ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเดียวก็กลับค่ะ
‎ตาคะ
‎สัญญาณๆ
‎ใช่
‎อีโออาเน่
‎- อี ขอแม่คุยด้วยเดี๋ยวได้ไหม ‎- ครับ
‎แล้วนี่เราจะไปไหนกัน ‎ผมไม่เห็นร้านอุปกรณ์ไอทีที่ไหนเลย
‎รอเดี๋ยว ขอแม่จอดก่อน
‎อีโออาเน่ แม่มีเรื่องต้องคุยด้วย
‎คือว่า…
‎ตามีปัญหาเรื่องจ่ายหนี้และ…
‎เขาอาจจะโดนยึดบ้าน
‎และมูลค่าอสังหาในกรีนพอยต์เพิ่มขึ้น…
‎แม่อยากขายอะพาร์ตเมนต์มาใช้หนี้ให้ตา
‎อีโออาเน่ ช่วยพยายามเข้าใจหน่อยเถอะ
‎พื้นที่ตรงนั้นเป็นของครอบครัวเรา ‎มาหลายชั่วอายุคนแล้ว
‎- มันคือบ้านของเรา ‎- พิลลี่กับผมโตมาในนิวยอร์ก มันคือบ้านของเรา
‎ตาสร้างบ้านนั้นด้วยสองมือของตัวเองเลยนะ
‎เขาหัวใจวายและเราก็ไม่ได้อยู่ช่วย
‎แม่ก็แทบไม่อยู่ช่วยเราทั้งๆ ที่เราอยู่บ้านเดียวกัน
‎ลูกรู้ไหมว่าการเลี้ยงลูกสองคนด้วยตัวคนเดียว ‎ในนิวยอร์กมันยากแค่ไหน
‎รู้ครับแม่
‎ทุกครั้งที่ผมไปร้านสะดวกซื้อหรือทำมื้อค่ำ
‎หรือซักผ้าเพราะว่าแม่ทำไม่ได้
‎นี่มันไม่ยุติธรรม
‎สิ่งที่ไม่ยุติธรรมก็คือผมต้องแลกทั้งชีวิต
‎เพราะแม่รู้สึกผิดที่จากฮาวายไปตอนที่พ่อตาย
‎กล้าดียังไง
‎ฮัลโหล
‎- แม่ ตาเป็นอะไรไปก็ไม่รู้ ‎- พิลลี่ พูดช้าลงหน่อย แม่ไม่เข้าใจ…
‎เร็วเข้า ตาเป็นอะไรไปก็ไม่รู้
‎เราต้องไปแล้ว
‎- จะให้เขานอนค้างหรือเปล่าคะ ‎- ค่ะ
‎- จากประวัติทางการแพทย์ของเขา… ‎- พิลส์
‎นี่
‎แค่ซี่โครงหักเอง ไม่ถึงตายหรอก
‎เธอควรจะกังวลเรื่องพวกเรามากกว่า
‎ถ้าแม่ใช้หนี้ให้ตาไม่ไหว ‎แถมเขาไม่ยอมย้ายไปบรูกลิน…
‎ตาบอกว่าขอยอมตายดีกว่า
‎แม่เลยบอกฉันว่า
‎แม่อยากจะขายอะพาร์ตเมนต์ ‎แล้วให้เราย้ายมาอยู่ที่นี่
‎ฉันรู้ เจสสิก้า ไรลีย์เพิ่งบอกว่าจะจูบกับฉัน
‎และฉันจะไม่ยอมใช้เวลาปีสุดท้ายของ ม.ปลาย ‎ติดอยู่บนเกาะโง่ๆ นี่
‎ตาล่ะ เขาโอเคไหม เขาว่ายังไงบ้าง
‎ไม่ พิลี่อาโลฮ่า เขาไม่โอเค
‎แม่ไม่อยากเชื่อ ‎ว่าลูกจะขอให้ตาพาไปเกาะโมโคลิอิ
‎- แต่หนูไม่ได้… ‎- แม่ไม่อยากฟัง
‎พวกเขาจะให้ตานอนค้าง เพราะงั้นแม่จะอยู่เฝ้า
‎พวกลูกกลับบ้านไป
‎- มันไม่ใช่… ‎- แม่บอกให้กลับบ้าน
‎ตาต้องบาดเจ็บและมันเป็นความผิดฉัน
‎โอ้ไม่ อย่าร้องเลยนะ
‎อย่ามาบอกว่าห้ามร้องไห้ ‎ในตอนที่ฉันพยายามจะไม่ร้องอยู่ มันไม่ช่วย
‎โทษที
‎อี๋
‎คิโมน่ะอึด
‎มีครั้งหนึ่งฉันเห็นเขาเชิญ ‎ผู้เผยแพร่ศาสนามอร์มอนสองคนเข้าไปกินกาแฟ
‎เขาไม่เป็นไรหรอก
‎ไม่ใช่แค่เรื่องที่เขาบาดเจ็บนะ
‎เขาใช้หนี้ไม่ไหวด้วย อาจจะต้องถูกยึดบ้าน
‎ฉันต้องหาวิธีแก้ไขเรื่องนี้
‎ยังไงล่ะ ไม่ได้มีทองคำรออยู่ ‎ที่ปลายสายรุ้งเสียหน่อย
‎แต่ถ้ามีก็คงจะเจ๋งดีนะ
‎พิลส์ จีโอแคชทำให้เธอหลุด ‎จากความเป็นจริงไปแล้วใช่ไหมเนี่ย
‎ตาบอกว่าม็องส์ให้ครอบครัวของเรามา ‎มันเป็นทองคำแท้นะ อี
‎ฉันกัดดูแล้ว ดูรอยฟันได้เลย
‎ทีนี้ฉันก็รู้แล้วว่าพวกเธอบ้าทั้งคู่
‎แล้วก็นะ ทำไมผมนายถึงสีเดียวกับหัวนม
‎- อย่าทำเหมือนเขาเป็นสิ่งของสิ ‎- อะไรนะ
‎ไม่ ฉันไม่ได้… ‎นั่นไม่ใช่วิธีเอาคำนั้นมาใช้ด้วยซ้ำ
‎ถ้าแม่ใช้หนี้ให้ตาไม่ได้ ‎เราต้องย้ายออกจากบรูกลินไม่ใช่เหรอ
‎นี่เป็นวิธีที่เราจะหาเงินมาได้
‎เงินจริงสิ พิลส์
‎เราต้องใช้เงินของจริงไม่ใช่เหรียญช็อกโกแลต
‎ก็ได้ ยังไงก็เอาเถอะ
‎(รถกระบะ)
‎พิลลี่ เธอจะเดินเข้าไปในคัวลัวเลยไม่ได้นะ ‎มันถือเป็นการบุกรุก
‎ก็ได้ ฉันจะแอบเข้าไป
‎- เธอจะโดนจับได้เอา ‎- งั้นฉันก็จะแกล้งทำเป็นหลง
‎เชื่อฉันสิ พวกผู้ใหญ่น่ะซื่อบื้อและฉันก็น่ารัก
‎แต่พิลลี่ คัวลัวน่ะ…
‎ฉันต้องทำ แคสเปอร์ เพื่อตา
‎โอเค เราจะไปกันตอนรุ่งสาง
‎เราเหรอ
‎เพื่อคุณคิโม
‎ตัวดีนี่คือเดินหน้าใช่ไหม
‎อะไรนะ ไหนบอกว่าขับรถเป็นไง
‎ใจเย็น ฉันรู้น่าว่าทำอะไรอยู่
‎รอเดี๋ยวก่อน
‎ว้าว ที่นี่เงียบจริงๆ เลย ‎รู้ไหมที่นิวยอร์กบีบแตรกันทั้งวันทั้งคืน
‎นี่มันฮาวาย การบีบแตรถือว่าหยาบคาย
‎พิลลี่ ช่วยจอดหน่อย ฉันรู้สึกไม่ดีเลย ‎ฉันว่าฉันไม่ไหวแล้ว
‎ฉันไม่ได้ขับแย่ขนาดนั้นสักหน่อย
‎มาเร็วเจ้าอ้วก ไปกันเถอะ
‎(เตือน เฉพาะพนักงานเท่านั้น ‎ผู้มาเยี่ยมชมโปรดใช้ทางเข้าด้านหน้า)
‎- ถือคีอานูให้ที ‎- โอเค
‎- มันหนักนะ ‎- โอ้ ให้ตาย แบกอะไรมาเนี่ย เพื่อน
‎(ฟาร์มปศุสัตว์คัวลัว)
‎นายจะบอกว่า ‎คนมาที่นี่กันเพื่อดูเนินเขาไม่กี่ลูกเนี่ยนะ
‎หุบเขาคัวลัวเป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของฮาวาย
‎และก็มีหนังมาถ่ายทำที่นี่หลายเรื่อง ‎อย่างจูราสสิค ปาร์คไง
‎จริงเหรอ นั่นมัน…
‎อะไรเนี่ย
‎สุดยอดไปเลย โย่
‎มอร์ติเมอร์ต้องชอบที่นี่แน่ๆ
‎โทษทีแม่ ไม่ใช่เวลา
‎มาเถอะ ไปกัน
‎- ทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์มือถือ ‎- ไม่รู้สิ แม่
‎ยังเช้าเกินไป
‎แม่แค่โทรมาดูว่าพวกลูกเป็นยังไงบ้าง
‎- พิลลี่เป็นไง ‎- น่ารำคาญเหมือนเดิม
‎- ขอแม่คุยกับน้องได้ไหม ‎- เดี๋ยวผมดูก่อนว่าตื่นหรือยัง
‎โทรศัพท์คนแก่
‎ฮัลโหล อี ยังอยู่ไหม
‎ไม่นะ พิลลี่โกรธแม่เหรอ
