Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(สร้างจากเรื่องจริง)
‪พ่อ
‪พ่อ!
‪มีอะไร
‪ทวิตตี้ฮะ เขาหนีไปอีกแล้ว
‪โอเค
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪ทวิตตี้
‪แม่ฮะ
‪(กาโบซันลูกัส เม็กซิโก ปี 2014)
‪(คาซ่าโฮการ์)
‪เฮ่ สามคนสุดท้ายที่ไป ‪กินมื้อเช้าสาย ล้างส้วมหนึ่งอาทิตย์
‪พระเจ้า เวเนกาสได้บอล
‪และ...
‪เข้าประตู!
‪เฮ่ ฉันเพิ่งถูพื้นไปนะ
‪พวกเธอ ห้ามเตะบอลในบ้าน ฉันบอกแล้วนะ
‪ไม่เชื่อฟังกันใช่ไหม
‪เบ็คก้า คุณหวังให้เด็กข้างถนน ‪รู้มารยาทในชั่วข้ามคืนไม่ได้
‪คุณเรียนรู้มา 20 ปีแล้วนะ โอมาร์
‪โอเค
‪ผมต้องเข้าเมืองไปหาของสำหรับรถบรรทุก
‪ต้องการอะไรไหม
‪ไข่กับหัวหอมนิดหน่อย
‪ไข่เหรอ ผมเพิ่งซื้อไข่มา
‪หรือฉันจะเลิกให้อาหารเด็กๆ ดีล่ะ ‪เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าทำได้
‪ไข่มันแพง
‪เราอาจหาบางอย่างที่ถูกกว่ามาให้เด็กกินได้
‪ทรายเป็นไง
‪เห็นไหม นี่แหละที่ทำให้ผมรักคุณ
‪คุณคือนักแก้ปัญหา
‪(ธนาคารยูไนเต็ดรีเจียนส์ สายเข้า)
‪หวัดดี ทวิตตี้
‪หวัดดี ปาปาโอมาร์
‪หวัดดี ลูกชาย
‪ลูกชาย...
‪เธอเอาแต่หนีออกไปไม่ได้นะ
‪ฉันรู้ว่ามันทำใจยาก ‪แต่แม่ของเธอจะไม่กลับมาแล้ว
‪นี่
‪อยากรู้ไหมว่าเวลาฉัน ‪เจอเรื่องหนักๆ อะไรช่วยได้
‪ตะปูเหรอ
‪นี่ไม่ใช่ตะปูธรรมดา
‪นี่คือตะปูมหัศจรรย์ อยากรู้ไหมว่ามันใช้ยังไง
‪โอเค
‪โอเค คือเวลาฉันกลุ้มใจอะไรสักอย่าง
‪ฉันก็เขียนเรื่องนั้นลงกระดาษน่ะ
‪แล้วฉันก็ใช้ตะปูตัวนี้ตอกกระดาษนั้นติดไว้ที่ประตู
‪แล้วก็ปัง
‪พระเจ้าได้ยินฉันทุกครั้ง
‪จริงๆ นะ
‪คราวหน้าที่เธอไม่สบายใจ
‪เธอก็สวดภาวนากับพระเจ้า ‪ขอให้พระองค์ช่วย ภาวนาอย่างตั้งใจน่ะ
‪และในไม่ช้า เรื่องร้ายๆ ทุกอย่าง
‪ก็จะเริ่มเหมือนความฝัน
‪เหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้น
‪ผมไม่เคยเห็นปาปาตอกกระดาษที่ไหนเลย
‪เธออยากได้ตะปูหรือเปล่า
‪ก็คงอยากได้มั้ง
‪ดีมาก รับไป ทีนี้ก็ไปเล่นซะ
‪ขึ้นรถ
‪เดี๋ยวฉันกลับมานะ เดี๋ยวเดียว
‪- โอมาร์ ‪- เบอร์โต้
‪เด็กแสบน่ะ เขาเป็นเด็กกำพร้าแน่ๆ
‪จับได้ที่ท่าจอดเรือ ‪ข้อหาขโมยนาฬิกาของฝรั่งที่มาตกปลา
‪กำลังพยายามหานาฬิกาไปคืนเจ้าของน่ะ
‪นายรู้จักเด็กแบบนี้ดี บางทีเขาจะยอมพูดกับนาย
‪ฉันจะคุยกับเขาเอง
‪นายตีเด็กเหรอ
‪ฉันสอบสวนเขา
‪เฮ่ นายคงกินมาแล้วแน่ๆ
‪แต่เมียฉันน่ะ เบ็คก้า เขาทำชีลาคีเลส์ไว้
‪ฉันจะไม่โกหกหรอก ฉันชอบแบบกรอบน้อยกว่านี้
‪ส่วนชีสก็เค็มกว่าปกติไปนิด
‪แต่ไม่ละ เธอคงไม่ชอบกินชีลาคีเลส์ด้วยซ้ำ
‪ใช่
‪ถึงเธอจะชอบ ‪คงกินลำบากเมื่อมีนาฬิกาอยู่ในปาก
‪(โอ้ กัปตัน กัปตันของฉัน)
‪จากที่ฉันเข้าใจนะ เธอมีสองทางเลือก
‪เธอมากับฉันไปคืนนาฬิกาและขอโทษหรือไปกับ
‪เจ้าหน้าที่เบอร์โต้
‪ผมอยากกินชีลาคีเลส์
‪ฉันชื่อโอมาร์ แต่เด็กๆ เรียกฉันว่าปาปาโอมาร์
‪ผมจะไม่เรียกคุณว่าปาปาหรอกนะ
‪โอเค แล้วเธอชื่ออะไร
‪โมโก้
‪ที่แปลว่าขี้มูกเหรอ
‪- เธอชื่อจริงว่าอะไร ‪- ก็นั่นแหละ
‪โอเค โมโก้
‪เธอมาอยู่กับเราก็ได้นะ
‪- อยู่กับคุณเหรอ ‪- ใช่ ที่คาซ่าโฮการ์
‪ฉันจะได้ให้เธอช่วยดูแลเด็กเล็ก
‪ผมไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็ก ผมดูแลแค่ตัวเอง
‪- ด้วยการขโมย ‪- ขโมยเป็นเรื่องไม่ดี
‪พูดแทรกก็ไม่ดี ไอ้หนู
‪อยากรู้เฉยๆ
‪เธอจะทำอะไรกับนาฬิกาเรือนนั้น
‪ผมว่าจะเอาไปขาย
‪ผมอยากได้รองเท้าไนกี้ ‪คู่สวยๆ ที่มีเชือกสีแดง
‪แล้วก็หมวกสีแดงเข้าชุดกัน แจ๋วเป็นบ้า
‪ฟังแล้วเหมือนเธอ ‪พยายามจะทำให้คนไม่ดีประทับใจนะ
‪คุณจะไปรู้อะไร คนขี้กลัว
‪ฉันแค่พยายามจะบอกว่า ‪ถ้าเธออยากทำให้ชีวิตตัวเองดีขึ้น
‪เธอต้องทำสิ่งที่เธอรู้ว่าถูกต้องทุกๆ วัน
‪ฉันหมายถึง โดยไม่สนว่าใครคิดยังไง ‪แม้ในเวลาที่ทำได้ยาก
‪แบบนี้เธอถึงจะมีอนาคต
‪ใช่ และถ้าผมทำงานหนักมากๆ
‪ผมก็จะได้ขับรถเก่าๆ ‪นั่งไปกับเด็กกำพร้าเหมือนคุณ
‪ผมอยากได้ไนกี้สีฟ้า
‪ในตัวมนุษย์ทุกคนมีแรงกระตุ้นภายใน
‪ในหัวใจของแต่ละคน ‪มีแรงกระตุ้นอยากทำงานใหญ่
‪ทีนี้ คนส่วนใหญ่น่ะไม่ทำตามแรงกระตุ้นนั้น
‪แกล้งทำเป็นว่าไม่มีอยู่
‪พวกเขากลบฝังมันไว้ใต้เกมโชว์ ‪หรือผลการเงินทุกสามเดือน
‪หรือการแข่งเบสบอลในลีกเล็กๆ ของเด็ก ‪แต่คุณไม่ใช่แบบนั้นใช่ไหม เกร็ก
‪คุณทำตามแรงกระตุ้นนั้น ผมดูคุณก็รู้
‪ที่จริงผมชื่อแกรี่
‪ใช่ แต่ตอนนี้ผมบอกคุณได้เลยว่า
‪คุณคือคนแบบที่ชอบเป็นจุดสนใจ
‪เห็นถ้วยรางวัลพวกนั้นไหม
‪นั่นคือถ้วยชนะเลิศจากบิสบีแบล็คแอนด์บลู
‪การแข่งขันตกปลา ‪ที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดในโลก
‪และรู้ไหมถ้วยรางวัลพวกนี้บอกอะไร
‪มันบอกว่าคุณคือนักตกปลาฝีมือดี
‪ถ้วยรางวัลพวกนี้บอกทุกคนว่า
‪ผมเก่งที่สุดในสิ่งที่ผมเลือกไม่ว่าจะเรื่องอะไร
‪บอกว่าผมคือผู้ชนะ
‪ทีนี้ คุณพยายามจะส่งสารแบบนี้ใช่ไหมล่ะ
‪คุณถึงได้มาที่นี่ในวันนี้
‪คุณจะได้ตกปลากระโทงสีน้ำเงินตัวใหญ่สักตัว
‪แล้วเอาเจ้ายักษ์นั่นประดับข้างฝา ‪หลังโต๊ะทำงานไม้มะฮอกกานีของคุณ
‪- ผมพูดถูกไหม ‪- ใช่แล้ว
‪ทีนี้ ระหว่างที่ผู้จัดการกองทุนคนอื่นกำลังกินซูชิ
‪หรือซ้อมไดรฟ์กอล์ฟ
‪พอเช้าวันจันทร์ ‪คุณก็จะได้เดินอาดๆ เข้าไปในห้องประชุม
‪คุณจะพูดได้ว่า "เฮ่"
‪"ฉันรบกับลิเวียธานเมื่อสุดสัปดาห์นี้ แล้วฉันชนะ"
‪"แล้วพวกคุณทำอะไรมา"
‪นี่แหละความสำเร็จ คุณเข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม
‪- เข้าใจสิ ‪- นะ
‪- ผมเข้าใจ ‪- คุณพร้อมแล้วนะ
‪- นี่แหละใช่เลย สิ่งที่ผมต้องการ ‪- ดีมาก
‪ผมต้องให้คุณเซ็นเอกสาร ผมจะเอาปากกาให้
‪ทีนี้ฟังนะ ผมรับชำระเต็มจำนวนล่วงหน้า
‪ผมจะได้ปลากระโทงกลับบ้านแน่ใช่ไหม
‪ผมจะให้คุณได้ของดีที่สุด ‪เหนือใครในกาโบแน่นอน เป็นไง
‪ใช่ ผมหมายถึง... ‪เพราะผมเคยได้ยินว่ากัปตันบางคน
‪คือพวกเขารับรองว่า ‪ผมจะได้ปลากระโทงกลับบ้าน
‪ไม่ว่าเราจะจับได้หรือเปล่า
‪แน่นอนว่าต้องไปจ่ายเพิ่ม
‪เดี๋ยวนะ คุณอยากให้ผม ‪เอาปลาที่คนอื่นตกได้มาให้คุณงั้นเหรอ
‪- หมายถึง อย่างที่คุณพูดไว้... ‪- ผมไม่ทำแบบนั้น
‪- มันอยู่ที่การรับรู้ ‪- มันเรียกว่าโกง ผมไม่ทำแบบนั้น
‪- โอเค ผมขอโทษ ลืมไปซะ ‪- ผมต้อง... ลงไปจากเรือผม
‪- ขอเรา... ‪- ลงไปจากเรือผม แกรี่
‪ลืมที่ผมพูดไปน่า ลืมซะ...