‎ใช่ ไม่ ผมหมายถึงเธออยู่ในห้องน้ำกำลังอึอยู่
‎โอ้ งั้นคงพักใหญ่
‎แม่ก็รู้
‎ยัยหนูนั่นต้องกินใยอาหารเพิ่มบ้างแล้ว
‎- ช่วยดูให้น้องกินกล้วยด้วยได้ไหม ‎- ตาเป็นยังไงบ้าง
‎เขาหลับตลอดทั้งคืนแต่ยังต้องรอผลตรวจเพิ่มอีก
‎แย่เลยแฮะ
‎ใช่ ที่นี่มีห้องอาบน้ำอยู่เพราะงั้น…
‎ถ้าพวกลูกจะช่วยเอาเสื้อผ้ามาให้แม่เปลี่ยน ‎แม่จะขอบคุณมากเลย
‎ครับ ผมบอกพิลลี่ไว้ว่าเช้านี้จะพาไปเล่นจีโอแคช ‎ให้เธอสบายใจขึ้น
‎เพราะงั้นอาจจะหลังจากนั้นนะ
‎โอ้‎ ‎อี ใจดีมากเลย ขอบใจนะ
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ แม่
‎โอเค เล่นจีโอแคชกันให้สนุกนะ ‎พยายามอย่าฆ่ากันล่ะ
‎- โทรหาแม่ก่อนจะ… ‎- โอเค เยี่ยม บาย
‎พิลลี่
‎ใครจะอุตส่าห์ถ่อมาถึงฮาวาย ‎แค่เพื่อดูสถานที่ถ่ายอสุรกายดงดิบ
‎คนชอบอสุรกายดงดิบกันมากน่ะ
‎ก็ไม่รู้ทำไม ฉันว่าเรื่องมันเข้าใจยาก ‎และวางโครงเรื่องแย่
‎คงเพราะหลังจากลงทุนลงแรงดูไปตลอดหกปี
‎คนคงไม่อยากยอมรับว่าใช้เวลาไป
‎กับอะไรที่ล้มเหลวในการให้ตอนจบที่น่าพึงพอใจ
‎แต่การถ่ายทำทำได้ยอดเยี่ยมอยู่นะ
‎เพื่อน ทาครีมกันแดดพอหรือยัง
‎คนเรานี่แปลกจริงๆ
‎ที่นี่เองก็สวยพอที่จะให้มาเที่ยวชมอยู่แล้ว
‎โอ๊ย พัง
‎- "พัง" นี่ที่นิวยอร์กชอบพูดเหรอ ‎- เร็ว
‎มาเถอะ เร็วเข้า
‎นี่พวกเธอ ที่อยู่หลังป้ายน่ะ
‎- บาย ตัวใครตัวมันนะ ‎- เดี๋ยว พิลลี่
‎- พิลลี่ ‎- หนูมาอย่างสันติ
‎- หนูไม่รู้… ‎- ไรอัน นี่ฉันเอง แคสเปอร์
‎ไอ้น้อง ฉันนึกว่านายเป็นนักท่องเที่ยวต่างถิ่น ‎ที่มาบุกรุกเสียอีก
‎- ฉันกำลังพาพิลลี่เพื่อนฉันชมรอบๆ น่ะ ‎- เดินเอาเนี่ยนะ
‎ใช่
‎ทำไมไม่บอกฉันล่ะว่ารู้จักคนที่ทำงานที่นี่
‎เธอดูตื่นเต้นกับการแอบเข้ามามาก ‎ฉันไม่อยากทำให้เธอหมดสนุก
‎- นายนี่ประหลาดคนจริงๆ ‎- มาฮาโล
‎มุ่งหน้าไปสู่สมบัติ
‎โย่ ว่าไง นี่อี ฝากข้อความไว้นะ
‎ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่คัวลัว พิลลี่ ‎ถ้าฉันเจอเธอเมื่อไหร่ ฉันจะฆ่าเธอซะ
‎แล้วค่อยปลุกเธอขึ้นมาใหม่…
‎(คัวลัว ยินดีต้อนรับสู่ฮาวาย ครอบครัวโอคูมูระ)
‎ฮานะ โอคูมูระ
‎(โออาฮู เบอร์โทรศัพท์โอคูมูระ)
‎มี 133 โอคูมูระ เกาะนี้มันใหญ่แค่ไหนกันเนี่ย
‎โอเค
‎แหวะๆ
‎พิลลี่ เธอต้องรอก่อน
‎- มาเร็วเจ้าอ้วก ‎- แค่ครั้งเดียวเอง
‎นี่แหละ
‎นี่คือที่ที่เหรียญอยากให้เรามุ่งไป
‎เหมือนกับที่ม็องส์เขียนไว้ในบันทึกไม่มีผิด
‎นี่ไงล่ะ
‎"ภายใต้การนำของโรบินสัน
‎เราเปิดทางและปีนเข้าสู่
‎กระเพาะของสัตว์ร้าย" เหรอ
‎คิดว่าเขาหมายถึงภูเขาหรือเปล่า
‎- มาเร็ว ‎- อะไรนะ พิลลี่
‎ทำไมพวกคนยุคก่อน ‎ถึงต้องพูดอะไรเจ้าสำนวนแบบนั้นด้วย
‎แค่บอกมาว่าให้ไปที่ไหนก็จบ
‎เพื่อน เอาของที่ไม่จำเป็นทิ้งไป ‎เดี๋ยวขากลับเราค่อยมาเอา
‎รับทราบครับผม
‎โอเค
‎อันนี้ ไม่จำเป็น
‎หน้ากากของฉัน
‎โยโย่ของฉัน
‎- อันนี้ต้องใช้แน่ๆ ‎- ในที่สุดก็มีของที่มีประโยชน์
‎เบาขึ้นเยอะ
‎รู้ไหม นี่ดูเหมือนภาพวาดในห้องสะสมของตาเลย
‎- ทำไมถึงเป็นภาพที่นี่ล่ะ ‎- ฉันไม่รู้
‎นึกว่าเขาไม่เจอสมบัติซะอีก
‎กลิ่นเหมือน…
‎รูก้นสู่นรก
‎- เธอคิดว่าอะไรอยู่ข้างใน ‎- มีทางเดียวที่จะรู้
‎- พร้อมไหม เพื่อน ‎- พร้อม
‎ฉันแกะรอยเอทีวีแล้ว พวกเขายังอยู่ในหุบเขา
‎- ให้ฉันไปตามให้ไหม ‎- ฉันจะฆ่ายัยนั่น
‎เดี๋ยวเราไปตามพวกเขาเอง มาฮาโล ไรอัน
‎จะว่าไป วันเสาร์เธอยุ่งหรือเปล่า หรือว่า…
‎ไม่ ฉันว่าง มีอะไรเหรอ
‎เธอสนใจอยากจะทำอะไรไหม
‎ยินดีเลยล่ะ ไรอัน
‎แล้วคุยกันนะ
‎- โอเค บาย ‎- บาย
‎เขาดูเจ๋งดีนะ
‎เขาเจ๋งมากเลยล่ะ
‎เดี๋ยวนะ นี่นายทำความสะอาดรถฉันอยู่เหรอ
‎เป็นเรื่องเล็กน้อยที่ฉันช่วยได้ ‎ตอบแทนที่ให้ติดรถมา
‎โอเค ด้วยความยินดี ‎สำหรับคำขอบคุณที่ปนกับคำด่านั่น
‎(โครงการพัฒนาการดนตรี)
‎ทำไมคนที่อยากเข้าจูลิอาร์ดถึงชอบเพลงแบบนี้ได้
‎ช่วยอย่าแตะต้องของของฉันได้ไหม
‎แล้วเธอเล่นเครื่องดนตรีอะไร ‎หรือว่าเธอเป็นนักเต้น
‎ฉันจะไม่เข้าจูลิอาร์ด โอเคไหม
‎คงจะเข้าจูลิอาร์ดได้ยากหน่อย ‎ในเมื่อใบสมัครยังกองอยู่บนพื้น
‎ไม่ใช่ในตู้จดหมาย
‎แล้วชื่อของนายมันทำไมเหรอ อี ‎ทำไมนายไม่ใช้ชื่ออีโออาเน่
‎มันเป็นชื่อที่ดีนะ
‎มันน่ารำคาญ ‎ที่ต้องคอยบอกคนอื่นว่าออกเสียงยังไง
‎ชื่อฮาวายชื่อเดียวที่พวกเขารู้คือคีอานู ‎และเขาก็แย่สุดๆ เลย
‎หุบปากเมืองกรุงของนายไปเลย ‎คีอานูคือสมบัติของชาวฮาวายนะ
‎หมายถึงพ่อแคนาดาหน้าเศร้าคนนั้นน่ะนะ
‎นี่ ความเศร้าทำให้เขาร้อนแรงยิ่งขึ้น
‎ใช่ อย่างเธอจะรู้อะไร ‎เธอกำลังฟังเพลงของเมแกน เทรนเนอร์
‎โทษนะ รู้ได้ยังไงว่านี่คือเมแกน เทรนเนอร์
‎- เพราะว่า… เพลงมัน… ‎- ใช่ ดูเหมือนจะมีคนเป็นแฟนพันธุ์แท้
‎- เอาละ เดี๋ยวฉันเปิด… ‎- อะไรนะ
‎ไม่เอาน่า
‎- งั้นนี่ก็คืออุโมงค์ลาวาเหรอ ‎- ใช่
‎มันเป็นช่องทางตามธรรมชาติ ‎ที่เกิดขึ้นจากการไหลของลาวาที่มีความหนืดต่ำ
‎ซึ่งทำให้เกิดเปลือกแข็งล้อมรอบ
‎อะไรนะ
‎แม่น้ำลาวาทำให้เกิดถ้ำนี้ขึ้นมา
‎นั่นมันเจ๋งมากเลย
‎เกิดอะไรขึ้นตรงนี้
‎เธอคิดว่ามีอะไรอยู่ข้างล่างนั่น
‎ไหนดูซิ
‎มันหายไปไหนแล้ว
‎พิลลี่
‎โธ่ รองเท้าฉัน
‎แมลงพวกนี้นี่
‎- เครื่องยังอุ่นอยู่ ‎- หวังว่าจะยังไปไม่ไกลมาก
‎รู้ไหมว่าทำไมน้องสาวนายถึงอยากมาที่นี่
‎รู้ เธอเล่นเกมโง่ๆ ที่ชื่อจีโอแคช
‎เธอเจอบันทึกเล่มหนึ่งและตาก็มีเหรียญอยู่ ‎ตอนนี้เธอเลยมั่นใจว่ามีสมบัติ
‎- โอ้ ดูสิ นั่นของเด็กเธอนี่ ‎- หมายความว่าเรามาถูกทางแล้ว
‎เดี๋ยวๆ
‎- อะไร ‎- ให้ฉันไปก่อน
‎ฉันจะดูให้ว่าปลอดภัย
‎- ทำอย่างกับนายเคยมาแล้ว ‎- มันเป็นหน้าที่ของลูกผู้ชาย โอ้ตาย…
‎- ลูกผู้ชาย ทำได้เยี่ยมมาก ‎- มีที่เหยียบอยู่ตรงนี้
‎ครีบ ตีนกบเหรอ ‎ดูเหมือนพวกเขาจะเข้าไปในนั้น
‎- โอ้ไม่ เราเข้าไปในนั้นไม่ได้ ‎- ทำไมไม่ได้ล่ะ
‎ถ้ำเป็นสิ่งคาปู
‎ศักดิ์สิทธิ์
‎บางครั้งชาวฮาวายใช้ถ้ำเพื่อเก็บร่างของผู้ที่ตาย
‎เพราะงั้นถ้าถ้ำนี้เป็นสุสานก็ถือเป็นที่ต้องห้าม
‎ฉันแค่อยากไปพาน้องสาว ‎ที่คิดว่าตัวเองเป็นอินเดียน่า โจนส์ออกมา
‎ถ้าเธอกลัวว่าจะมีใครเข้าไปทำถ้ำนี้เละ ‎ไม่ใช่ฉันแน่ๆ
‎ก็ได้
‎เดี๋ยวนะ
‎บอกให้รู้ไว้ก่อน ปกติเราไม่ได้ทำกันแบบนี้
‎แต่เรากำลังจนตรอก
‎หนูขอโทษนะคะ แต่หนูจำเป็นต้องเข้าไป
‎หนูไม่ได้มีเจตนาลบหลู่ หนูทำด้วยความบริสุทธิ์ใจ
‎มาฮาโล
‎นั่นเป็นเครื่องบูชาเหรอ
‎ใช่ อีโออาเน่
‎โอเค
‎- ฉันเหรอ ‎- ตานาย
‎ว่าไงภูเขา ฟังนะ ตอนนี้เธอดูสวยเลยล่ะ
‎เราต้องเข้าไปในถ้ำ เพราะงั้น…
‎เข้าใจกันแล้ว เราเข้าไปได้
‎สุภาพสตรีก่อน
‎ดูสิ
‎เขาต้องมาจากเรือเปรูเวียนแน่เลยใช่ไหม
‎ก็นะ จะมีกะลาสีนอนตายอยู่สักกี่คนในโออาฮู
‎ใช่
‎ฉันไม่เคยเห็นสักคน หมายถึงก่อนหน้าวันนี้น่ะ
‎นี่มัน…
‎ไม่จริงน่า
‎คุณพระช่วย
‎- แคสเปอร์ ‎- พิลลี่
‎พิลลี่
‎- อีเหรอ ‎- แคสเปอร์
‎อี เราอยู่ข้างล่างนี่
‎ระวังด้วย ตรงขอบมันลื่น
‎- อะไรเนี่ย พิลลี่ ‎- แคสเปอร์ เป็นอะไรไหม
‎ฉันไม่เป็นไร ขอบใจ
‎รู้ไหมว่าเธอโชคดีแค่ไหน ‎ที่ไม่ได้ขับกระบะของคิโมไปชนตาย
‎ไงฮานะ ขอโทษด้วยเรื่องพี่ชาย ‎ฉันรู้ว่าเขาน่ารำคาญ
‎คนพูดยังติดอยู่ในถ้ำเพราะมาตามหาตำนานโง่ๆ
‎- มันไม่ใช่ตำนานนะ ‎- ใช่ มันของจริง อี รับนะ
‎- ไม่ ไม่มีทางหรอก ‎- ลองกัดสิ นายจะเห็นรอยฟัน
‎สมบัติเป็นเรื่องจริง ทั้งสร้อยคอของตา
‎และแหวนนั่นที่เราเจอบนโครงกระดูกนี่…
‎เดี๋ยว อะไร… โครงกระดูกเหรอ
‎- แบบศพคนตายน่ะเหรอ ‎- ศพกะลาสีตาย
‎เราต้องพาพวกนายออกมาจากที่นั่น
‎ใช้ไม้ของฉันก็ได้ คีอานู
‎เร็วเข้า เอื้อมหน่อย
‎พิลลี่ โทรศัพท์ฉันล่ะอยู่ไหน
‎- เร็วเข้า ‎- ใจเย็นพ่อหัวนมโต อยู่นี่
‎ขนาดมันปกติ ไม่ได้เล็กหรือใหญ่สักหน่อย
‎พิลลี่ ส่งโทรศัพท์มาให้ฉัน ฉันจะโทรเรียก 911
‎ทำไมไม่ตอบ เธอทำอะไรโทรศัพท์ฉัน
‎มันเป็นอุบัติเหตุ ‎ฉันจะซื้อเครื่องใหม่ให้ด้วยแหวนที่เราหาเจอ
‎- ฉันจะฆ่าเธอ ‎- ใจเย็น
‎ใช้ของฉันสิ
‎เร็วเข้า อีกนิดหนึ่ง
‎- เร็วเข้า แคสเปอร์ ‎- หลบ
‎ฉันทำเอง เอาโทรศัพท์ไป
‎มานี่
‎เอาละ
‎กระโดดหรือทำอะไรสักอย่างสิ ‎นายเอาแต่ยืนอยู่เฉยๆ
‎พระเจ้า ฉันจับไว้แล้ว
‎โอเค
‎- โอเค ‎- โอ้ ว่าไงจ๊ะ
‎- หุบปากแล้วดึงเด็กๆ ขึ้นมา ‎- โอเค
‎เร็วเข้า
‎ระวัง
‎ไม่นะ ไม่
‎โย่ ว่าไง นี่อี ฝากข้อความไว้นะ
‎นี่แม่นะ คือ…
‎แม่โทรมาดูว่าลูกๆ เป็นไงบ้าง
‎เล่นจีโอแคชให้สนุกนะ
‎แม่รู้ว่าลูกไม่ชอบ
‎แต่มันมีความหมายมากสำหรับพิลลี่ที่ลูกเล่นกับน้อง
‎บอกน้องด้วยว่าแม่รัก และแม่ก็รักลูกเหมือนกัน
‎แล้วคุยกันนะ บาย
‎แหวนที่นายกัดไปน่ะของเขา
‎โอเค ตามบันทึกของม็องส์…
‎ไม่เอาแล้วนะ
‎ม็องส์เหรอ ‎หมายถึงกะลาสีจากเรือเปรูเวียนน่ะเหรอ
‎อะไร มันเรื่องจริงนะ
‎ม็องส์กับลูกเรือแบกสมบัติมาที่นี่
‎เพราะงั้นเราต้องไปตรงนี้
‎ถ้ำที่มีบ่อน้ำ น้ำตก
‎รูในช่องเขา และเชือกอะไรก็ไม่รู้
‎ดูเหมือนระบบรอกนะ
‎ขอฉันดูหน่อย
‎งั้นถ้าเราตามเส้นทางที่บอกในบันทึกของม็องส์ไป
‎เราก็จะเจอทางออกและปลอดภัย
‎ไม่ๆๆ
‎เธอไม่เข้าใจ เราจะยิ่งกว่าปลอดภัยอีก
‎เราจะรวยเละ
‎เราจะมีเงินใช้หนี้ให้ตา
‎และอยู่นิวยอร์กได้
‎แล้วก็จ้างครูฝึกให้มอร์ติเมอร์ได้
‎ฮานะ เธอจะมีเงินพอไปเรียนที่จูลิอาร์ด
‎เรามุ่งไปที่เรื่องหาทางออกก่อนไหม ‎ยังไงต่อ พิลลี่
‎เราแค่ต้องผ่าน…
‎ลาส เฟาเซส เด ลา มูเอร์เต
‎ใช่ สมบัติจ๋า ฉันมาแล้ว
‎ฟังดูน่าไปเนอะ
‎มันแปลว่าขากรรไกรแห่งความตาย
‎มันคงบังเอิญเป็นแค่คำเปรียบเปรยน่ะ
‎ไปกันเถอะ ไม่เป็นไรหรอก
‎เอาจริงสิ
‎- อะไร ‎- ไม่เป็นไรหรอก
‎นี่มันแหล่มเลย
‎ไม่ๆๆ
‎นี่มันไม่ดีเอามากๆ เลย
‎ไม่ได้เปรียบเปรยด้วย
‎หินย้อยมันคมมาก เราจะป้องกันยังไง
‎ฉันคิดออกแล้ว
‎ผมได้ยินมาว่าคุณพาคนไปตกปลา
‎- ฉันเปล่า เขาพาฉันไปสัปดาห์ก่อน ‎- ไปตกเลย
‎แบบนั้นถึงจะรู้ว่าดีจริง
‎โอเค หมดเวลาสนุกแล้ว
‎- อาโลฮ่า มาฮาโล ‎- ค่อยๆ
‎ลุงเขากำลังขอโทษที่อาทิตย์นี้ ‎ไม่ได้เอาอโวคาโดมาให้บรรดาพยาบาล