‪- ลงไปจากเรือผม แกรี่ ‪- ก็ได้ ขอร้อง
‪ไปให้พ้นจากท่าซะ แกรี่
‪กลับไปที่คลับส่วนตัวของนายไป
‪คนนี้แหละ
‪ขอโทษนะครับ
‪- ไม่สน ‪- อะไรนะ
‪ไม่ว่านายจะขายอะไร ‪นายหาเรื่องฝรั่งผิดคนแล้ว
‪"โอ้ กัปตัน กัปตันของฉัน"
‪เอามานี่
‪เอาไอ้กุ๊ยนี่ห่างๆ เรือฉัน
‪เฮ่ เพื่อน เขาคืนนาฬิกาแล้ว
‪- ถ้าคุณให้โอกาสเขาได้ขอโทษ... ‪- มันฉี่ใส่ถ้วยกาแฟโปรดของฉัน
‪เขาจะซื้อแก้วใบใหม่ให้คุณ
‪ขอผมบอกอะไรคุณหน่อย
‪คนเราคืนนาฬิกาได้
‪คนเราเปลี่ยนถ้วยกาแฟได้ ‪แต่คนเราไม่มีวันคายฉี่ที่ดื่มไปแล้วได้
‪เฮ่
‪ฟังนะ พวก ผมพยายาม ‪จะสอนเด็กคนนี้ให้รู้จักรับผิด
‪ดังนั้นถ้าคุณยอมให้เขา ‪ขอโทษนะ เพื่อน ผมจะ...
‪นายรีบไปจากที่นี่ดีกว่า
‪พายุกำลังจะมา
‪บ่ายนี้มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
‪เมื่อวานเราบอกคุณแล้วว่า ‪เฮอร์ริเคนโอดิลจะมุ่งหน้าตะวันตกเข้าสู่แปซิฟิก
‪แต่จากรายงานหลายฉบับ
‪ดูเหมือนพายุเปลี่ยนเส้นทางแล้ว
‪และที่จริงกำลังมุ่งตรงมาหาเรา ‪น่าจะถึงฝั่งในคืนนี้
‪และด้วยความเร็วลม 160 กว่ากม. ต่อชม.
‪ว่ากันว่านี่อาจเป็นพายุลูกใหญ่ที่สุด ‪เท่าที่เราเคยเห็นในหลายทศวรรษ
‪ดังนั้นเตรียมตัวให้ดี ชาวกาโบซันลูกัส ‪เพราะดูเหมือนเราจะเจอเหตุร้าย
‪ฉันจะตักให้เธอเพิ่มนะ ‪แต่ตอนนี้ต้องแบ่งให้ทั่วทุกคนก่อน
‪- วิกิ นายนับอยู่เหรอ นายนับ ‪- เธอถามวิกิทำไม
‪- เขาฉลาด ‪- ไม่ ฉันสิฉลาด
‪- นายรู้จักความหมายเหรอ ‪- ฉันชื่อวิกิพีเดีย
‪โธ่ ทูน่าอีกแล้วเรอะ ฉันจะต้อง ‪มีครีบงอกแน่ๆ ถ้ายังกินแบบนี้
‪เฮ่ เกโค้ ฉันอยู่ตรงนี้
‪ใช่ ดีกว่ากินอาหารจากถังขยะก็แล้วกัน
‪ที่จริงนี่คือปลาแมกเคอเรล ‪สายพันธุ์ใกล้เคียงทูน่า
‪"ที่จริงนี่คือปลาแมกเคอเรล" ‪ไม่มีใครสนหรอก เจ้าบ๊อง
‪เฮ่ เขาไม่ได้บ๊อง เจ้าโง่ ‪แต่ก็จริงนะ วิกิ ไม่มีใครสน
‪โอเค ฟังทางนี้ เอาละ ฟังนะ ทุกคน
‪ถึงเวลาให้พวกเธอตอบแทนแล้ว ‪อย่างที่บางคนได้ยินข่าว
‪มีพายุจะขึ้นฝั่งในอีกไม่กี่ชั่วโมง ‪และจะถล่มเราคืนนี้
‪ไม่มีอะไรต้องกลัวก็จริง
‪แต่คาซ่าโฮการ์คือบ้านของเรา ‪ดังนั้นเราต้องช่วยกันปกป้องบ้าน
‪ฉันถึงมีข่าวดี ข่าวดีมากๆ
‪เราไม่ต้องกินแมกเคอเรลอีกแล้วเหรอ
‪ข่าวดีคือวันนี้เรางดทำงานบ้าน ‪เพื่อเตรียมรับมือพายุ
‪ข่าวดีมากๆ คือ ‪เราเพิ่งได้รับบริจาคทราย 500 กระสอบ
‪ดังนั้นหลังจากเรากินเสร็จ
‪เราจะได้เรียงกระสอบทรายรอบตึก ‪เพื่อป้องกันน้ำท่วม
‪คุณคิดว่าการแบกกระสอบทราย ‪คือข่าวดีมากของเราเหรอ
‪ใช่ เราเป็นเด็กกำพร้านะ ไม่ใช่เด็กโง่
‪เขาดูเหมือนเป็น "โรคลักหลับ" ว่าไหม
‪นายหมายถึงโรคลมหลับใช่ไหม ซึ่งฉันไม่คิดงั้นนะ
‪สลบนั่นแหละ เขาดูเหมือน ‪พวกแพะที่ตกใจกลัวจนสลบ
‪ฉันไม่ได้กลัว เจ้าโง่
‪ฉันไม่อยากจ้องหน้าตาน่าเกลียดของนายทั้งคืน
‪เฮ่ กลัวก็ไม่ผิดหรอก
‪แต่ทุกคนที่นี่ปลอดภัย ใช่ไหม โอมาร์
‪ใช่ ถูกต้อง
‪แล้วชิโกกับบูร์โรล่ะฮะ
‪อะไรนะจ๊ะ
‪เพื่อนข้างถนนของเขาน่ะ อาศัยอยู่ใต้กองผ้าใบ
‪ว้าว ผ้าใบเหรอ
‪ทวิตตี้ เพื่อนของนายกำลังขี่พรมวิเศษอยู่แน่เลย
‪เกโค้
‪แต่เอาจริงนะ มีเด็กข้างถนนเยอะมาก
‪คือมันดูไม่ยุติธรรมเลยที่เราอยู่ในนี้
‪ส่วนพวกเขาต้องอยู่ข้างถนน ว่าไหม
‪คือทำไมเราโชคดีจัง
‪เราอาจไม่โชคดีก็ได้
‪หมายความว่าไง เพื่อน
‪ฉันบอกได้แค่ว่า ในนี้ไม่มีใครโชคดี
‪เกโค้
‪บางทีพระเจ้าอาจอยากให้เรา
‪เด็กโชคร้ายที่สุดมารวมตัวกันในตึกเดียว ‪เพื่อพระองค์จะได้ถล่มเราพร้อมกัน
‪ใช่ เกโค้...
‪พ่อ!
‪ระวังเศษกระจกนะทุกคน
‪- โอ้โฮ น่าผิดหวังจริง ‪- อะไร
‪แมกคาเรลไม่เน่า
‪ว้าว เราจะเล่นบอลยังไงเนี่ย
‪- เราเล่นบอลไม่เป็นด้วยซ้ำ ‪- เราเล่นบอลเป็น
‪ฉันคือนักบอลที่เก่งที่สุด
‪ไม่ ฉันเก่งกว่าเยอะ
‪เราอาจซ่อมแซมมันได้ ‪แล้วค่อยมาแข่งตัวต่อตัวกัน
‪ผมตัดเบรกเกอร์แล้ว
‪ฉันจะพยายามกันเด็กๆ ให้ห่างจากแอ่งน้ำ
‪- เราเหลืออาหารใช้ได้อีกแค่ไหน ‪- ฮัลโหล
‪- อาทิตย์นึง ‪- ทวิตตี้พูด
‪อาจสองอาทิตย์ถ้ารวมอาหารกระป๋อง
‪- ใช่ เขาอยู่ตรงนี้ ‪- ใครพูด ทวิตตี้
‪- ฮะ ‪- เราซ่อมได้
‪ของปาปาฮะ
‪(ธนาคารยูไนเต็ดรีเจียนส์)
‪- ใช่ ‪- ไม่เอาน่า
‪ฮัลโหล โอมาร์พูดครับ
‪โอ้ หวัดดีครับ คุณคัสตินโย
‪ครับ ผมก็ตั้งใจจะโทรกลับ แต่มัน...
‪ครับ ผมได้รับจดหมาย
‪หมายความว่ายังไงนะ
‪เกโค้
‪(บิสบีแบล็คแอนด์บลู)
‪(ตารางการแข่งบิสบี ทีมงานท้องถิ่น)
‪เฮ่
‪เอาละ พวกเธอยืนเล่นแถวนี้นะ
‪วิกิ บิสบีคืออะไร
‪บิสบีแบล็คแอนด์บลู ‪การแข่งตกปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลก
‪ทีมที่เก่งที่สุดในโลกมาแข่งกันชิงเงินล้าน
‪บิสบีแบล็คแอนด์บลูไม่เคยยกเลิกแข่ง
‪เราจะไม่เริ่มทำตอนนี้ ไม่ว่าจะมีพายุหรือเปล่า
‪ใช่ เขาอยู่ตรงนี้แล้ว เขากำลังติดอีกสายหนึ่ง
‪- ใช่ โอเค รอเดี๋ยวนะ ‪- ใช่
‪- อย่าไปสนเว็บนั่น ‪- เฮ่ โอมาร์ เด็กๆ โอเคนะ
‪ครับ สบายดี นี่มีอะไรกันเหรอ
‪ทีมต่างประเทศบางทีมขอยกเลิกเพราะกลัวพายุ
‪พี่ชายของฉันเลยตัดสินใจ ‪งดเก็บค่าสมัครจากนักตกปลาในท้องถิ่น
‪ซึ่งทำให้ชีวิตของฉัน...
‪ผมถึงได้โทรหาคุณอยู่นี่ไง คุณจะได้ยินจากผมเอง
‪การแข่งครั้งนี้จะจัดตามกำหนดเดิม
‪ผมกลับมาทีหลังก็ได้ถ้า...
‪- ขอเบอร์ของฟิตซ์แพทริกให้ฉันที ‪- เดี๋ยวนะ โอมาร์ มีอะไร
‪บ้านเราโดนน้ำท่วม
‪คือถ้าเราขอยืมปั๊มแช่ได้
‪คงจะ... เราจะขอบคุณมากๆ
‪ปั๊มแช่เหรอ ได้สิ ได้อยู่แล้ว ‪เราไปคุยกับคิเกกันเถอะ
‪ผมไม่อยากจะรบกวนคุณอย่างนี้เลยจริงๆ แต่...
‪โอมาร์ มีอะไรหรือเปล่า
‪หมายความว่ายังไง มีอะไรกัน
‪ผมอยากรู้ว่าคุณช่วยคุยกับธนาคารให้เราได้ไหม
‪ธนาคารเหรอ
‪เราจำเป็นต้องเลื่อนชำระหนี้ไปอีกนิด
‪และถ้าคุณช่วยพูดกับธนาคารให้เราได้...
‪คุณเป็นหนี้อยู่เท่าไหร่กันแน่
‪หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นเจ็ดพันดอลลาร์
‪ตายจริง
‪โอเค ได้ งั้นคุณต้องการเวลามากแค่ไหน
‪พวกเขาให้เวลาเรา 30 วัน ‪แต่ผู้บริจาคบางส่วนก็เงียบไปและ...
‪- ผมจะดูรายละเอียดแล้วดูว่าผม... ‪- พายุนี้เป็นไงบ้าง
‪ไม่นะ
‪สายไปหน่อย
‪เวด
‪เฮ่ บิซ เหมือนวันเก่าๆ เลย
‪เว้นแต่นายแก่ขึ้นและอ้วนขึ้น
‪เวด เพื่อนยาก ฉันเสียใจ ‪แต่นายไม่มีคุณสมบัติลงรายชื่อนี้
‪นายพูดเรื่องอะไร วิทยุบอกว่า ‪กัปตันท้องถิ่นไม่เสียค่าสมัคร
‪นักตกปลาท้องถิ่น ‪ส่วนนายมาจากซานดิเอโก เวด
‪ถามจริง
‪นั่นมัน 25 ปีก่อนแล้ว
‪ดูรายชื่อนี่สิ
‪นายเห็นใครในนี้เคยชนะ ‪ถ้วยแบล็คแอนด์บลูสองครั้งไหม
‪มีไหม ฉันนี่ไง
‪เฮ่ มีใครในนี้เคยชนะ ‪ถ้วยแบล็คแอนด์บลูสองครั้งไหม
‪ถามใหม่ มีใครในห้องนี้เคยชนะสักครั้งไหม
‪มีใครบ้าง
‪- ไม่มีใช่ไหม ‪- เราไปหาคิเกเรื่องปั๊มกันเถอะ
‪- มาเร็ว ‪- แปลกดี
‪แบบนี้ฉันก็เป็นคนเดียวในรายชื่อนี้
‪แล้วรู้ไหมว่าทำไม
‪เพราะฉันคือคนเดียวในโลก ‪ที่ชนะถ้วยนี้ติดกันสองครั้ง
‪ฟังนะ บิซ
‪ฉันรู้ว่าเราขัดแย้งกันมาหลายปี
‪ซึ่งฉันก็ขอโทษเรื่องพลุไปแล้ว
‪- เปล่า ไม่เคย ‪- แต่...
‪เราเคารพกันมาตลอดในฐานะกัปตัน
‪และฉันจะพูดกับนายตรงๆ
‪ช่วงหลังมานี้ฉันไม่ค่อยมีโชค เรื่องเงินน่ะ
‪และถ้านายช่วยยกเว้นค่าสมัครให้ฉันได้...
‪เวด...
‪แต่ฉันรู้ว่าถ้านายแหกกฎเพื่อฉัน
‪นายจะต้องจ่ายให้ทนายทุกคนเป็นเรือคนละลำ
‪แต่เรามาคิดใหม่ทำใหม่กันเถอะ
‪ถ้านายให้ฉันร่วมทีมกับนักตกปลาท้องถิ่น ‪เพื่อให้ฉันสมัครฟรีได้ล่ะ
‪นายก็รู้ว่าไม่ต้องเป็นคนที่เก่งเลยด้วยซ้ำ
‪ให้ตาย ไม่ต้องเป็นนักตกปลาก็ได้
‪ขอแค่เป็นคนตัวเป็นๆ ที่หมุนรอกตกปลาได้ ‪หลังจากฉันวางเบ็ดติดแล้ว
‪แค่นั้นแหละ
‪รู้ไหม นี่เป็นข่าวน่าเล่นเลยนะ
‪หน้าใหม่ในท้องถิ่นสักคน ‪ที่มีโอกาสในการแข่งขันสำคัญ
‪สื่อชอบแน่ๆ
‪- สื่อชอบเหรอ ‪- ใช่
‪ฉันซาบซึ้งใจมาก บิซ
‪จะบอกให้รู้ ฉันว่าปีนี้ ‪จะเป็นปีทองของฉัน จริงๆ นะ
‪"กัปตันเวด มัลลอยกลับมารักษาตำแหน่งแชมป์"
‪แจ๋ว
‪ขอบใจมาก นั่นใครน่ะ
‪คาซ่าโฮการ์เหรอ
‪อะไรกัน เด็กๆ พวกนี้เนี่ยนะ
‪ไม่ได้ ฉันทำงานกับเด็กพวกนี้ไม่ได้ ‪ฉันไม่ทำงานกับเด็ก
‪เด็กพวกนี้เป็นหัวขโมยทั้งนั้น
‪เปิดหน้าต่างทุกบานเถอะ
‪นี่นายรู้ไหมว่าน้ำมีคุณสมบัติยังไง
‪ปาปาโอมาร์
‪ว่าไง
‪ใช่ โอเค
‪เอาละ แต่ฟังนะ จำไว้ ทวิตตี้
‪พระเจ้ารับฟังเราเสมอ
‪แต่ไม่ใช่ทุกครั้งที่พระองค์ ‪ตอบรับคำขอของเราในแบบที่เราคิด
‪ดังนั้น พระองค์...
‪เอาละ ข้อตกลงตามนี้ นายกับ ‪เด็กกำพร้าน่ารำคาญน้อยที่สุดของนายสามคน
‪จะได้ลงเรือไปแข่งกับฉัน
‪ไม่เอาเขา เล็กไป
‪นายจะต้องทำทุกอย่างที่ฉันบอก และห้ามเถียง
‪เมื่อฉันตกปลาที่ชนะได้เงินรางวัล ‪เราจะแบ่งกันที่ 80 กับ 20
‪ฉันได้ 80 นายเอาไป 20 ‪เข้าใจนะ เจอกันสัปดาห์หน้า
‪เฮ่ ฟังนะ
‪เฮ่ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณพูดถึงเรื่องอะไร
‪ได้ผล!
‪ทุกคน คำขอของฉันได้ผล ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪(พระเจ้า)
‪มันทำให้เสียสมาธิ เบ็คก้า
‪ใช่
‪เสียเวลาด้วย
‪ผมไม่มีเวลาสามวันอยู่บนเรือตกปลาหรอกนะ
‪แน่นอน
‪เด็กๆ จะต้องผิดหวัง ใช่ ‪แต่นี่แหละชีวิต พวกเขาจะทำใจได้เอง
‪ชีวิตช่างน่าผิดหวังจริงๆ ‪คุณควรบอกเด็กๆ แบบนี้แหละ
‪นี่คุณกำลังเสียดสีผมใช่ไหม ‪เพราะมันไม่ช่วยอะไรหรอก
‪โอเค งั้นเรามาพูดกันตรงๆ ‪เรามีเวลาหนึ่งเดือนหาเงิน 117,000 ดอลลาร์
‪ไหนจะซ่อมแซมบ้าน
‪คุณมีโอกาสที่จะหาเงินนั้นได้ในครั้งเดียว
‪โอมาร์ คุณแค่ต้องไปตกปลาสักตัว
‪โอเค มันบ้ามาก เบ็คก้า
‪ผมไม่รู้วิธีตกปลาเลย
‪- แต่กัปตันเวดรู้ ‪- กัปตันเวดหมดน้ำยาแล้ว
‪เอาละ ได้ คุณพูดถูก
‪โอกาสที่คุณจะชนะการแข่งขันมีน้อยมากจริงๆ
‪เราก็จะทำตามแผนคุณแทน
‪คุณมีแผนแล้ว ใช่ไหม
‪เราเรียกการแข่งขันนี้ว่า ‪ซูเปอร์โบวล์แห่งกีฬาตกปลา
‪รวมพลสุดยอดนักตกปลาจากทั่วโลก
‪มาพร้อมความฝันที่จะร่ำรวยและโด่งดัง
‪และหลังเฮอริเคนโอดิล
‪วันนี้ก็พิสูจน์ให้เห็นจิตวิญญาณ ‪ของชาวโกโบที่จะไม่มีวันแหลกสลาย
‪และหลังผ่านไป 33 ปี ‪ฝันของบิสบีก็ยิ่งแน่วแน่กว่าเดิม
‪ทุกท่านครับ
‪ขอต้อนรับสู่วันแรกของ ‪การแข่งตกปลาบิสบีแบล็คแอนด์บลู
‪และปีนี้ช่างแปลกใหม่จริงๆ
‪ใช่แล้ว แลร์รี่
‪ส่วนหนึ่งที่ทำให้ปีนี้พิเศษมากคือ
‪ทีมเจ้าบ้านหน้าใหม่จากกาโบนี้เอง
‪เรามีหน้าใหม่อย่างทีมคาซ่าโฮการ์
‪ที่เป็นทีมเด็กกำพร้าจากบ้านเด็กกำพร้าชาย
‪และผู้นำทีมก็ไม่ใช่ใครที่ไหน
‪แต่เป็นแชมป์สองสมัยในตำนานของบิสบี ‪กัปตันเวด มัลลอย
‪ว้าว สามวันนี้จะน่าตื่นเต้นแน่ๆ
‪สะกด เอช โอ จี เอ อาร์
‪โอเค และคุณบอกว่าทีมคุณมีสมาชิกห้าคน
‪ที่จริงแล้วหกครับ
‪เขา
‪นาฬิกาแพง เขาตัวใหญ่ ไม่มีวันไล่จับเธอทัน
‪ผมมาเดินเล่นเท่านั้นน่า
‪ไม่สิ ผู้หญิงดีกว่า
‪สายกระเป๋าบางๆ ดึงทีเดียวขาดโชะ ‪เธอก็วิ่งหายไปแล้ว
‪คุณต้องการอะไรจากผมเนี่ย
‪มาอยู่กับเรา
‪บอกแล้วไง ผมจะไม่อยู่บ้านเด็กกำพร้าซอมซ่อ
‪ไม่ใช่ ฉันหมายถึงมาร่วมทีมคาซ่า
‪- ผมเหรอ ‪- ใช่
‪- มันจะสนุกแน่ ‪- สนุกเหรอ
‪- ใช่ ‪- ให้ตาย
‪คุณนี่บ้าชะมัดเลย เพื่อน
‪ลำนี้ของฉันนะเพื่อน ของฉัน
‪ไม่สิ ลำนั้น
‪ทุกคนเชิญขึ้นเอสเอส ฮอลลีวูด ‪ยินดีต้อนรับครับ คุณผู้หญิง
‪มีน้ำมันทาผิวแทนอยู่ข้างสแตนด์ดีเจ
‪ใช่ เราจะชนะเรือแบบนี้ยังไงล่ะ
‪ที่จริงนี่คือเรือยอชท์ ‪มันไม่ได้ถูกออกแบบมาให้แข่งตกปลา
‪ใช่ อ่านหนังสือบ้าง เจ้าโง่
‪อีกอย่างนะ เรามีแชมป์บิสบีสองมัยร่วมทีม
‪ฉันพนันได้เลย กัปตันเวดมีสปีดโบ้ต ‪แบบแชมป์สองสมัยอย่างนั้นลำนึง
‪ลำที่ดูเหมือนหัวกระสุนน่ะ
‪ลำที่แล่นไปบนน้ำเหมือนจรวด
‪ฟิ้ว โลมาทั้งฝูงว่ายแข่งจะไล่เราให้ทัน
‪แต่เราไปเร็วมาก เราแทบจะเกาะ...
‪ให้ตาย...
‪ท่อจ่ายน้ำมันไม่เกี่ยว
‪ถ้าฉันอยากได้ผู้ช่วยที่ออกความเห็นไร้ประโยชน์
‪ฉันคงจ้างเมียเก่ามาแล้ว
‪กัปตันเวด
‪มาแล้วเรอะ ดี
‪ดี
‪นายชื่ออะไรนะ
‪- โอมาร์ ‪- โอมาร์ โอเค
‪คนนี้คือฮอลลีวูด...