‎อ้อ อโวคาโด แบบที่ลูกใหญ่ๆ น่ะเหรอ
‎อ้อใช่ ลุงเขาเอามาให้พวกเราหนึ่งถุง ‎ทุกอาทิตย์เลย
‎ที่นี่เขาเป็นเหมือนโอฮาน่า ‎ทุกคนอยากรู้ว่าเขาเป็นยังไงบ้าง
‎ใช่เลย คิโม
‎อีกไม่นานนายต้องหาห้องที่ใหญ่กว่านี้ ‎ไว้สำหรับดอกไม้กับลูกโป่ง
‎ได้เลย
‎มีใครตรวจน้ำตาลในเลือดเขาหรือยัง ‎เมื่อคืนมันสูง
‎- ได้ หลังจากฉันวัดความดันนะ ‎- แล้วยาล่ะ เขากินยาแล้วใช่ไหม
‎- ตอนเธอคุยโทรศัพท์อยู่ ‎- เขาได้…
‎เลย์ลานี่
‎ทีน่าก็เป็นพยาบาล
‎เธอรู้ว่าต้องทำยังไง ‎ปล่อยให้เธอทำหน้าที่ของเธอไป
‎คิโม พยายามผ่อนคลายนะ
‎เลย์ลานี่ ตอนนี้คุณอยู่นิวยอร์กเหรอ
‎ใช่ เธอย้ายไปหลังคัวเสีย
‎มาเยี่ยมที่นี่คงทำให้คิดถึงบ้านล่ะสิ
‎ใช่ อันที่จริงฉันกำลังคิดว่าจะย้ายกลับมา
‎โอ้ ถือเป็นข่าวดีเลยเนอะ คิโม
‎ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย
‎จะได้ใช้เวลากับพ่อมากขึ้นไง
‎ก็พ่อเป็นโอฮาน่าใช่ไหมล่ะ
‎แล้วแกจะมารู้อะไรเรื่องโอฮาน่า
‎หนูจะไปซื้อกาแฟ
‎- อะไร ‎- ทำไมทีนี้มาทำเป็นเหมือนไม่คิดถึงเธอล่ะ
‎นั่นคีกิของคุณนะ
‎ถือนี่ไว้
‎ทำอะไรน่ะ
‎ฉันแค่ต้องไขบางอย่างให้กระจ่าง
‎พวกเรา อย่าไปแตะไม้นะ
‎ตายละ
‎เอาละ ไปกันเถอะ
‎- เอาก้นไปให้พ้นหน้าฉัน ‎- หน้านายแหละที่มาอยู่ในก้นฉัน
‎เอาหน้าพี่ออกไปจากก้นเขา อี
‎- คลานไปเถอะ ฉันลากกระเป๋าให้ ‎- ได้เลย
‎ถ้านายตด ฉันจะฆ่านาย
‎- ฉันตัวใหญ่เกินไป ‎- เราเกือบถึงแล้ว
‎- มีอะไร ‎- กระเป๋าโง่ๆ ของนายติดอะไรสักอย่าง
‎โอ้นี่ ดูสิ
‎ร้องเพราะกลัวแมงมุมน่ะ อี เป็นอะไรไหม
‎นั่นเสียงพี่ชายเธอเหรอ
‎ไม่ต้องห่วง แมงมุมหมาป่าไม่อันตราย ‎แถมยังน่ารักด้วย
‎เราโชคดีที่มันไม่ใช่แมงมุมไวโอลินสีน้ำตาล
‎เพราะให้ตาย จะบอกให้ฟังนะ…
‎ช่วยฆ่ามันให้ที
‎แต่แมงมุมหมาป่าใกล้จะสูญพันธุ์แล้วนะ
‎ฉันนี่แหละจะสูญพันธุ์
‎อีโออาเน่
‎อย่า… ขยับ
‎นั่นมันไม่ใช่แมงมุมหมาป่าน่ารัก
‎นั่น… ไม่ใช่แมงมุมหมาป่า
‎ทำไมมันถึงมีตาหลายคู่จัง
‎นั่น… ไม่ใช่ตา
‎ไป ออกไปๆ
‎ไป
‎กระเป๋าของแคสเปอร์อยู่ไหน
‎- บันทึกอยู่ในกระเป๋าของแคสเปอร์ ‎- พิลลี่
‎รูปนั้น
‎พิลลี่ ช่วยบอกทีว่าเธอจำได้ ‎ว่าบันทึกเขียนถึงวิธีออกไปไว้ยังไง
‎เธออ่านจบแล้วใช่ไหม
‎เมื่อกี้นายเพิ่งถามเธอว่าอ่านจบหรือยังเหรอ
‎ใช่ อ่านจบแล้ว ก็เห็นๆ อยู่
‎โอเค
‎งั้นมันบอกว่าอะไร
‎ฉันจำได้อยู่แล้ว
‎โรบินสันกับบราวน์เข้ามาในถ้ำ
‎แล้วพวกเขาก็พูดว่า ‎"เพื่อน ฝนตกโคตรหนักเลย"
‎"สุดจะเหนอะ เฉอะแฉะ ใช่ แถมยังวู้"
‎"เหม็นเหมือนแอมโมเนีย" ‎"เพราะขี้ค้างคาวพวกนั้นไง"
‎"ใช่ ขี้ค้างคาวตรึมเลย"
‎ฉันจำได้ละ เพราะว่าเธอผล็อยหลับไป
‎ฉันเลยเอาบันทึกมาแล้วก็อ่านเรื่องทั้งหมด
‎โรบินสันกับบราวน์กำลังคุยกันอยู่
‎"ข้างนอกฝนตก" "ทั้งเหนอะและเฉอะแฉะ" ‎"ใช่ เหนอะหนะ"
‎"เฮ้โย่ ไปร้านพาพาย่าคิงแล้วสั่งพิซซ่ากัน" ‎"วู้" "ใช่"
‎แล้วพวกเขาก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดกาล
‎ที่ร้านพาพาย่าคิงไม่มีพิซซ่าขายนะ
‎นั่นแหละที่ฉันจะสื่อ เธออ่านบันทึกไม่จบใช่ไหม
‎ฉันอ่านหนังสือช้า
‎- "ไม่ต้องห่วง" เธอว่า "เราไม่เป็นไรหรอก" ‎- ฉันแค่พยายามจะช่วยตา
‎ไม่ใช่เลย
‎เธอแสร้งทำเป็นนักล่าสมบัติ
‎เธอทำแบบนี้ตลอด ‎และครั้งนี้เธอลากพวกเราซวยไปด้วย
‎มานี่
‎เป็นบ้าอะไรของนาย
‎- ฉันเหรอ เธอไม่สติแตกได้ยังไง ‎- สติแตกสิ
‎ตอนนี้ฉันสติแตกสุดๆ เลย
‎- แต่นายไม่เห็น ‎- เธอเป็นอะไรไหม
‎เพราะฉันไม่อยากให้พวกเขาเห็น ‎เพราะพวกเขาอายุแค่ 12
‎นี่ เอานี่ไป
‎ฉันไม่ใช่คนที่นายต้องไถ่โทษ
‎หัวโง่ๆ ของนายเลือดออก
‎เด็กๆ มาเถอะ
‎ไง
‎ขอบใจ
‎ก่อนหน้านี้ขอโทษด้วยนะ
‎ไม่เป็นไร ก็แค่เรื่องต่างๆ มัน…
‎เครียดเหรอ
‎ล้นเลยล่ะ
‎ฉันรู้ว่าเราไม่ได้คุยกันตั้งแต่…
‎ตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย
‎แต่เธอเชื่อฉันเถอะ คิโมดีใจที่เธอกลับมาบ้าน
‎ฉันไม่คิดอย่างงั้นนะ
‎เลย์ลานี่
‎มันผ่านมา 11 ปีแล้วนะ
‎เขาไม่อยากให้เธอไป
‎เขาก็แค่…
‎เขาไม่รู้จะแสดงออกยังไง ‎ว่าคิดถึงเธอมากแค่ไหน
‎ว้าว พิลลี่
‎เธอพูดถูก ม็องส์ทิ้งสัญลักษณ์พวกนี้ไว้ทุกที่เลย
‎ดูสิ นั่นอีกอันหนึ่ง เก่งมากที่หามันเจอ
‎- ฮานะ ดูสิ ‎- แคสป์ รอเดี๋ยว
‎นี่
‎ฉันเห็นเธอมีรูปแม่กับพ่อ
‎ขอฉันดูได้ไหม
‎- ฉันไม่เคยเห็นรูปนี้มาก่อนเลย ‎- ใช่ ฉันเจอในห้องแม่
‎ชุดของแม่สวยมากเลย
‎ฉันรู้
‎พี่ว่านั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่แม่โกนขนขาหรือเปล่า
‎ให้ตายสิ
‎โอ้ไม่
‎- พวกเขาสองคนดูมีความสุขมากเลย ‎- พ่อหล่อนะ
‎ทรงหัวเกรียนเหมือนที่จำได้เลย
‎พี่ยังโชคดีที่จำอะไรได้
‎ฉันขอโทษ
‎ฉันขอโทษนะ
‎ฉันขอโทษที่ทำให้แกรู้สึกเหมือนไม่มีใครต้องการ
‎และเป็นภาระ
‎มาทำให้มันถูกต้องเถอะ
‎ใช่ มาทำให้มันถูกต้องเถอะ
‎ฉันจะสอนอาโลฮ่าให้ลูกแกได้ยังไง
‎ถ้าฉันไม่แก้ความสัมพันธ์กับแกก่อน
‎อี คาลา ไม อีอาอู
‎ฉันขอโทษที่โทษแก
‎เพราะความเหงาของตัวเอง