‪ฉันแน่ใจว่าโอมาร์บอกพวกเธอแล้ว
‪ฉันชื่อกัปตันเวด มัลลอย
‪และฉันคือแชมป์สองสมัยคนเดียว ‪ของการแข่งบิสบีแบล็คแอนด์บลู
‪และพวกนายกำลังจะก้าวลงเรือน็อต อินัฟ
‪นี่คือเรือในตำนานที่พาฉันเป็นแชมป์สองสมัย
‪ดังนั้นที่จริงแล้ว พวกนายกำลังย่างเท้า ‪ลงบนชิ้นส่วนของประวัติศาสตร์กีฬาตกปลา
‪- ชิ้นส่วนของอย่างอื่นรึเปล่า ‪- เฮ่
‪คนนี้คือชาโต้
‪ชาโต้อยู่กับฉันเมื่อ 11 ปีก่อน ‪สมัยฉันได้แชมป์ครั้งแรก
‪หวัดดี เพื่อน
‪เขาไม่ค่อยเก่งหรอก แต่ค่าจ้างถูก
‪ฉันจะจับเขาถ่วงน้ำทันทีที่มีโอกาส
‪ว่าไงนะ
‪ผมบอกว่าผมขอบคุณมากที่ให้โอกาสนี้
‪ใช่แล้ว
‪เอาละ ลงเรือได้ แจกเสื้อชูชีพทุกคนด้วย
‪อย่าทำตัวเกะกะเชียว
‪เฮ่ เปลี่ยนใจเหรอ
‪ใช่แล้ว ช่างเถอะ นี่เรือเราเหรอ
‪- ใช่แล้ว ‪- โอเค
‪เดี๋ยวนะ ไม่ได้ ไม่เอาหมอนี่
‪โอเค ฟังนะ เขาเสียใจกับสิ่งที่ทำไปแล้วไง
‪- ขอโทษจริงๆ ‪- ฉันไม่สน ห้ามเขาลงเรือฉัน
‪เขาคือทีมของเรา ถ้าให้เราลง ‪ก็ต้องครบคน ไม่งั้นก็ไม่ไป
‪ขอบคุณ ไปกันเถอะเรา หาที่นั่ง
‪ออกเดินทาง!
‪เย่!
‪ชาโต้ ดูท่อจ่ายน้ำมัน
‪ครับ กัปตัน
‪ชาโต้!
‪ให้ตายเถอะ
‪(น็อต อินัฟ)
‪เกือบพร้อมแล้ว
‪โมโก้ นายมาจากไหนเหรอ
‪เอลซาคาทาล
‪เดี๋ยว ว่าไงนะ
‪ทำไมคุณพากุ๊ยซาคาทาลมาร่วมทีมเรา
‪- แล้วไง นายมาจากไหน ไอ้งั่ง ‪- เอลชาปาราล เซาท์ไซด์
‪- พอน่า ‪- ใช่ ใจเย็นๆ
‪ใจเย็นน่า
‪ได้ ฉันชอบทรงผมนาย
‪เขากวนบาทาฉันรึเปล่า
‪ไม่ ดูเหมือนเป็นคนที่ปากหวานนะ
‪เดี๋ยว
‪นี่นายกวนบาทาฉันเรอะ
‪เฮ่ นายจะทำอะไร
‪- อย่าแตะต้อง ‪- ใจเย็นน่า
‪- ชาโต้ ‪- ว่าไง
‪กันเด็กพวกนี้ให้อยู่ห่างๆ อุปกรณ์ของเรา
‪เฮ่ เขาเป็นอะไรของเขา
‪ใจเย็น
‪เขาไม่ชอบให้ใครแตะต้องแอ๊ดเดอไลน์
‪มันคือเครื่องรางนำโชคของเขา
‪อุปกรณ์ที่เขาเคยใช้เอาชนะมาสองสมัย
‪โอเค วางเบ็ดเรียบร้อย
‪แต่ก่อนอื่น ฉันอยากชี้แจงบางอย่างนะ
‪ก่อนอื่น ฉันอยากขอโทษ
‪ถ้าท่าทีเป็นมิตรของฉันทำให้พวกนายหลงคิดว่า
‪ฉันชอบพวกนายหรือฉันดีใจที่มีพวกนายมาด้วย
‪ฉันเปล่าและฉันจะไม่มีวันชอบ
‪ดังนั้นนับจากนี้ไป อย่าแตะต้องอะไรทั้งนั้น
‪สอง อย่าเปิดปาก
‪จนกว่าฉันจะบอกชัดเจนให้พูดได้
‪ไม่งั้นพรุ่งนี้ ฉันจะยกเลิก ‪ตำแหน่งลูกเรือปลอมๆ ของพวกนาย
‪แล้วหาเด็กกำพร้าไม่มีชื่อคนอื่นมาแทนที่
‪เอาละ ทีนี้ทันทีที่เราได้ปลาติดเบ็ด
‪บิสบีบังคับให้ฉันตกลงว่า
‪ฉันต้องให้พวกนายคนนึงทำหน้าที่ลากปลาขึ้นมา
‪ผมเองๆ
‪- ดังนั้น โอมาร์เตรียมตัว ‪- โธ่เอ๊ย
‪นายจะต้องนั่งเก้าอี้นักสู้ตัวนี้
‪และฉันจะสอนวิธีเย่อกับปลา
‪ตกลงนะ
‪มีคำถามอื่นไหม
‪เรามีชื่อ
‪ว่าไงนะ
‪คุณบอกว่าเราเป็นเด็กกำพร้าไร้ชื่อ แต่เรามีชื่อ
‪ใช่ และเราไม่ใช่เด็กกำพร้านะ
‪เราเหมือนอยู่ระหว่างหาครอบครัวมากกว่า
‪- กัปตันเวด ‪- ว่าไง
‪- คุณอาศัยที่นี่เหรอ ‪- ต้องการอะไร คุณเวเนกาส
‪คือผมขอไม่ลากปลาดีกว่า ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
‪ทำไมล่ะ
‪คือผมคิดว่าเด็กคงสนุกกว่าถ้าได้ทำ
‪และมันมีความหมาย
‪"ให้เด็กสนุก"
‪ใช่
‪ผมกำลังคิดว่าโมโก้อาจจะทำได้
‪ใช่ ผมรู้ว่าพวกคุณมีปัญหานั้น แต่เขาโตสุด
‪และผมคิดว่ามันคงทำให้เขา ‪รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของทีมมากขึ้น
‪ได้สิ ยังไงก็ได้ ไม่เป็นไร มีอะไรอีกไหม
‪ไม่มี
‪ดี เยี่ยม
‪ที่จริงมีอีกอย่าง
‪อะไร
‪ผมกำลังหวังว่าคุณช่วยผมจัดการกับ ‪ความคาดหวังของพวกเขาได้บ้าง
‪ยังไง
‪ไม่เอาน่า คุณก็รู้
‪ผมหมายถึง พวกเขาตื่นเต้น ‪ที่ได้มาอยู่ตรงนี้ ซึ่งดีมาก
‪ใช่ไหม แต่เราก็รู้ว่าเราเสียเปรียบในการแข่ง
‪ผมรู้ว่าคุณเคยเป็นกัปตันที่เก่งมาก แต่...
‪ผมไม่ได้ตั้งใจจะพูดอย่างนั้น
‪ที่ผมพยายามจะพูดคือ
‪ผมอยากให้พวกเขา ‪มองเรื่องนี้ตามความเป็นจริง แค่นั้น
‪นายพูดถูก นายพูดถูกที่สุด
‪- โอเค ‪- โอเค
‪- เยี่ยม ‪- ดี
‪สุดยอด เยี่ยม
‪ดังนั้นคุณอาจพูดอะไรสักหน่อย
‪แน่นอน ได้เลย
‪เมื่อไหร่ก็ได้
‪ขอบคุณ
‪เอาละ ทีม ทุกคนฟังนะ
‪เปลี่ยนแผน
‪นาย
‪นายจะลากปลาขึ้นมา
‪- ผมเหรอ ‪- ทำไมให้เขาล่ะ
‪ใช่ ไอ้กุ๊ยนั่นไม่ใช่ทีมนี้สักหน่อย
‪บางทีพวกเธอเปลี่ยนกันได้เมื่อเหนื่อยแล้ว
‪ไม่ได้ กัปตัน อย่าลืมทีมแบล็คแจ็ค
‪เราเปลี่ยนไม่ได้
‪คนแรกที่แตะคันเบ็ดต้องลากปลาเองคนเดียว
‪ทำไมล่ะ แล้วทีมแบล็คแจ็คคืออะไร
‪ทีมที่ชนะ แต่ไม่ทำตามกฎ
‪หนึ่งล้านดอลลาร์ก็เลย...
‪ใช่
‪ไม่เหลือ
‪เอาไง
‪นายอยากทำหรือเปล่า
‪ก็ได้ เอาไงเอากัน
‪ว้าว
‪ช่างเรียกขวัญกำลังใจจัง
‪เอาละ
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าพวกเด็กๆ อย่างนายตื่นเต้น
‪แต่ฉันขอให้พวกนายจำไว้เรื่องเดียว
‪การตกปลาเป็นเรื่องที่ไม่มีอะไรแน่นอน
‪นายวางแผนมาอย่างดีได้ นายตัดสินใจเท่าที่รู้ได้
‪แต่มีตัวแปรมากมายที่เราคุมไม่ได้
‪และฉันตกปลาในทะเลนี้
‪มานาน 25 ปีแล้ว
‪ฉันไม่ได้ตกปลากระโทงตัวใหญ่ได้ทุกวัน
‪คืองี้นะ กัปตันเวด
‪ผมคงพูดแทนเราทุกคนได้ ‪ตอนที่ผมบอกว่าเราแค่...
‪แต่ฉันไม่เคยออกเรือสามวันติด ‪แล้วตกอะไรไม่ได้สักตัว
‪ซึ่งฉันโคตรมั่นใจว่าจะไม่เริ่มทำลายสถิติตอนนี้แน่
‪ฉันขอบอกพวกนายด้วยว่า อย่าท้อ
‪เพราะเราจะตกปลากระโทงตัวใหญ่สุดได้แน่ๆ
‪และพวกนายได้ควบคุมชีวิตของตัวเองแล้ว
‪- ขอมือ ‪- ให้ตายสิ ได้ยินไหม
‪ข้างล่าง ช้าไป
‪เตรียมตัวให้พร้อม
‪ให้ตายสิ ได้ยินไหม
‪ใช่
‪เฮ่
‪เมื่อกี้มันยังไง
‪ถ้านายอยากสอนเด็กพวกนี้ ‪ให้เป็นพวกขี้แพ้ ก็เรื่องของนาย
‪ฉันไม่อยากมีส่วนด้วย
‪ฉันคือผู้ชนะ นั่นคือวิธีของฉัน
‪ล้อเล่นหรือเปล่า
‪คุณเวเนกาส ผมไม่ชอบล้อเล่น
‪มีอะไรหรือเปล่า
‪ไม่มี เรียบร้อยดี
‪พร้อมไหม โมโก้
‪พร้อมมั้ง
‪ให้ตายเถอะ
‪เฮ่ หมอนี่มีปัญหาอะไร
‪พี่ชายเขาโดนยิงตายในถิ่นนายน่ะ เรื่องเล็ก
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่า ‪เราอาจชนะการแข่งขันได้จริงๆ
‪ฉันชอบตกปลามากนะ
‪ฉันเกลียดการตกปลา
‪นี่
‪ดูเหมือนมีเธอคนเดียวที่ไม่เมาเรือ
‪- เคยออกเรือมาก่อนเหรอ ‪- ไม่เคย
‪คือไม่รู้น่ะ อาจจะเคย
‪เป็นเรื่องปกติ
‪คนส่วนใหญ่จำอดีตได้จากรูปถ่าย
‪และมีคนในครอบครัวเล่าเรื่องต่างๆ
‪แต่เมื่อเราไม่เคยมีอะไรแบบนี้...