‎อี คาลา ไม อีอาอู
‎ที่ทิ้งพ่อไป
‎และอยู่ห่างจากพ่อตั้งนาน
‎ฉันต้องอยู่ที่ผืนดินนี้ ‎เพราะมันเป็นความรับผิดชอบของฉัน
‎แต่ฉันควรจะไปอยู่ข้างๆ แก
‎อี คาลา ไม อีอาอู
‎ที่ทำให้พ่อต้องเจ็บปวดมากมาย
‎เพราะหนูหนีไปจากความเจ็บปวดของตัวเอง
‎ขอบใจนะ
‎ที่มาดูแลฉัน
‎ทั้งๆ ที่ฉันบอกว่าไม่ต้องมา
‎ขอบคุณที่รักหนู
‎ทั้งๆ ที่หนูทำให้พ่อเจ็บปวดมากเหลือเกิน
‎ฉันรักแกนะ
‎หนูรักพ่อมากค่ะ
‎บ้าอะไรเนี่ย
‎พื้นมันเป็นลาวาจริงๆ ใช่ไหม
‎ถั่ว
‎โย่ ทำอะไรของเธอน่ะ ฮานะ
‎เดี๋ยวฉันไปนะ
‎ฮานะไม่ค่อยชอบความสูงเท่าไหร่
‎แล้วเธอจะข้ามนั่นไปได้ยังไง
‎รู้ไหม ฮานะ เราอาจจะไม่ได้อยู่สูงขนาดนั้นนะ
‎มันไม่ได้ลึกขนาดนั้น ‎ฉันกับแคสเปอร์จะข้ามสะพานไปก่อน
‎อะไรนะ ไม่ ‎เธอห้ามเป็นคนลองข้ามกับดักมรณะนี่
‎- อย่าเรียกมันอย่างนั้นดีกว่า ‎- เราตัวเบาที่สุดในกลุ่ม
‎ถ้าต้องมีคนลองก็ควรจะเป็นเรา
‎ใช่แล้ว นายมีกล้ามเนื้อเยอะ ‎และกล้ามเนื้อน้ำหนักมาก
‎- ฉันมีกล้ามเยอะจริง มัน… ‎- เอาจริงสิ ตอนนี้เนี่ยนะ
‎- พวกนายคุยเรื่องอะไรกัน ‎- เปล่านี่ ไม่มีอะไรหรอก
‎ดูนะ
‎ไปนู่นแล้ว
‎บางทีอาจจะมีเชือกอยู่แถวนี้
‎เป็นโจรสลัดที่สกปรกที่สุดที่เคยเห็นเลย
‎จัดบ้านอยู่เหรอ มาริเอะ คนโด
‎ฉันชอบเขานะ
‎- คิดว่าคนพวกนี้ตายยังไง ‎- ถ้ามีบันทึก ฉันคงบอกได้
‎ฉันคงรู้ด้วยว่านายม็องส์ข้ามหลุมนั่นไป
‎โดยไม่สร้างสะพานแล้วค่อยสร้างทีหลังได้ยังไง ‎แต่ฉันไม่มีบันทึก
‎นั่นมันดูเหมือนรูกระสุนไหม
‎- มีอะไรเหรอ ‎- เปล่านี่
‎นี่ พวกพี่ต้องมาดูนี่
‎ดูสิ ตรงนี้
‎- เราเจอทางข้ามไปแล้ว ‎- ยังไง
‎แค่ไปตามแนวขอบผาแล้วกระโดดข้ามตรงนี้
‎พร้อมไหม คีอานู
‎- โอ้ เธอ… ‎- แต่นแต๊น
‎- ฉันเกลียดวิธีนี้ ‎- มันเป็นทางเดียว
‎- เธอทำได้ ฮานะ ‎- เธอข้ามได้
‎ก็ได้
‎ฉันจะทำให้มันจบๆ ไป
‎ใช่ นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยสักนิด
‎ไม่มีอะไรเลย
‎นึกดูแล้ว ตึกเอ็มไพร์สเตตก็คงจะ
‎สอง หรือสาม หรือสี่ หรือห้า อาจจะหก…
‎หยุดพูดเถอะ
‎โอเค
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‎ยิ่งเธอคิดถึงมันก็จะยิ่ง…
‎- โอเค ไม่ๆ ฉันทำไม่ได้ ‎- เธอทำได้ เธอต้อง…
‎อย่ามาบอกว่าฉันทำอะไรได้หรือไม่ได้ ‎นายเกือบตกไปแล้ว
‎ฮานะ เธอแค่ต้องไม่คิดถึงมันเลย
‎ยังไงล่ะ
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎ฉันเกลียดแบบนี้มากเลย
‎เยี่ยม
‎ใช่
‎พร้อมไหม
‎หนึ่ง สอง สาม
‎เห็นไหม เรื่องกล้วยๆ
‎นายเป็นอะไรหรือเปล่า
‎ไม่ ฉันแค่ต้องไปฉี่
‎- นายดูเหมือนจะปวดฉี่นะ ‎- ฉันไม่ได้ปวด
‎- นายดูเหมือนจะปวดฉี่ ‎- อะไรนะ
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- ฉันไม่รู้
‎โอเค หยุด
‎ก่อนหน้านี้นายพูดถึงแมงมุมร้าย…
‎นายบอกว่าเราต้องไปฉี่ ฉันปวดจริง
‎เพื่อน ฉันขอให้นายตั้งสติ แมงมุม
‎นายพูดบางอย่างเกี่ยวกับตัวที่มีสีน้ำตาล
‎แมงมุมไวโอลินสีน้ำตาล ‎แมงมุมที่อันตรายที่สุดในฮาวาย
‎- อันตรายที่สุด เยี่ยมเลย ‎- ญาติของแมงมุมสันโดษสีน้ำตาล
‎พิษของมันทำให้เนื้อตาย ‎เราโชคดีมากเลยที่ไม่โดนกัด
‎เอาเป็นว่าพวกเราคนหนึ่งโดนกัด ‎มันจะแย่สักแค่ไหน
‎ก็ขึ้นอยู่กับว่าแผลถูกกัดมันพองไหม
‎แบบนี้เหรอ
‎นั่นมันไม่ดีเลย
‎- ฉันต้องทำไง บีบไหม ‎- ไม่ เราต้องพานายไปโรงพยาบาล
‎- แล้วก่อนหน้านั้นจะเป็นยังไง ‎- ต่อไปก็จะมีไข้และหนาวสั่น
‎ถ้าแผลถูกกัดมีน้ำเหลืองออก ‎และผิวเปลี่ยนเป็นสีม่วงคือเนื้อตายแล้ว
‎เพื่อนของพ่อฉันโดนกัด
‎หมอต้องขูดเนื้อที่ตายออกจากขาเขา
‎- ฉันอยากให้นายหุบปาก ‎- เราต้องบอกพิลลี่กับฮานะ
‎เราต้องออกไปจากนี่ก่อน ‎และมันจะยากถ้าทุกคนมาคอยห่วงฉัน
‎- นั่นเทปกาวเหรอ ‎- ใช่
‎ฉันไม่แน่ใจนะว่าสะอาดไหม
‎เงียบแล้วฉี่ไป
‎เจ๋ง
‎โอ้ ว้าว
‎ให้ตาย
‎ว้าว
‎ทำไมในนี้มันถึงเรืองแสงล่ะ
‎ไดโนแฟลกเจลเลต
‎- อะไรนะ ‎- พวกมันเป็นเหมือนสาหร่ายเรืองแสง
‎แต่ฉันไม่เคยได้ยินว่า
‎มีสิ่งมีชีวิตเรืองแสงอาศัยอยู่ในน้ำจืดด้วย
‎มือพี่เป็นอะไรน่ะ
‎ฉันก็ไม่อยากเป็นคนแบบนั้นหรอกนะ
‎แต่มีใครเห็นทางออกบ้างไหม ‎เพราะฉันไม่เห็นเลย
‎ร่องพวกนี้ดูเหมือนมันลงไปถึงก้นเลย
‎"มุ่งตรงไปยังก้นบึ้งแล้วเจ้าจะพบ…"
‎นี่ไม่ใช่บ่อน้ำ มันเป็นอุโมงค์
‎เราแค่มองไม่เห็นเพราะน้ำฝนท่วมอยู่
‎ฉันจะดำลงไปตรวจดู
‎- แน่ใจนะ ‎- แน่
‎โอเค
‎เย็น โอ๊ย ของลับฉัน
‎แคสเปอร์
‎ถือนี่ไว้
‎ฉันเจอแล้ว
‎อุโมงค์รูปร่างเหมือนตัวยู
‎กลั้นหายใจแล้วดำไปที่อีกฟาก
‎ฉันเห็นแสงอาทิตย์ด้วย
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่
‎มาเร็ว ฮานะ
‎- นายทำฉันกังวลแทบแย่ ‎- โทษที
‎- นายโอเคนะ ‎- ใช่
‎ดี
‎พวกเขาทำดีต่อกันมากกว่าพวกเราอีกใช่ไหม
‎- พวกนาย อุโมงค์อยู่ตรงนี้ ‎- ไปก่อนเลย เดี๋ยวเราตามไป
‎นี่
‎ฉันรู้ว่าเธอกลัวแต่ฉันจะอยู่ข้างๆ ตลอดเวลาเลย
‎มาเถอะ
‎เดี๋ยวนะ
‎เธอทำได้ เธอผ่านไปได้ เธอทำได้ ‎ไม่ เธอทำไม่ได้