‪ไม่ ผมมีพ่อแม่
‪บอกแล้วไง ผมไม่ใช่เด็กกำพร้า
‪แล้วพวกเขาอยู่ไหน
‪แม่ผมอยู่ที่เทกซัส
‪อาจจะแอริโซนา ไม่รู้สิ
‪แล้วพ่อเธอล่ะ
‪ผมอยากให้เขาอยู่ไกลที่สุดเลย
‪- เธอเจอพ่อครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ ‪- ทำไมถามเยอะจัง
‪เฮ่ ฉันตั้งใจจะแค่ถาม ชวนคุยน่ะ
‪งั้นก็คุยเรื่องดินฟ้าอากาศสิ
‪แล้วคุณน่ะอยากพูดถึง ‪ครั้งสุดท้ายที่เจอหน้าพ่อแม่เหรอ
‪ผมก็คิดแบบนั้น
‪บนเรือลำหนึ่ง
‪อะไรนะ
‪ฉันจำแม่ไม่ได้
‪แต่ครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นพ่อ ‪เราอยู่บนเรือลำหนึ่ง และ...
‪ใช่ วันนั้นเป็นวันเกิดครบแปดขวบของฉัน
‪ทั้งพ่อทั้งฉันตกปลาไม่เป็นเลย ‪แต่ฉันขอร้องพ่อให้ออกเรือ
‪ความทรงจำมันลางๆ สักหน่อย แต่ว่า...
‪เขาคงหัวกระแทกอะไรสักอย่าง ‪ตอนที่เรือพลิกคว่ำ
‪แต่อย่างที่เห็น
‪ฉันโชคดี
‪เด็กพวกนี้ไม่เคยมีโอกาสเจอพ่อแม่
‪พ่อของคุณตายนะ คุณไม่ต้อง ‪ทำท่ามีความสุขขนาดนั้นก็ได้
‪ฉันไม่ได้มีความสุขกับเรื่องนี้นะ
‪ฉันรู้สึกขอบคุณต่างหาก
‪ที่ฉันมีโอกาสได้เจอหน้าพ่อ
‪ใครสักคนที่สอนฉันในเรื่องต่างๆ น่ะ
‪และสำหรับเด็กพวกนี้ ฉันก็ทำแบบนั้น ‪พวกเขาถึงเรียกฉันว่าปาปาโอมาร์
‪บอกแล้วไงว่าผมจะไม่เรียกคุณว่าปาปา
‪นิดหน่อย แต่ใช้ได้แล้ว ปาปาโอมาร์
‪ว้าว
‪- กัปตันเวด ‪- ว่าไง
‪นี่ มากินกับเราสิ เรามีทาโกเหลือ
‪ไม่ ไม่เป็นไร ขอบใจ
‪ไม่ได้สิ มานั่งกับเราเร็ว อย่าเสียมารยาท
‪ก็ได้
‪พวกเขาอยากรู้เรื่องปลาที่คุณเคยจับได้
‪ปลาอะไร
‪ที่คุณชนะการแข่งขัน มันต้องตัวใหญ่เป็นบ้าแน่ๆ
‪เราอยากฟังตั้งแต่ต้นเลย
‪อ๋อ ใช่ ปลาตัวนั้น
‪ใช่ ไม่เบาเลย
‪ว้าว คุณนี่มีพรสวรรค์ ‪ในการเล่าเรื่องจริงๆ ดร.ซูสส์
‪สักหน่อยน่า กัปตัน ให้พวกเขาดูแผลเป็นสิ
‪ว้าว เราอยากดูแผลเป็น
‪ก็ได้ ได้เลย
‪ปลากระโทงยักษ์นั้น
‪จะงอยปากของมันแทงเข้าน่องฉัน ตรงนี้เลย
‪แทบเฉือนขาฉันขาดแล้ว
‪- ใช่ นั่นสมัยเป็นมือใหม่ ‪- มือใหม่เหรอ
‪- ไม่สนหรอก คุณชนะสองปีซ้อนก็แล้วกัน ‪- น่าจะเป็นเพราะโชค
‪ที่จริงไม่ใช่โชคเลย
‪โอกาสที่จะชนะมีประมาณหนึ่งส่วนหมื่น
‪ดูจากจำนวนเรือในการแข่งขัน
‪ฉันไม่กลัวปลากระโทงหรอกนะ ‪ฉันกลัวไม่มีแผลเป็นต่างหาก
‪ดูนี่ๆ
‪ผมได้แผลตอนต่อยกับเด็กแถวบ้าน
‪ลุงของนายใช้ไม้แขวนเสื้อฟาดต่างหาก ‪ป้าของฉันก็ทำฉันมีแผลแบบนี้
‪ช่างเถอะ
‪เจ้าโง่เอ๊ย
‪ฉันจะให้ดูแผลของจริง
‪ไขควง
‪อันใหญ่ขี้นสนิมด้วย ‪พ่อเลี้ยงใช้แทงฉันโทษฐานทำเบียร์เขาหก
‪แจ๋วแฮะ
‪เฮ่ วิกิ ให้เขาดูแผลเป็นที่หลังของนายสิ
‪- ใช่ ‪- ฮอลลีวูด ไม่เอาน่า
‪อะไรเล่า เรามีกันทุกคน
‪เฮ่ โมโก้
‪นายมีแผลเป็นแน่ๆ ฉันพูดถูกไหม
‪ขอเราดูหน่อย
‪ไม่เอา
‪เขาไม่ให้ดูหรอก เขามีแผลแบบพวกซาคาทาล
‪สะดุดเชือกรองเท้า วิ่งชนประตูกระจก
‪ได้ พูดต่อไปสิ ‪ฉันจะให้นายมีแผลใหม่ไปคุยอวดแน่
‪ปลาติดเบ็ดแล้ว!
‪จริงด้วย ดีมาก
‪มานี่เร็ว นั่งเก้าอี้เย่อปลา เร็ว จับคันเบ็ด
‪พร้อมนะ เริ่ม
‪ดึงมา อย่าปล่อยเชียว ดึงไว้ ดี
‪ดี แจ๋ว
‪อย่างนี้สิ หาจังหวะ
‪- ชาโต้ ‪- ครับ
‪- เห็นไหม ‪- เห็น
‪สีน้ำเงิน สีน้ำเงินเขียว ตัวใหญ่
‪สีน้ำเงินเขียวเหรอ ดีเหรอ
‪มันคือกระโทงสีน้ำเงินที่เราต้องการ
‪ชาโต้ โทรไปที่หอคอย ‪บอกว่าปลาติดเบ็ดเราแล้ว
‪ยักษ์มาแล้ว
‪ดึง
‪ปลาติดเบ็ดแล้ว ทีมคาซ่าโฮการ์พูด
‪ทีมคาซ่าโฮการ์
‪- อย่างนั้นแหละ ดึง ‪- ทีมคาซ่าโฮการ์ ปลาติดเบ็ด
‪ตัวใหญ่
‪ดึงต่อไป
‪แล้วเราจะถ่ายรูปทีมดีไหม
‪และนี่คือปลาของผู้ชนะในวันแรก
‪จากทีมดีปบลูซัมธิง ‪กระโทงสีน้ำเงินหนักเกือบ 167 กิโล
‪ขอผมขับได้ไหม
‪- ขึ้นไปเลย ‪- ก็ได้ ช่างเถอะ
‪คืนนี้เธอควรมาพักกับเรา มีที่นอนเยอะแยะ
‪ใช่ มาเถอะ เพื่อน
‪ว่าไง
‪บอกแล้วไง ผมไม่ใช่เด็กกำพร้าสิ้นไร้ไม้ตอก
‪- แล้วพรุ่งนี้เธอจะกลับมาไหม ‪- ไม่รู้สิ
‪เจอกันที่ท่าเรือเจ็ดโมงนะ
‪นี่
‪วันนี้แจ๋วมาก ว่าไหม ‪คือเราจับปลาไม่ได้ก็จริง แต่...
‪ใช่ ผมว่าสนุกดี
‪แต่ถ้าเราไม่ชนะก็จะช่วยคาซ่าโฮการ์ไม่ได้สินะ
‪ฮอลลีวูดได้ยินที่เบ็คก้าคุยกับธนาคาร
‪เฮ่ เธอไม่ต้องห่วงเรื่องพวกนี้หรอกนะ
‪ประเด็นก็คือผมกลับไปอยู่ ‪ข้างถนนไม่ได้แล้ว ปาปาโอมาร์
‪คือคนอื่นๆ น่ะ เกโค้ ฮอลลีวูด พวกเขาเข้มแข็ง
‪พวกเขารับมือได้
‪แต่คือว่า ผมไม่เหมือนกัน
‪เฮ่ ไม่มีใครจะกลับไปอยู่ข้างถนน ตกลงนะ
‪ฉันสัญญา
‪ดูรถนี่สิ เพื่อน ดูไฟสิ
‪รถใครเนี่ย
‪สวยจัง
‪ปาปาโอมาร์ ดูสิว่า ‪พี่ชายของปาปาเอาอะไรให้ผม
‪พี่ชายของฉันรึ
‪ฉันบอกพวกเขาเองว่าเราเหมือนพี่น้อง
‪แต่เห็นอยู่ชัดๆ ว่า ‪ฉันหล่อเกินไปจะเป็นญาติกับนาย
‪เฮ็คเตอร์ ทำอะไรน่ะ
‪มานี่เลยเพื่อน
‪ดูนายสิ นายดูดีนะ
‪นายไม่เปลี่ยนไปเลย
‪นายก็เหมือนกันน่า นายดูดีมาก ยังมีผมเต็มหัว
‪แล้วตอนที่ผู้ประกาศข่าวทีวีพูดชื่อทีมคาซ่าโฮการ์
‪ฉันก็พูดกับตัวเอง "พระเจ้า ‪โอมาร์ เวเนกาสลงเรือตกปลา"
‪ไม่จริง เขาต้องโดนวางยา ‪เขาต้องโดนปืนจ่อหัวแน่
‪จริงๆ นะ พวกเธอบอกหน่อย เขาตื่นเต้นใช่ไหม
‪เขาตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย
‪ใช่เลย เขากลัวมาก
‪ใช่ ก็ได้ พรุ่งนี้เราต้องออกเรือแต่เช้าตรู่
‪- เฮ่ เดี๋ยวนะ ‪- ไปนอนซะ
‪ฉันรู้ว่าทีมคาซ่าโฮการ์ ‪คงไม่มีเรือตกปลาลำละล้านดอลลาร์
‪แต่ใช่ว่าเราจะดูแพงไม่ได้นี่นา
‪สำหรับพวกเธอ นี่ไง
‪ใช่ เอาละ เด็กๆ ได้ยินปาปาโอมาร์ ‪บอกแล้วนี่ ได้เวลานอนแล้ว
‪มาเถอะ
‪- มาเร็ว ‪- ขอบคุณมาก คุณเฮ็คเตอร์
‪ขอบคุณ คุณเฮ็คเตอร์
‪- ขอบคุณ คุณเฮ็คเตอร์ ‪- ยินดีๆ
‪พระเจ้า นุ่มเหมือนผ้าไหมเลย
‪พวกคุณก็ค่อยๆ คุยกันไปนะ
‪นี่ ออกไปข้างนอกกันเถอะ เพื่อน
‪เรามองเห็นเปลวไฟห่างออกไปสองถนน
‪โอเค ฟังนะ ฉันจำที่ไฟไหม้ได้ ‪แต่นายแน่ใจเหรอว่านั่นเรา
‪ใช่สิ เด็กหนุ่มสามคนจ้องมอง ‪รถที่โดนไฟลุกท่วม แถมบนตัวมีกลิ่นน้ำมัน
‪ไม่ต้องเป็นนักสืบก็รู้
‪เฮ่ รู้ไหม คิ้วของคาโชหายไปเพราะอย่างนี้
‪เดี๋ยวนะ นายหมายถึงฮัมป์ตี้เหรอ
‪ใช่เลย เขาได้ฉายา ‪ฮัมป์ตี้ ดัมป์ตี้จากเรื่องนี้แหละ
‪ฮัมป์ตี้ ดัมป์ตี้ จำได้ไหม
‪ที่คิ้วโดนไฟไหม้ ขอบใจ
‪หัวก็โล้น ผิวก็ขาว เขาดูเหมือนไข่ฟองยักษ์เลย
‪ให้ตาย จริงด้วย พวกเราเอง
‪ว้าว แย่จัง
‪- นายว่าเขายังโดนเรียกว่าฮัมป์ตี้อยู่ไหม ‪- คาโชน่ะเหรอ เขาตายแล้ว
‪แต่นายไปได้สวยมาก มีเบ็คก้า ว้าว
‪ฉันไม่เคยนึกเลยว่านายจะมีครอบครัว
‪ใช่ คนเราเปลี่ยนกันได้
‪ใช่ นายเป็นคนใหม่แล้ว
‪ปาปาโอมาร์
‪นายมาทำอะไรที่นี่ เฮ็คเตอร์
‪นายเห็นเราออกข่าวก็เลย ‪ตัดสินใจมาเยี่ยมในรอบสิบปีเนี่ยนะ
‪ใช่ ใจเย็นน่า ฉันแค่มาเยี่ยมเพื่อนเก่า
‪มาดูว่ามีอะไรที่นาย ‪อยากให้ปาปาเฮ็คเตอร์ช่วยหรือเปล่า
‪เหรอ แต่ฉันสบายดี เราสบายดี
‪ไม่มีปัญหามันก็ดีแหละ
‪เพราะฉันได้ยินว่านายติดหนี้ธนาคาร ‪แสนหนึ่งหมื่นเจ็ดพันเหรียญ
‪พวกเขาคงจำนายสลับกับปาปาโอมาร์อีกคนแน่ๆ
‪ใช่ เราจะหาทางออกได้แน่
‪โอเค ด้วยการลงแข่งตกปลาเนี่ยนะ
‪ขอโทษที ฉันไม่ได้จะหัวเราะเยาะนะ
‪แต่ว่า ว้าว
‪ฉันหวังว่านายมีวิธีแก้ที่ดีกว่านั้น
‪พวกเด็กๆ ที่ฉันได้พบในคืนนี้
‪อ่อนแอกันหมดแล้ว โอมาร์
‪นายก็จำได้นี่ว่าข้างถนนมันเป็นยังไง
‪นายส่งพวกเขากลับไปที่นั่น
‪พวกเขาต้องโดนกินทั้งเป็นแน่ๆ
‪อยากทำงานอีกไหม
‪- ฉันหางานง่ายๆ ให้นายทำได้ ‪- เลิกพูดเรื่องนี้เลย
‪นายจะได้จ่ายหนี้ นายจะได้ซ่อมแซมบ้าน
‪- สนามบอลใหม่ให้เด็กๆ ‪- ฉันบอกว่าให้เลิกพูด
‪ฉันไม่ใช่แบบนั้นอีกแล้ว
‪- แบบไหน ‪- แบบนาย
‪ฉันขอโทษ เพื่อน ฉัน...
‪ไม่เป็นไร โอมาร์ นายก็รู้นี่
‪อย่างน้อยฉันรู้จักตัวเองดี
‪หมายความว่าไง
‪มันง่ายที่จะเป็นนักบุญอุปถัมภ์ ‪ของเด็กกำพร้าเมื่อทุกอย่างกำลังไปได้สวย
‪ฉันจะบอกอะไรให้นะ
‪อีกไม่นาน นายจะเจอปัญหา
‪ที่ความหวังและคำสวดไม่ช่วยอะไรนายเลย
‪แล้วตอนนั้นเราจะได้เห็นว่า ‪ปาปาโอมาร์ตัวจริงเป็นยังไง
‪ลีน่า
‪เริ่มเช้าสดใสอีกวันในกาโบซันลูกัส
‪เข้าสู่การแข่งขันบิสบีแบล็คแอนด์บลูวันที่สอง
‪ทีมดีปบลูซัมธิงคือทีมนำในวันนี้
‪ด้วยผลงานยอดเยี่ยม ‪หนักเกือบ 167 กก. ที่พวกเขาตกได้เมื่อวาน
‪เขาไม่มาหรอก
‪มาสายนะ
‪- เอาเสื้อมาให้ ‪- เห่ยจัง ผมไม่ใส่ของแบบนี้หรอก
‪ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน
‪ไม่เห็นน่าเบื่อเลย มันแจ๋วมาก
‪นายอยากกลับบ้านเด็กกำพร้ามากกว่าเรอะ
‪เรือลำนี้มีกลิ่นปลาได้ยังไง ‪ในเมื่อยังจับปลาไม่ได้สักตัว
‪เคบินนี้ไม่ใช่ที่สำหรับเด็กกำพร้า
‪ครับ ขอโทษครับ
‪เฮ่ ใช่เงื่อนบริสตอลหรือเปล่า
‪ใช่แล้ว
‪จริงด้วย ผมเคยอ่านในหนังสือ มันดูซับซ้อนมาก
‪อ่านก็ซับซ้อนจริงๆ แต่ทำง่าย
‪มานี่ ดูสิ ฉันมีเชือก ฉันทำห่วง
‪ฉันเอาเชือกพันรอบห่วงหกครั้ง
‪เอาปลายเชือกด้านนึงสอดกลับเข้าไปในห่วง
‪จากนั้นฉันก็จะดึงเชือกทั้งสองด้าน
‪ทีนี้ความตึงก็ยึดเงื่อนให้อยู่กับที่
‪ถูกต้อง
‪สุดยอด ขอบคุณฮะ
‪ยินดีด้วย เด็กๆ ที่พวกเธอมีเครื่องแบบใหม่
‪พวกเธอดูเหมือนน่าจะเป็นเซลล์ขายของตามห้าง
‪เฮ่ วิกิ เธอเป็นคนหมุนรอกในวันนี้
‪เฮ่ เข้าท่ามาก
‪วิกิเหรอ ถามจริง ย่าผมยังแข็งแรงกว่าเขาอีก
‪ไม่เอาน่า นายไม่มีย่าสักหน่อย
‪เขาเรียกว่าเล่นคำเปรียบ เจ้าโง่
‪เงียบไปเลย
‪วิกิ คิดว่าไง
‪ไม่รู้สิ เกโค้น่าจะเหมาะกว่าผม
‪โอเค กัปตันเวด คุณคิดว่าไง
‪การลากกระโทงขึ้นมายากนะ
‪แต่ฉันเคยสอนเด็กที่อายุน้อยกว่าเธอ ‪จนทำได้ทุกขั้นตอน
‪ทุกอย่างก็เรียบร้อยดี
‪- เธอจะทำได้ ‪- คุณหมายถึงลูกชายเหรอ
‪ใช่
‪ผมเห็นรูปนั้นในเคบินน่ะ
‪เดี๋ยวนะ คุณมีลูกชายเหรอ
‪- ใช่ ‪- อยู่ไหนล่ะ
‪เขาอายุเท่าไหร่
‪เขาอายุประมาณเธอ
‪อาศัยอยู่กับแม่ของเขาในดัลลัส
‪- เขา... ‪- ทำไมคุณไม่อยู่กับเขาล่ะ
‪ก็ฉันเป็นนักตกปลากระโทง
‪- หมายความว่าไง ‪- ในดัลลัสไม่มีการตกปลากระโทง
‪- ใช่ ‪- ใช่ ผมเข้าใจเรื่องนี้
‪แต่ถามจริง คุณจะบอกเหรอว่า ‪คุณเลือกตกปลามากกว่าลูกตัวเอง
‪- ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น ‪- งั้นคุณจะอธิบายว่ายังไง
‪- เกโค้ ‪- เฮ่
‪ฟังนะ
‪ฉันเชื่อว่ามนุษย์ทุกคน
‪ต้องการทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่
‪ทำบางอย่างได้ดีกว่าคนอื่น
‪และผู้ชายส่วนใหญ่หวาดกลัวสิ่งนี้
‪พวกเขาหาข้ออ้างทุกอย่างที่ทำได้ ‪ใช้ครอบครัวเป็นข้ออ้างด้วย
‪เพื่อความปลอดภัยที่จะ
‪ไม่ทำตามเสียงเรียกร้องในใจ
‪แต่ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น
‪ฉันออกทะเลมาทำตามความต้องการในใจ
‪ส่วนลูกชายของฉัน
‪คงมีสักวันที่เขาจะชูถ้วยรางวัลของฉันขึ้นมา
‪แล้วพูดได้ว่า "นี่ไง พ่อของฉันแจ๋วมาก"
‪"พ่อของฉันเป็นคนดัง"
‪และหลังจากนั้นเขาอาจจะ ‪กล้าส่งผ่านพรสวรรค์นี้แก่ลูกชายตัวเอง
‪ถ้วยรางวัลตกปลาเหรอ
‪จริงเลยนะที่เราทุกคน ‪เสียพ่อไปเพราะเหตุผลงี่เง่า
‪ลูกปืน ยา คุก
‪แต่ตอนนี้ ผมรู้สึกตัวเองโชคดี ‪เมื่อเทียบกับลูกชายคุณ
‪- ตั้งสายเบ็ดหน่อยได้ไหม ‪- ครับผม
‪- ชาโต้ ‪- มีอะไร ไอ้หนู
‪ปลาติดเบ็ดแล้ว กัปตัน ปลาติดเบ็ด!
‪ไม่จริงน่า
‪วิกิ นั่งประจำที่
‪ดี เอาละ เธอทำได้
‪- สาหร่ายรึเปล่า ‪- เอาละ
‪ต่อไป ฉันอยากให้เธอตั้งค่าเบรกที่รอก ช้ามากๆ
‪เฮ่ นายเห็นปลาไหม
‪เห็น!
‪ดี เอาละ ฉันอยากให้เธอหมุน
‪นั่นแหละ ครั้งละไม่กี่คลิกพอ นั่นแหละ
‪ถอยหลัง โอเค หมุน
‪เห็นนั่นไหม
‪อดทนไว้ วิกิ ดี!
‪เฮ่ โมโก้ อย่าเสียใจเลย
‪ตกสาหร่ายได้ถือเป็น ‪ความสำเร็จครั้งใหญ่ในถิ่นนาย
‪เราทุกคนคงไม่มีใครประสบความสำเร็จ ‪ได้เท่าพี่ชายนายหรอก
‪นายว่าไงนะ
‪ได้ยินแล้วนี่ ไอ้เด็กกำพร้า
‪ดึงกลับมา
‪ช่วยด้วย!
‪เกโค้ อดทนไว้ โอมาร์!
‪หมุนไปข้างหน้า หมุน!
‪เร็ว วิกิ ดึง!
‪- เธอทำได้ หมุน! ‪- โอมาร์!
‪เฮ่ ฉันมาช่วยแล้ว
‪หาจังหวะ เร็ว ดึง!
‪เกโค้!
‪โอเค เธอทำได้ดี เธอทำดีมาก
‪- จับไว้ เด็กๆ ‪- กัปตัน!
‪กัปตัน!
‪กระโดดลงไป!
‪ไม่ได้ ผมว่ายน้ำไม่เป็น!
‪ชาโต้ กระโดดลงไป!
‪ผมว่ายน้ำไม่เป็น
‪ให้ตายสิ
‪กัปตันเวด!
‪พระเจ้า ให้ตายสิ
‪เฮ่
‪รองเท้าฉันหายเลย
‪รองเท้าเรอะ
‪เธอรู้ไหมว่าฉันเพิ่งเสียอะไรไป ไอ้เด็กกุ๊ย
‪เฮ่ เขายังเด็กนะ
‪ฉันไม่สน!