‎- สมบัติของม็องส์อยู่ตรงนั้นแล้ว ไปเร็ว ‎- ฉันทำได้ โอเค
‎- ฉันทำได้ ‎- พิลลี่ มานี่ ฉันจับไว้แล้ว
‎ดูไม่เหมือนว่าเธอทำได้เลย ขึ้นหลังฉันมา
‎- ฉันทำได้ ‎- นี่เพื่อตา
‎- โอเค
‎โอเค เอาละนะ
‎กลั้นหายใจ พร้อมนะ หนึ่ง สอง สาม
‎พิลลี่ ขึ้นหลังฉันมา ไปกันเถอะ
‎พิลลี่ เธอเป็นอะไรไหม
‎- ไม่เป็นไรใช่ไหม ‎- ใช่
‎- พิลลี่ แน่ใจนะ ‎- ฉันสบายดี
‎โอเค งั้นไปกันเถอะ
‎นี่ ไหนใครบอกว่าเธอว่ายน้ำไม่เป็น
‎เดี๋ยวนะ ฉันจำถ้ำนี้ได้
‎ถ้ำที่มีรูในช่องเขา และจุดเปิดรูปมงกุฎ
‎มันคือถ้ำเดียวกับที่ม็องส์วาดไว้ในบันทึก
‎นี่คือที่ฝังสมบัติ
‎- ใช่เลย ‎- ใช่
‎- ไปกันเถอะ ‎- เราทำได้
‎เดินระวังด้วย
‎ดูน้ำตกพวกนี้สิ
‎มันอยู่ที่นี่มาตลอด ฉันว่าแล้ว
‎พวกเรา ฉันเห็นข้างนอกด้วย
‎เราเกือบจะถึงแล้ว
‎พัง
‎ฉันพูดแล้วฟังดูแปลกๆ เนอะ
‎โทษนะ พวกเรา ฉันต้องไปดูอะไรหน่อย
‎- เธอทำอะไรน่ะ ‎- ที่ฝังสมบัติ
‎เจ้าแม่จีโอแคชไปตามหาสมบัติ
‎- ฮานะ สัญญาณมือถือ เธออยู่ข้างนอกแล้ว ‎- พระเจ้าช่วย
‎เร็วเข้า
‎ไปเถอะ
‎- อี นายดูแย่มากเลย ‎- ขอบใจ
‎ฉันจะไปดูพิลลี่หน่อย ช่วยถือคีอานูไว้ให้ฉันที
‎ได้ ขอบใจ
‎ฉันสาบานว่ามันต้องอยู่สักที่หนึ่งในนี้
‎ฉันแค่ต้องเห็นมัน
‎ไม่มีสัญญาณ แถมเหลือแบตแค่สามเปอร์เซ็นต์
‎นายโอเคใช่ไหม
‎ใช่
‎ฉันแค่ต้องพักสักเดี๋ยว
‎- แน่ใจนะ ‎- แน่ใจ
‎รู้ไหม ถ้าพิลลี่เจออะไรเข้า
‎เธอควรจะส่งใบสมัครไปจูลิอาร์ดนะ
‎นายจะสนใจอะไรนักหนา
‎เธอทำงานกี่แห่ง สองเหรอ
‎ฉันทำงานที่ร้านเชกแชก
‎ฉันจำกลิ่นเสื้อพนักงานร้านฟาสต์ฟูดได้ตอนพับเสื้อ
‎มันไม่ใช่แค่เรื่องเงิน
‎ฮาวายเป็นส่วนสำคัญของฉัน
‎ฉันไม่รู้ว่ามันคุ้มค่าไหมที่จะจากไป
‎แค่เพื่อได้ลองร้องเพลงสักครั้ง
‎งั้นเธอก็แค่กลัวจะคิดถึงบ้านล่ะสิ
‎ฉันกลัวว่านิวยอร์กจะทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจ ‎กับตัวตนที่ฉันเป็น
‎จำภาพวาดของม็องส์ได้ไหม
‎ที่มีเชือกแปลกๆ โยงติดกับเสาอะไรพวกนั้นน่ะ
‎ใช่ บันไดนั่นไว้ปีนขึ้นไปที่ถุงหินขนาดใหญ่
‎แต่มันอยู่ไหนล่ะ
‎- เธอคิดว่าเราจะปีนขึ้นไปหาได้ไหม ‎- ไม่
‎- ถือนี่ไว้ ‎- เธอจะไปไหน
‎รอกถูกฝังอยู่ใต้รากต้นไทรอายุ 200 ปี
‎เราดึงมันลงมากันเถอะ
‎แปลกไหมที่ฉันเริ่มชินกับการเจอศพกะลาสีแล้ว
‎หรือว่าที่พวกเขาหลายคนตายระหว่างทาง
‎อาจจะไม่ใช่เหตุบังเอิญซะทั้งหมด
‎ต้องมีใครสักคนหักหลังลูกเรือแน่ๆ
‎ถ้าเป็นโรบินสันหรือบราวน์ล่ะ
‎- อะไรนะ ‎- ลองคิดดูสิ
‎พวกเขาบอกม็องส์ว่ากัปตันจะฆ่าพวกเขา
‎แล้วเอาทองคำไปหมด
‎แต่ถ้าเกิดพวกเขาโกหกล่ะ
‎ถ้าเกิดนั่นเป็นแผนของพวกเขาล่ะ
‎งั้นโรบินสันก็แบบว่า
‎"ขอบใจที่ช่วยแบกทองมานะจ๊ะ ‎เพราะมันหนักโคตรเลย"
‎"แย่หน่อยที่พวกนายต้องตายแล้ว"
‎แบบนั้นคงเละเทะแย่
‎ม็องส์กับพวกลูกเรือไม่มีทางสู้ได้เลย
‎"หวังว่าจะไม่เจ็บตัวเกินไปนะ"
‎"ฉันจะขยับไปตรงนั้นหน่อย"
‎"พวกนายอยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวฉันกลับมาฆ่า"
‎ถ้างั้นม็องส์หนีไปถึงชายหาดในสภาพน่วม
‎แล้วให้บันทึกครอบครัวฉันได้ไง
‎บางทีเขาอาจจะรู้เห็นด้วย
‎"ฉันเป็นตัวร้ายด้วยได้นะ นายฝึกฉันได้ ‎ฉันทำได้ทุกอย่าง"
‎"ช่วยเหลือกันทำเรื่องร้ายๆ อะไรประมาณนั้น"
‎"ไม่เอาน่า จะว่ายังไง"
‎แล้วพวกนั้นก็เปลี่ยนเขา
‎ไม่มีทาง
‎จากนั้นโรบินสัน บราวน์ และม็องส์ ‎ก็จัดการพวกลูกเรือ
‎เดี๋ยวๆๆ
‎ม็องส์ไม่มีวันหักหลังเพื่อนของเขาหรอก
‎แต่ก็มีคนหักหลังนะ
‎เรารู้ว่ารากไม้พวกนี้ต้องซ่อนอะไรไว้แน่ ‎มาเถอะ ดึงมันลงมากัน
‎มีสมบัติกินแล้วเว้ย
‎มีบางอย่างขาดไป
‎นี่แคสเปอร์ มันมีถุงหินสามถุงไม่ใช่เหรอ
‎- ตัวถ่วงน้ำหนัก ‎- โทษที
‎ในภาพวาดมีตัวถ่วงน้ำหนักอยู่สามอันไม่ใช่เหรอ
‎ใช่ อันนี้ต่ำกว่านี้ ส่วนอันนั้นสูงกว่านี้
‎และอันที่สามก็อยู่ต่ำด้วย แต่มันอยู่ไหนล่ะ
‎ดูสิ อยู่นี่ไง
‎ดูสิ ต้องมีใครตัดมันออกแน่เลย
‎ใช่ ถ้าเราดึงมันลงมาให้อยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้อง
‎มันน่าจะนำไปหาสมบัติของม็องส์
‎ไม่ต้องห่วง พิลลี่ ฉันทำได้
‎เอาเลย แคสเปอร์ นายทำได้ นายทำได้แน่
‎ให้ตาย
‎- แคสเปอร์ ทำอะไรของนาย ‎- ฉันไม่เป็นไร
‎ถ้าเราดึงไอ้นี่ลงมาได้ มันจะช่วยชี้ทางให้เรา
‎เราต้องใช้กล้ามมากกว่านี้
‎ฉันรู้จักคนที่มีกล้ามนะ
‎บอกให้รู้ไว้นะ
‎ถ้านายปล่อยมือ ฉันไม่รับผิดชอบนะถ้านายตาย
‎ไม่เป็นไร เรายังเป็นเพื่อนกันได้
‎เร็วเข้า ใกล้จะมืดแล้ว
‎- พร้อมนะ ‎- พร้อม
‎หนึ่ง สอง สาม
‎เร็วเข้า พี่แข็งแรง พี่ทำได้
‎- ดึงต่อไป ฮานะ ‎- อย่าปล่อยนะ
‎- ฉันพยายามอยู่ ‎- พี่ทำได้
‎- ฮานะ ดึง ‎- ใช่
‎- ดึงต่อไป ‎- พี่ทำได้ ฉันเชื่อ
‎- ลุยเลย ‎- มันได้ผล
‎เร็วเข้า
‎- มันได้ผล ‎- เร็วเข้า
‎เร็วเข้า เจ้าสตาร์คหัวแดง
‎เร็วเข้า อี เราต้องหาทางผูกไอ้นี่เอาไว้
‎เชือกมันเก่าเกินไป มันจะขาด
‎ถ้าเชือกขาดตอนนี้เราจะไม่สามารถ…
‎- ฉันสบายดี ‎- ไม่เป็นไรนะ
‎ใช่ กางเกงฉันก็ด้วย
‎หินจะร่วงลงมาแล้ว!