‪เพราะอย่างนี้แหละ ‪ฉันถึงไม่อยากได้เด็กร่วมทีมแต่แรก
‪บอกแล้วไงว่าเด็กใช้ไม่ได้
‪สิ้นสุดวันที่สอง
‪มีรายชื่อใหม่เพิ่มอีกสองทีม
‪แต่ยังไม่มีทีมไหนทำลายสถิติ
‪กระโทงหนักเกือบ 167 กก.
‪ซึ่งทีมดีปบลูซัมธิงตกได้บ่ายเมื่อวาน
‪ใช่แล้ว เหลือการแข่งขันอีกแค่วันเดียว
‪ทีมอื่นกำลังรู้สึกกดดัน
‪แต่เมื่อเรามีทีมนักตกปลาที่เก่งที่สุดในโลก
‪มารวมตัวกันในงานเดียว ‪เรายังตัดสินอะไรไม่ได้จนกว่าจะนาทีสุดท้าย
‪พรุ่งนี้เช้าเจอกัน
‪อาจจะไม่
‪โมโก้
‪เธอจะใส่รองเท้าข้างเดียวเดินกลับบ้านรึ
‪เธอไม่อยากอยู่กินมื้อค่ำก่อนกลับบ้านแน่เหรอ
‪อาจจะได้รองเท้าอีกคู่ด้วย
‪ไม่ ไม่เป็นไร
‪มาเร็ว อย่าเสียมารยาท เข้ามา
‪ฉันมีรองเท้าให้นายยืมใส่ได้
‪ไปกันเถอะ
‪เอาละ พร้อมไหม
‪โอเค หนึ่ง สอง สาม ใครกระโดดได้
‪- ดูเหมือนวันนี้คุณจับได้ปลาใหญ่ ‪- ใช่
‪คุณบิสบีโทรมา ให้ฉันบอกคุณว่า ‪คุยกับธนาคารไม่สำเร็จ
‪โอเค
‪และมีใครไม่รู้มาถ่ายรูปบ้านทุกซอกมุม
‪ฉันจะไม่โกหกนะ โอมาร์
‪ความเป็นไปได้ที่จะเสียที่นี่ไป ‪ในสองสัปดาห์เริ่มเป็นจริงแล้ว
‪ปาปาโอมาร์
‪โอ้โฮ แจ๋วมาก ลูกชาย
‪กัปตันเวดฮะ
‪ใช่ ฉันเห็นแล้ว
‪ผมสะกดถูกไหม เบ็คก้าช่วย
‪ถูกสิ
‪ปาปาช่วยตอกมันที่ประตูผมคืนนี้ได้ไหม
‪ได้แน่นอน
‪ขอบคุณฮะ
‪ยินดีจ้ะ
‪เอาละ เด็กๆ ถึงเวลานอน
‪กลุ่มหนึ่ง พวกเธอมีเวลาแปรงฟันห้านาที
‪ใช้ยาสีฟันด้วยนะ
‪- มีอะไร ‪- กัปตันเวด
‪ผมเอง โอมาร์
‪นายต้องการอะไร
‪ผมเอาอาหารเย็นมาให้
‪เข้ามา
‪นั่งสิ
‪ผมมีทอร์ตา อาโฮกาดา ‪สูตรเก่าแก่แก้เมาค้าง...
‪ใครก็ตามที่บอกว่า ‪"วันตกปลาแย่ๆ ยังดีกว่าวันดีๆ ที่บ้าน"
‪ไม่เคยเจอวันตกปลาเหมือนวันนี้แน่ๆ
‪เฮ่ ฟังนะ ผมขอโทษเรื่องเหยื่อ
‪ผมรู้ว่ามันมี... แอ๊ดเดอไลน์น่ะ ‪คุณเรียกแบบนั้น ใช่ไหม
‪ใช่ แอ๊ดเดอไลน์ เป็นชื่อของเมียฉัน
‪ความคิดของลูกชายฉันน่ะ
‪ครั้งสุดท้ายที่คุณเจอพวกเขาล่ะ
‪วันที่ 28 ตุลาคม ปี 2009
‪พวกเขากำลังจะเดินทางไปดัลลัส
‪คุณเคยคิดไหมที่จะตามพวกเขาไป
‪ก็เหลือวันแข่งอีกหนึ่งวัน
‪ใช่
‪นายคิดว่าฉันเป็นพ่อที่แย่มากสินะ
‪- เปล่า ‪- นายคิดแน่ๆ
‪ไม่ ฟังนะ
‪ผมว่าทุกคนกำลังพยายามทำเต็มที่เท่าที่เราทำได้
‪แต่ผมจะพูดกับคุณตรงๆ ผมว่าเกโค้พูดถูก
‪คุณก็รู้นี่ เด็กๆ น่ะไม่ได้ต้องการ ‪พ่อที่มีถ้วยรางวัลตกปลา
‪พวกเขาต้องการพ่อที่จะอยู่ด้วยกันทุกวัน
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เหมือนสมอน่ะ
‪"สมอ" ฉลาดมาก
‪ใช่ แต่ลูกชายของฉัน
‪เขาอยากเป็นเหมือนฉัน
‪ตอนที่ฉันถือถ้วยรางวัลแบล็คแอนด์บลูกลับบ้าน
‪เขาคิดว่าฉันคือผู้วิเศษ
‪ส่วนเมียฉันก็เชื่อฟังฉันทุกอย่าง
‪ยอมฉันง่ายๆ
‪เธอเคยเรียกฉัน "โอ้ กัปตัน กัปตันของฉัน"
‪ต่อมาฉันก็แพ้
‪ฉันแพ้แล้วแพ้อีก
‪แล้วฉันก็สูญเสียทุกอย่าง
‪ดังนั้นนี่คือโอกาสของฉัน
‪รู้ไหม
‪โอกาสที่จะเป็นแชมป์อีกครั้ง
‪ฉันคิดว่าถ้าฉันทำสำเร็จ
‪ฉันคงเป็นคนเก่ง
‪บางทีพวกเขาอาจจะกลับมา ใครจะไปรู้
‪มันก็ฟังดูเป็นไปได้นะ
‪แต่ถ้าเราจะมีโอกาส คุณต้องมีอาหารตกถึงท้อง
‪เราไม่มีโอกาสอีกแล้ว
‪สายฟ้าไม่ผ่าซ้ำสอง
‪- ไม่เอาน่า เราไม่รู้หรอก ‪- รู้สิ ฉันรู้
‪ไม่ คุณไม่รู้
‪ฟังนะ ผมเคยไม่แน่ใจเรื่องทั้งหมดนี้
‪แต่พอผมเห็นเจ้า ‪ปลากระโทงตัวนั้นติดเบ็ด ผมก็...
‪ไม่รู้สิ เรื่องบ้าบอมันเกิดขึ้นได้ตลอดเวลานี่นา
‪ดูสิ เราไม่เคยฝันว่าจะลงแข่งบิสบี
‪- ธนาคารรอจะเชือดเราและ... ‪- ธนาคารอะไร
‪- เปล่า ‪- เดี๋ยว
‪- เปล่า ผมไม่ได้พยายามจะกดดันคุณ ‪- ไม่ นายเปล่าหรอก
‪อะไร
‪หรือนายจะใช้การแข่งครั้งนี้ ‪ช่วยบ้านเด็กกำพร้าไว้
‪- เรื่องเป็นอย่างนี้เอง ‪- ฟังนะ ผมแค่...
‪โอย อย่ามาทำให้ฉันรู้สึกผิดเชียว
‪โอเค ฟังนะ ผมรู้ว่าพรุ่งนี้มีโอกาสน้อย
‪ทุกอย่างเละมาก
‪ผมแค่จะบอกว่าเรายังมีโอกาส
‪เราไม่เคยมีโอกาส
‪คุณอาจพูดถูก
‪แต่เรายังต้องลอง
‪มันจบแล้ว
‪ใช่
‪เด็กคนนึงทำสิ่งนี้ให้คุณ
‪ฮัลโหล
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ชาวประมงในท้องถิ่นจับปลาตัวนี้ได้เมื่อเช้า
‪เขาไม่ได้ลงแข่ง
‪เขาจะขายให้เราในราคาดี
‪อะไรนะ ขายให้เราเหรอ เพื่ออะไร
‪นี่คือกระโทงแทงสีน้ำเงินหนักกว่า 120 กก.
‪ไม่ใช่รางวัลที่หนึ่งก็จริง
‪แต่ที่สามต้องมา อาจจะได้ที่สอง
‪เงินเยอะอยู่นะ
‪เดี๋ยวนะ คุณจะบอกให้โกงเหรอ ทำไม
‪นายอยากชนะการแข่งขันนี้ไม่ใช่เหรอ
‪เราจะใช้วิธีนี้แหละ ไม่มีวิธีอื่นแล้ว
‪ดังนั้น ฟังนะ
‪พอนายพาเด็กๆ ไปที่ท่าเรือ ‪ปลาตัวนี้จะห่อมิดชิดแล้ว
‪เราจะมัดมันไว้ใต้น้ำที่ท้องเรือด้านหลัง
‪จะไม่มีใครเห็นถ้าไม่มีใครไปค้นหา
‪แล้วจากนั้น พอเราออกทะเล
‪นายจะช่วยฉันติดปลาตัวนี้ไว้กับสายเบ็ด
‪เพื่อให้เด็กคนนึงลากมันขึ้นมา
‪เดี๋ยว ผมเหรอ แต่... ชาโต้รู้เรื่องนี้หรือเปล่า
‪ชาโต้ไม่เห็นด้วยนักหรอก ‪แต่เขารู้ว่าเราจะช่วยเหลือเด็กพวกนี้
‪เขาจะช่วยเราดึงความสนใจพวกเด็กๆ
‪โอเค ฟังนะ ผม...
‪นายจะทำอะไร
‪ผมไม่ได้ตั้งใจเล่าเรื่องธนาคาร ‪ขอโทษจริงๆ ผมไม่ได้คิดจะกดดันคุณ
‪แต่นี่ไม่ใช่หนทางเดียว ‪คุณเคยชนะการแข่งขันนี้มาสองครั้งซ้อนนะ
‪- โอเคไหม ถ้าจะมีใครทำได้ คุณ... ‪- โอมาร์ ฉันโกง
‪ฉันโกง
‪อะไรนะ
‪ครั้งที่สองที่ฉันชนะ
‪ฉันทำแบบนี้
‪แต่คุณเคยชนะอยู่ดี ใช่ไหม
‪- มันมีความหมายนะ ‪- ใช่
‪บางวันมันก็มี
‪แต่ส่วนใหญ่...
‪ไม่รู้สิ
‪ฟังนะ ฉันทำงานนี้ไม่ได้ถ้าไม่มีนาย
‪ดังนั้นถ้านายอยากถอนตัว นายต้องบอกเดี๋ยวนี้
‪แต่ถ้านายอยากช่วยเด็กพวกนี้
‪นายก็ต้องทำอย่างนี้
‪ไปพักผ่อนเถอะ
‪ฉันบอกแล้วไง งานนี้ไม่เหมาะกับเด็กเล็ก
‪ไม่เป็นไรฮะ พระเจ้าบอกให้ผมมา
‪เหรอ พระองค์ทำยังไงล่ะ
‪พระองค์ไม่ได้บอกปาปาด้วยรึ
‪ก็ได้ มานี่ ไปนั่งเบาะหน้า
‪เพิ่งรู้ว่าคุณก็เชื่อฟังพระเจ้า
‪วันที่สามและวันสุดท้ายของ ‪การแข่งขันตกปลาบิสบีแบล็คแอนด์บลู
‪น้ำหนักปลาสูงสุดยังอยู่ที่ 167 กก.