‎ถ้าเชือกหลุดออกมาจากรอก ‎แรงดึงจะมากเกินพวกเรา
‎รอเดี๋ยว ฉันคิดออกแล้ว
‎เร็วเข้า พิลลี่ เร็วกว่านี้อีก
‎- ลุยเลย พิลส์ ‎- ลุย
‎ทนไว้ พวกเรา เกือบถึงแล้ว
‎ฉัน…
‎พิลลี่
‎ฉันไม่เป็นไร
‎รีบหน่อย พิลลี่
‎เร็วเข้า พิลลี่
‎เอาเลย คีอานู ทนไว้นะ
‎ดึงไว้
‎- เร็วเข้า ‎- รีบหน่อย
‎พิลลี่ รีบหน่อย
‎ฉันมีเรื่องจะสารภาพ
‎ฉันไม่ได้แข็งแรงอย่างที่เห็น ‎ฉันไปเล่นครอสส์ฟิตแค่ครั้งเดียวเอง
‎มันให้ทดลองฟรี ฉันขอโทษจริงๆ
‎- หุบปาก ‎- หุบปาก
‎ทนไว้นะ พวกเรา
‎ช่วยรีบหน่อย
‎อย่าปล่อยนะ จับเอาไว้ อี ‎ฉันทนต่อไปได้อีกไม่นานแล้ว
‎(พิลลี่)
‎พวกเรา มีบางอย่างเกิดขึ้น
‎โอ๊ย
‎อย่าปล่อยนะ
‎พวกพี่ปล่อยได้แล้ว
‎- แน่ใจนะ ‎- ปลอดภัยเหรอ
‎ใช่ ปลอดภัย
‎ดูสิ มีบางอย่างเกิดขึ้น
‎ดูสิ นั่นต้องเป็นทางไปสู่สมบัติของม็องส์แน่เลย
‎- เราทำได้ ‎- ใช่
‎- เย่ ใช่ ‎- ใช่
‎- เราทำได้ ‎- กำลังจะมืดแล้ว
‎ไปกันเถอะ
‎เดินระวังนะ
‎ไม่มีทาง
‎ฉันบอกแล้วว่ามันต้องอยู่ที่นี่
‎ฉันว่าแล้ว
‎ฉันรู้มาตลอด
‎แหล่ม
‎โอ้โห
‎- โอ๊ย ‎- โทษที
‎ไม่มีทาง
‎ก็ไม่เลวใช่ไหมล่ะ ‎สำหรับการล่าสมบัติงี่เง่าปลอมๆ
‎ใช่
‎- เธอพูดถูก ‎- ฉันรู้
‎ใช่เลย ยัยหนู เรารวยแล้ว
‎- โอ๊ย ‎- อะไร เธอก็ทำใส่เขา
‎เราจะมีลมค้าไปอีกสองสามวัน ‎แต่เตรียมบอกลามันได้เลย
‎เพราะเราจะไม่เห็นมันไปอีก…
‎โย่ ว่าไง นี่อี ฝากข้อความไว้นะ
‎อี แม่อยู่ในขั้นที่กำลังจะเปลี่ยน ‎จากกังวลเป็นโกรธแล้วนะ
‎จริงๆ นะ โทรหาแม่ด้วย
‎ดังนั้นจากตอนนี้ไป
‎จนถึงอย่างน้อยวันพรุ่งนี้ เราจะเห็น…
‎ฟาร์มปศุสัตว์คัวลัวเหรอ
‎ไม่เห็นจะน่าเป็นไปได้เลย ‎ป่านนี้คัวลัวน่าจะปิดแล้ว
‎และทำไมตำแหน่งของอี ‎ถึงเป็นเมื่อหลายชั่วโมงก่อนล่ะ
‎เขาปิดโทรศัพท์เหรอ หนูจะฆ่าเด็กพวกนั้น
‎- เลย์ลานี่ ‎- หนูรู้ว่าพวกเขาเป็นแค่วัยรุ่น
‎- แต่อย่างน้อยพวกเขาก็น่าจะส่งข้อความ ‎- เลย์ลานี่
‎พิลลี่มีของวิบวับด้วย โย่
‎ไม่อยากเชื่อว่าคบเพลิง ‎ของโรบินสัน บราวน์ และม็องส์ยังใช้ได้อยู่
‎- ทำไมไม้ขีดนายถึงไม่เปียก ‎- มีกล่องกันน้ำ
‎เลิศ
‎รอดหรือพัง
‎เอาไป เอาไปให้หมดเลย
‎- โอ๊ย ‎- ฉันช่วยเอง
‎ฉันว่ามันคงติด
‎โอเค เอาละ โอเค และ…
‎นี่เป็นของฉันแล้วใช่ไหม
‎ไม่ใช่ ของฉันสิ
‎รู้ไหมเราควรทำอะไร
‎อะไรเหรอ
‎เซลฟี
‎โอเค พร้อมนะ
‎นับสาม หนึ่ง สอง…
‎โทรศัพท์ไม่ได้ดำน้ำไปกับเธอเหรอ ‎ทำไมมันยังใช้ได้อยู่
‎เคสกันน้ำไงจ๊ะ พ่อหนุ่มเมืองกรุง
‎รู้เอาไว้ซะ
‎เด็กๆ มานี่
‎พร้อมนะ
‎นับสาม หนึ่ง สอง สาม
‎โอ้ ให้ตาย เธอยิ้มสวยนะ
‎นั่นอะไรน่ะ
‎นั่นมัน…
‎แปลกจัง
‎ฉันว่าแล้ว ถ้ำนี้คาปู
‎มันแปลว่าอะไร
‎ถ้ำนี้ศักดิ์สิทธิ์ ฉันกังวลอยู่ว่าถ้ำนี้จะเป็นสุสาน ‎แล้วมันก็ใช่จริงๆ
‎ฉันก็ยังไม่เห็นว่ามีปัญหาตรงไหน
‎เราเคยเชื่อกันว่าเมื่อคนคนหนึ่งตาย
‎กระดูกของพวกเขาจะเก็บกักมานา ‎หรือพลังของพวกเขาเอาไว้
‎เพื่อปกป้องมานา ‎เมื่อตายแล้วกระดูกจะถูกซ่อนไว้
‎เพื่อที่สถานที่เก็บร่างพวกเขา ‎จะเป็นความลับตลอดไป
‎- งั้นนั่นก็เป็นบุคคลสำคัญเหรอ ‎- ใช่
‎ฉันไม่รู้ว่าใคร แต่มันไม่สำคัญหรอก
‎เรามารบกวนสุสานของพวกเขา ‎เราไม่ควรมาที่นี่
‎โอเค งั้นหยิบอะไรได้ก็หยิบไป
‎- เดี๋ยวเราจะหาทางออกกัน ‎- ไม่ได้
‎เราเอาของพวกนี้ไปด้วยไม่ได้
‎เธอจะให้เราทิ้งของพวกนี้ ‎หลังจากที่เราฝ่าฟันกันมาไม่ได้หรอก
‎เราจะขายหรือโชว์ของพวกนี้ ‎โดยไม่บอกว่าเจอมันที่ไหนได้ยังไง
‎- แล้วมันสำคัญตรงไหนถ้าเราบอก ‎- ไม่ได้ฟังที่ฉันบอกเหรอว่ากระดูกต้องถูกซ่อนไว้
‎เธอยังบอกด้วยว่า ‎"เราเคยเชื่อกันว่ากระดูกจะเก็บกักพลัง"
‎- ตอนนี้ไม่เชื่อแล้วนี่ เพราะงั้นใครสน ‎- นายควรจะสนนะ
‎นายเป็นคนพื้นเมืองฮาวาย เป็นคานากะ
‎ทันทีที่เราบอกใครเรื่องที่นี่ ‎พวกเขาจะต้องอยากรู้ว่านั่นคือใคร
‎ถ้ำนี้จะเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว ‎ที่แสวงหาความตื่นเต้น
‎ที่อยากรู้สึกเหมือนเป็นอินเดียน่า โจนส์
‎คนอย่างฉัน
‎พิลลี่ ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
‎แต่เธอพูดถูกนะ
‎ม็องส์ โรบินสัน และบราวน์ ‎คงเจอที่นี่เข้าโดยบังเอิญ
‎ไม่รู้ว่ามันคือสุสาน
‎ตาเอาแต่บอกฉันซ้ำๆ ว่ามันไม่มีสมบัติ
‎มีแค่เรื่องในหนังสือ
‎เขาเป็นคนโกหก
‎เพราะเขารู้
‎เขาเจอที่นี่แล้ว
‎เขาถึงได้ซ่อนทางเข้าไว้แล้วตัดเชือกนั่น
‎เขาเก็บที่นี่ไว้เป็นความลับด้วยความเคารพ
‎และอาโลฮ่า
‎เพราะฉะนั้นฉันก็จะทำด้วย
‎นี่เธอเอาจริงเหรอ
‎เธอคือเหตุผลที่เรามาอยู่ตรงนี้นะ
‎แต่พวกเขาพูดถูก
‎มันเป็นสิ่งที่ควรทำ
‎โอ้ เยี่ยม ทีนี้นายก็เป็นไปอีกคนเหรอ
‎เร็วสิ เดี๋ยวนะ
‎บ้าอะไรเนี่ย
‎รู้อะไรไหม พวกเธออยากทำยังไงก็ทำ
‎ฉันจะทำสิ่งที่ฉันต้องทำเพื่อกลับบ้านที่นิวยอร์ก
‎นี่นายกำลังปล้นสุสานอยู่นะ
‎นี่ไม่ใช่สมบัติของใครก็ไม่รู้นั่นซะหน่อย
‎แต่มันเป็นสุสานของพวกเขา
‎ของทุกอย่างที่ทิ้งไว้ในนี้ ‎ก็เหมือนเป็นเครื่องสักการะต่อพวกเขา
‎พวกเขาตายไปแล้ว
‎และคนตายไม่ได้เป็นเจ้าของอะไรเลย
‎ฉันไม่รู้ว่าเธอจะขึ้นไปที่นั่น ‎เพื่อเอาสมบัติตามลำพัง
‎นี่พ่อกำลังบอกหนูว่าลูกๆ ของหนู ‎อยู่ที่ฟาร์มปศุสัตว์คัวลัว
‎เป็นไปได้ที่จะอยู่ในภูเขา
‎กำลังตามหาทองคำสเปนในนิทานเหรอ
‎มันไม่ใช่แค่นิทาน ตอนที่ฉันเจอสมบัติ
‎ฉันก็เข้าใจว่า ‎ทำไมม็องส์อยากปล่อยมันไว้อย่างนั้น
‎เขาไม่กลับไปเพราะเจ้าของสุสานนั้นคาปู
‎เราไม่ควรไปรบกวนสถานที่
‎ที่ไม่อยากถูกรบกวน
‎แล้วไนท์ มาร์ชเชอร์ก็ตามเล่นงานม็องส์
‎ไม่นะ
‎เห็นไหม เอาสมบัติไป ‎ก็ไม่เห็นมีกระดูกทรงพลังที่ไหนมายุ่ง
‎นั่นอะไรน่ะ
‎บ้าอะไรเนี่ย
‎แปลกแฮะ
‎วิ่ง
‎เร็วเข้า ไปเร็ว
‎ไปเร็ว
‎ก้าวระวังด้วย
‎ไปๆ
‎เดี๋ยวก่อน คีอานู
‎มาเร็ว
‎- ไนท์ มาร์ชเชอร์เหรอ ‎- ไม่ พิลลี่ มันก็แค่เรื่องเล่าโง่ๆ
‎- พูดถึงลาปูกันอยู่เหรอ ‎- ไป
‎- เราต้องไปจากที่นี่ ‎- ยังไงล่ะ
‎รากต้นไทร
‎พวกเรา ฉันมีเรื่องสุดท้ายต้องไปทำ ‎เดี๋ยวฉันมานะ
‎พิลลี่ ทำอะไรของเธอ กลับมา
‎ฟังนะ ถ้ำ ฉันไม่ได้มีเรื่องอะไรกับเธอ
‎แต่ฉันต้องทำแบบนี้ เพื่อตาของฉัน
‎ขอโทษนะ คีอานู
‎ใช่
‎ต้องไปละ
‎ทุกคน เราต้องไปแล้ว เดี๋ยวนี้เลย
‎กลิ่นอะไรเนี่ย
‎พวกเขากำลังมา
‎พวกเรา ไม่ว่าจะทำอะไรอย่ามองไปที่ลาปูนะ ‎โอเคไหม
‎ถ้ามอง นายตายแน่
‎- บ็อบบี้ ไชเทิลส์ ‎- ไอ้ขี้เหม็นนั่นพูดถูก
‎อี ถือนี่ไว้
‎- ฮานะ เธอพร้อมไหม ‎- นี่เอาไว้ทำอะไร
‎แค่จำไว้ว่ารากต้นไทรมันแข็งแรงกว่าที่เห็น
‎เธอเองก็ด้วย
‎เธอไว้ใจฉันไหม
‎- ไว้ใจ ‎- งั้นก็โดด
‎มันได้ผล
‎โอเค ปล่อยมือ
‎เราต้องไปแล้ว
‎นับสามนะ หนึ่ง สอง
‎สาม
‎อี
‎อี พี่อยู่ไหน อี
‎ใช้แขนกับขาตะกุยไป ฝั่งอยู่ตรงนั้นเอง
‎ไป ไปเลย
‎ฮานะ
‎แคสเปอร์
‎ทุกคน
‎อยู่ไหนกัน
‎อี
‎อี พี่เป็นอะไรไหม
‎มาเร็ว ทางนี้
‎ทางนี้ๆ
‎เขาโอเคหรือเปล่า
‎ตายละ เขาไม่หายใจ
‎หลบไป ฉันรู้วิธีซีพีอาร์
‎หนึ่ง สอง สาม สี่
‎- ฟื้นสิ ‎- ห้า หก เจ็ด แปด
‎เก้า สิบ
‎ฟื้นสิ อี หนึ่ง สอง
‎สาม…
‎พี่ทำฉันกลัวแทบตาย ไอ้พี่บ้า
‎นี่ ความคิดดีมากเรื่องรากต้นทรง… ต้นไทร
‎ให้ตายสิ
‎มันคือแผลแมงมุมไวโอลินสีน้ำตาลกัด
‎- อะไรนะ ‎- ฉันขอโทษจริงๆ ที่ทำผิดคำสัญญาลูกผู้ชาย
‎ไม่มีอะไรหรอก ไปกันต่อ
‎นั่นเสียงอะไรน่ะ
‎เราต้องไปแล้ว
‎- เร็วเข้า พวกเรา ‎- ลุกขึ้น
‎พยุงเขาขึ้นมา เร็วเข้า
‎- ได้เวลามอยมอยแล้วลุง พักผ่อนซะ ‎- ได้
‎พิลลี่
‎อีโออาเน่
‎นั่นน่ากลัวแฮะ
‎ไม่เป็นไร มาเถอะ ไปกัน
‎- เร็วเข้า อี เราเกือบจะออกไปได้แล้ว ‎- เร็วเข้า
‎- ทำไมพวกเขายังตามเราอยู่ ‎- ฉันไม่รู้
‎พิลลี่
‎- พิลลี่ ลูกอยู่ไหน ‎- แม่เหรอ
‎แม่
‎- แม่ ‎- พระเจ้าช่วย
‎เป็นอะไรไหม
‎พระเจ้าช่วย
‎ปกป้องลูกหลานของฉัน
‎ปกป้องโอฮาน่าของฉัน
‎กระท่อม ไปๆ
‎มาเร็ว
‎ตรงนั้น
‎- มองลง ‎- ก้มหัวลง
‎อย่ามองจนกว่าพวกเขาจะไป
‎พิลลี่ มาเร็ว พิลลี่
‎ปกป้องลูกหลานของฉัน
‎ปกป้องโอฮาน่าของฉัน
‎อย่ามองขึ้นมาจนกว่าพวกเขาจะไป
‎ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้นกับมือลูก
‎ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไร แคสเปอร์
‎ไม่เป็นไร แม่อยู่นี่
‎ทำอะไรของลูกน่ะ
‎ไม่เป็นไร ทนไว้นะ
‎ลูกไปเอามาได้ยังไง
‎หนูขอโทษค่ะ แม่ หนูขอโทษจริงๆ
‎หนูแค่ไม่อยากเสียตาไป
‎ไม่เป็นไร ลูกรัก
‎ไม่เป็นไร
‎ของข้า
‎คัว
‎พ่อ
‎หนูสัญญาค่ะ พ่อ
‎(โรงพยาบาลวาฮีอาว่า)
‎และจำไว้นะ เราพูดเรื่องนี้กับใครไม่ได้
‎ไม่มีไนท์ มาร์ชเชอร์ ไม่มีสมบัติ ไม่มีอะไรทั้งนั้น
‎ทุกอย่างเป็นฮูน่า
‎เดี๋ยวนะ
‎อีบอกหนูว่าหน้าจะละลายถ้ามองไนท์ มาร์ชเชอร์
‎ทำไมไม่เห็นเกิดกับเราเลย
‎เพราะหลานมีโคโค่ของพ่อ ‎โคโค่ของนักรบผู้ล่วงลับ
‎ลาปูมองหลานเป็นโอฮาน่า
‎พ่องั้นเหรอ
‎เขาปกป้องพวกเราทุกคนเหรอคะ
‎แล้วไอ้หนุ่มอยู่ไหนล่ะ
‎โอ๊ย ระวังมือหน่อย
‎หรือไม่ก็หลบให้ดีกว่านี้นะ อี
‎ที่จริงคืออีโออาเน่
‎- จริงเหรอ ‎- มันเป็นชื่อที่ดีนะ
‎อีโออาเน่เป็นชื่อที่ดีมากๆ
‎โดยเฉพาะเวลาเธอพูด
‎- ขอโทษค่ะที่ทำบันทึกของตาหาย ‎- ไม่เป็นไรหรอก
‎ยังไงแบบนี้ก็คงดีกว่าใช่ไหมล่ะ
‎- หนูขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ ‎- ได้สิ
‎จริงๆ แล้วตอนจบเกิดอะไรขึ้น ‎กับโรบินสัน บราวน์ และม็องส์กันแน่
‎ก่อนพวกเขาจะซ่อนสมบัติ ม็องส์ก็คิดว่า
‎เขาโชคดีแค่ไหนที่รอดมาได้ ‎แต่มันไม่ได้เกี่ยวกับโชคเลย
‎ทุกอย่างเป็นเรื่องของความโลภ
‎โรบินสันกับบราวน์หักหลังพวกลูกเรือ
‎พวกเขาไม่ได้ตั้งใจจะแบ่งสมบัติอยู่แล้ว
‎หนูว่าแล้วว่าม็องส์ไม่ใช่คนเลว
‎โรบินสันอาจจะรู้ว่าบราวน์จะหักหลังเขาอีกทอด
‎และพวกเขาก็เริ่มสู้กัน
‎พวกเขาเสียอาวุธไป
‎แล้วพวกเขาก็เริ่มหาของมาใช้สู้กัน ‎เพราะถ้ำมันเละเทะไปหมด
‎และมีเหรียญกระจายอยู่ทุกที่
‎พวกเขาสู้กันด้วยเชิงเทียน‎ ‎มีเศษของมันกระเด็นอยู่เต็มไปหมด
‎"โอ้ตาย"
‎การต่อสู้ของพวกเขาบ้ามาก
‎พวกเขาไม่รู้เลยว่าตัวเองวิ่งเข้าไปในสุสาน
‎ใช่ พวกเข้าก่อพิลิเคีย
‎ก่อปัญหาในถ้ำนั่น
‎และหลังจากที่พวกเขารบกวนสุสาน
‎เจตนามุ่งร้ายของพวกเขา ‎ก็ย้อนกลับมาเข้าตัวเอง
‎แล้วพวกเขาก็ได้ยินเสียงกลอง
‎ลาปูได้ถูกปลุกขึ้นแล้ว
‎สิ่งสุดท้ายที่ม็องส์ได้ยินก่อนจะกระโดด
‎คือเสียงกรีดร้องของโรบินสันและบราวน์
‎งั้นม็องส์ก็ไม่ใช่คนเลว
‎ใช่ เขาไม่ใช่คนเลวเลย
‎เขาก็แค่เด็กคนหนึ่ง ‎ที่พยายามจะกลับไปหาโอฮาน่าของตัวเอง
‎แล้วหลังจากเขากระโดด
‎ตอนนี้หรือเปล่า ‎ที่โอฮาน่าของเราเจอเขาบนชายหาด
‎ใช่
‎ตอนนี้หลานก็รู้เรื่องราวทั้งหมดแล้วใช่ไหม
‎ขอบคุณค่ะ ตา
‎ระวังนะ อีโออาเน่ พ่อมาแล้ว
‎ลูกดูแลแม่กับน้องสาวของลูกได้ไหม
‎สาวน้อยพิลลี่ มองแม่หน่อย พิลลี่
‎- ดูหน้าน้องสิ ‎- ใช่ อย่างนั้นแหละ
‎- ยืนขึ้น ‎- ก็อดซิลล่าจิ๋ว
‎ฉันคิดถึงคุณแน่เลย
‎- ผมรักคุณ ‎- ฉันก็รักคุณ
‎ไม่ๆ ฉันถือกล้องอยู่
‎- พ่อหล่อมากเลย ‎- ฉันรู้
‎ฉันได้มาจากพ่อนี่แหละ
‎- โอ้ อันนี้เธอไม่อยากดูหรอก ‎- นี่ หยุดนะ
‎- ระวังหน่อย พิลลี่ ‎- โอเค โมโอปูนัสของตา
‎- มาฮาโลครับ ตา ‎- มาฮาโลนุย
‎โอเค ได้เวลาประชุมครอบครัว
‎คือ...
‎แม่เป็นคนทำการ ก็นะ…
‎ตัดสินใจเรื่องสำคัญที่สุดทั้งหมด ‎ในชีวิตของพวกเรา
‎แม่ไม่อยากทำแบบนั้นแล้ว
‎เพราะเราคือโอฮาน่า
‎สถานการณ์เป็นแบบนี้
‎เราใช้หนี้ทั้งหมดให้ตาไม่ไหว
‎เว้นแต่เราจะขายอะพาร์ตเมนต์
‎ในบรูกลิน
‎ซึ่งหมายความว่า…
‎ไม่คุณตาต้องย้ายไปบรูกลิน
‎เราก็ต้องย้ายมาฮาวาย
‎งั้นก็มาคุยกันเถอะ
‎(บรูกลิน นิวยอร์ก)
‎(โออาฮู ฮาวาย)
‎วันนี้เราจะไปทะเลกัน
‎เราจะหัวเราะ
‎และร้องเพลงให้หมดความกังวลไป
‎แสงอาทิตย์สาดลงบนใบหน้าของเรา
‎เราสามารถรับมันไว้ ‎และปล่อยมันออกมาแล้วพูดว่า…
‎เราจะว่ายังไง ครอบครัว โอฮาน่า เอาละนะ
‎ให้ตาย
‎คำบรรยายโดย รพีพร ทวีผล