‪และเวลาแข่งขันที่เหลืออีกแค่เก้าชั่วโมง
‪ทีมที่เหลือกำลังรู้สึกไฟลนก้นแล้ว
‪เฮ่
‪- เด็กคนนี้เล็กเกินไป ‪- กัปตันเวด นี่ทวิตตี้
‪เขาวาดรูปที่ผมเอาให้คุณเมื่อคืน ‪เขาตื่นเต้นมากที่ได้มา
‪ผมรู้แล้วว่าทำไมแม่ถึงทิ้งผม
‪ให้ตาย เริ่มแล้ว
‪ผมจะได้ช่วยให้คุณชนะการแข่งขันครั้งนี้
‪ใช่เลย ใช่ เอาเสื้อชูชีพให้เขาใส่ซะ
‪แล้วก็รีบไปกันเถอะ
‪มาเร็ว
‪ลงเรือ
‪ไปกันเลย!
‪ชาโต้ ท่อจ่ายน้ำมัน ตรวจท่อจ่ายน้ำมัน
‪ชาโต้
‪มีอะไรให้ช่วยไหม
‪ไม่เป็นไร
‪ไม่เป็นไรครับ
‪- แน่ใจนะ ผมไปดูให้ได้ ‪- ใช่
‪- แน่ใจ เราโอเค ‪- ขอบคุณ
‪โอเค ได้เลย ขอให้สนุกครับ
‪ขอบคุณๆ
‪ลาก่อน
‪เฮ่ เด็กๆ มานี่ ฉันมีของจะให้พวกเธอ มาเร็ว
‪ให้เราเหรอ
‪ใช่
‪- เฮ่ โอมาร์ ‪- ว่าไง
‪ช่วยฉันดูท่อจ่ายน้ำมันตรงนี้หน่อยสิ
‪ได้
‪นี่จากร้านดอนมิเกลหรือเปล่า
‪ใช่แล้ว
‪เรามีตอร์ตาส เกซาดิยา เอโลเทส กินได้เต็มที่
‪ทวิตตี้ ชอบไหม
‪โอเค
‪ฉันจะลากเหยื่อเข้ามา ‪เราจะได้ติดเบ็ดกับปลาตัวนี้
‪นายทำอะไร
‪เจ้าโง่ นาย...
‪เฮ่ พวกเธอ
‪ฟังนะ ฉันแค่อยากบอกว่า...
‪ขอบคุณกัปตันเวดและชาโต้ที่พาเราออกทะเล
‪ให้เรามีโอกาสที่เราไม่เคยคิดฝัน ‪มีประสบการณ์ที่เราจะไม่มีวันลืม
‪ความจริงก็คือเราตกปลาไม่ได้
‪และทุกคนรู้ว่ามันหมายถึงอะไร
‪ฉันเคยพูดเสมอว่าถ้าเราทำตัวดีน่านับถือ
‪และทำสิ่งที่ถูกต้องในทุกโอกาสที่เราได้รับ
‪ทุกอย่างจะต้องลงเอยด้วยดีแน่นอน
‪แต่มันก็ไม่จริงซะทีเดียว
‪บางครั้งหลายอย่างก็ไม่ราบรื่น
‪ที่จริงก็บ่อยครั้ง
‪เราเลือกเส้นทางยากลำบาก ‪เราเสียสละตามสมควร
‪แล้วสุดท้าย
‪เราก็พบว่าเรากำลังยืนอยู่จุดเดิม
‪และรู้สึกเหมือนทุกอย่างที่ผ่านมาสูญเปล่า
‪แต่ไม่จริง
‪เพราะเมื่อเราล้ม ซึ่งเกิดขึ้นบ่อยๆ
‪เราจะได้เผชิญหน้ากับมันอย่างมีเกียรติ
‪ฟังนะ ฉันจะรักพวกเธอตลอดไป
‪และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪พวกเธอจะเป็นลูกชายของฉันเสมอ
‪ฉันก็จะเป็นปาปาของเธอเสมอ
‪แสดงว่าปาปาโกหก
‪ปาปาเคยสัญญาว่า ‪จะไม่มีวันให้เรากลับไปอยู่ข้างถนน
‪ใช่ แต่นายไม่ได้ยินเหรอ
‪เรามีเกียรติแล้ว มันจะต้องสนุกแน่
‪เกโค้
‪ไม่ต้องห่วงฮะ ปาปาโอมาร์ ‪ ผมเข้าใจที่คุณพูด ผมเข้าใจ
‪เรื่องดีๆ จะเกิดขึ้นแน่
‪แค่ไม่ได้เกิดกับเรา
‪แล้วเราจะไม่ตกปลาเหรอฮะ
‪งั้นเอาอย่างนี้ ชาโต้
‪นายไปตั้งคันเบ็ดที่ด้านหน้า
‪และสอนเด็กๆ ตกปลาแมกเคอเรลเป็นไง
‪สำคัญที่จังหวะรู้ไหม
‪ปลาติดเบ็ด!
‪เดี๋ยว ไม่
‪- รับสิ ผมทำไม่ได้ ‪- อย่ายื่นมาให้ฉัน
‪- ขอร้อง ผมทำไม่ได้ ‪- ไม่ เฮ่ หันไป
‪นั่นคือกิมบอล นั่นแหละ
‪เอาละ ฉันจะช่วยนายเอง เห็นหรือเปล่า
‪เห็น สีน้ำเงิน!
‪ปลากระโทง กระโทงติดเบ็ด!
‪เอาละ ฉันอยากให้นายตั้งค่าเบรก ‪ค่อยๆ เบ็ดจะได้ไม่ขาด
‪- ดี ‪- โอเค
‪เอาละ หายใจเข้า
‪ทีนี้ฉันอยากให้นายหมุนรอกไปข้างหน้า ‪เร็วสิ หมุน เร็ว มันอยู่ในกำมือนาย
‪หมุนไปข้างหน้า ดึงกลับ โอเค นายเอามันอยู่
‪- โทรเลย ชาโต้ โทรแจ้ง ‪- ครับผม
‪หมุนไปข้างหน้า
‪ดึงกลับ
‪- บิสบี ‪- หมุนไปข้างหน้า
‪เราถึงได้บอกเสมอว่าแบล็คแอนด์บลูเป็นยิ่งกว่า
‪การแข่งขันตกปลา
‪- มันคือ... ‪- เวย์น!
‪ทีมคาซ่าโฮการ์ตกสีน้ำเงินได้ ตัวใหญ่ด้วย
‪คุณมากับเราครับ
‪ปลากระโทงอาจจะติดเบ็ดอีกตัว ‪คราวนี้เป็นผลงานของทีมท้องถิ่น คาซ่าโฮการ์
‪ทีมบ้านเด็กกำพร้าในแถบกาโบ
‪ไม่คาดคิดจริงๆ
‪ขอวิทยุเข้ามาในห้องสักตัวครับ
‪หมุน!
‪โอเค
‪ดึง
‪- ชาโต้ ถอยเรือ ‪- ครับ
‪ปล่อยนิดหน่อย ขอน้ำให้เขาที
‪ชาโต้ เราอยู่ที่ 20 องศาเหนือ
‪ยี่สิบองศาเหนือ
‪หนึ่ง สี่ เก้า องศาตะวันตก
‪ปลาติดเบ็ด
‪ถ้าพวกเขาตกได้สำเร็จ ทีมคาซ่าโฮการ์
‪จะเป็นทีมเม็กซิกันทีมแรก
‪ที่ชนะถ้วยบิสบีแบล็คแอนด์บลู
‪มันโผล่แล้ว นายจะเสียมันไป ใจเย็น
‪ผ่านมา 40 นาทีแล้วที่ ‪ทีมคาซ่าโฮการ์โทรแจ้งปลาติดเบ็ด
‪พวกเขาคงใกล้สำเร็จแล้วครับ
‪ดึง
‪นั่นแหละ โอเค
‪หมุน
‪ดึง
‪เร็ว นายทำได้
‪ดึง!
‪- ให้ตาย อย่าทำแบบนี้ อย่าหมดศรัทธาฉัน ‪- ไม่ได้
‪- ฟังนะ ‪- ครับ
‪นายดูเด็กพวกนี้สิ
‪ดูเด็กพวกนี้ พวกเขาคือลูกของนาย
‪พวกเขาต้องการนาย ต้องให้นายสู้
‪สู้เพื่อพวกเขา
‪- สู้! ‪- คุณทำได้ ปาปาโอมาร์
‪- ใช่ คุณทำได้ ‪- เฮ่
‪คุณทำได้ ปาปาโอมาร์
‪คุณทำได้
‪- คุณทำได้ ‪- ดึง
‪ดึง!
‪- ฉันเห็นมันแล้ว! ‪- คุณทำได้ ปาปาโอมาร์ คุณทำได้
‪- เอาขึ้นเรือให้ได้ ไอ้หนู ‪- เร็ว!
‪- ปาปาโอมาร์! ‪- ขอร้อง
‪นายทำได้
‪ดัน!
‪เร็วเข้า
‪พ่อ!
‪ใช่ นั่นแหละ เกือบแล้ว
‪พ่อ!
‪อีกหนึ่งครั้ง ดึง!
‪เราทำได้!
‪เย่!
‪เราทำได้แล้ว!
‪พวกเขาทำได้ เย่!
‪และในชั่วโมงสุดท้าย เกิดเหตุพลิกผันน่าทึ่งสุดๆ
‪ทีมคาซ่าโฮการ์ตกได้ ‪ปลากระโทงสีน้ำเงินหนัก 174 กก.
‪ซึ่งทำให้พวกเขาขึ้นนำเป็นผู้ชนะ
‪เป็นเกียรติอย่างยิ่งของผมที่จะประกาศ
‪แชมป์การแข่งขันบิสบีแบล็คแอนด์บลูปี 2014
‪ทีมคาซ่าโฮการ์!
‪และฉันอยากได้เจ็ทสกี เสือขาว...
‪เหลวไหลน่า เจ้าโง่
‪โอเค เสือธรรมดาก็ได้
‪- เฮ่ ‪- เฮ่
‪นายไปดัลลัสเมื่อไหร่ ต้องไปหาฉันนะ
‪ในดัลลัสไม่มีปลากระโทงนี่
‪ฉันมีปลากระโทงของตัวเองแล้ว
‪คิดว่าฉันคงจะทิ้งสมอสักพัก
‪ไม่มีอะไรให้ติดค้างใจแล้ว
‪คุณคือแชมป์บิสบีสองสมัยจริงๆ
‪เฮ่ ทีมคาซ่าเหรอ
‪ทีมคาซ่า
‪(ทีมคาซ่าโฮการ์กลายเป็นทีมเม็กซิกันทีมแรก)
‪(ที่ชนะการแข่งขันบิสบีแบล็คแอนด์บลู)
‪(ก่อนการแข่งขัน)
‪(ไม่มีเด็กคนไหนในทีมเคยตกปลามาก่อน)
‪(โอมาร์และรีเบ็คก้า เวเนกาส ‪ยังคงทำงานของตนที่คาซ่าโฮการ์ต่อไป)
‪(และยังช่วยเหลือคนในชุมชนมากขึ้น)
‪(นับจากนั้นโอมาร์ไม่เคยตกปลาได้อีกเลย)
‪(เงินรางวัลทั้งหมดใช้ไปกับ ‪การปรับปรุงและขยายคาซ่าโฮการ์)
‪(รวมถึงเพิ่มบ้านสำหรับเด็กผู้หญิง)
‪(ตั้งแต่ปี 2008 คาซ่าโฮการ์ในกาโบเป็นบ้าน)
‪(ของเด็กชายหญิง 300 กว่าคน ‪โดยได้เงินช่วยเหลือจากเอกชนเท่านั้น)
‪(กรุณาเยี่ยมชมที่ CasaHogarCabo.com)
‪(คาซ่าโฮการ์ยินดีต้อนรับ)
‪คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย