Downloaded from YTS.MX
ROB & ZONEN BEGRAFENISONDERNEMER
Official YIFY movies site: YTS.MX
HEENGEGAAN DIT JAAR IN LIEFDEVOLLE HERINNERING - 2020
Rachel Brosnahan.
Hé, meid. Je ziet er goed uit.
Ja. Echt. Ik vind het geweldig wat je doet, Rachel.
Rachel Brosnahan. Jeetje.
Mama komt eraan.
Heengegaan dit jaar. Vandaag zijn jullie hier bijeengekomen
omdat 2020 een zeikwijf was.
En samen rekenen we af met deze klootzak van een jaar.
Want 2020 heeft ons zo veel afgenomen.
Ik wil jullie er ook aan herinneren
dat 2020 ons zo veel heeft gegeven.
-Bananenbrood. -Jammie.
-Slapeloosheid. -Ja.
Een zesde zintuig om te weten of iemand genoeg afstand houdt.
Genoeg afstand is gelijk aan één Sterling K. Brown.
Fijn dat ik kan helpen, dames.
Let niet op mij.
Bedankt, Ster-Ster.
Wat een lekker zwart snoepje.
Hij is lekker.
Terwijl we allemaal onproductieve slonzen waren...
Ja.
...was 2020 bezig met allerlei dingen.
Een wereldwijde pandemie, massale werkloosheid, wereldwijd protest,
bosbranden, reuzenhoornaars, Megxit, Brexit.
Ja. Dat gebeurde allemaal dit jaar.
Dit 56-maanden durende jaar.
En hoewel zovelen verdeeld waren dit jaar
over wiens levens ertoe deden
en of het echt noodzakelijk was om je boodschappen te ontsmetten,
en ja, dat was het,
hadden we één gemeenschappelijke vijand:
de wekelijkse iPhone schermtijd-melding.
Druk me niet met de neus op de feiten.
-Dank je. Laat me leven. -Laat haar leven.
2020, je was een grote lul.
We willen je in vrede laten rusten,
hoewel je elk greintje vrede van ons hebt vernietigd.
Ja.
In het kader van collectieve genezing
mogen jullie delen wat jullie verloren hebben in 2020.
Laten we ons hart luchten over dit jaar en het uit ons hoofd zetten.
-Ja. -Ja. Laten we het doen.
Mooi.
De eerste die praat over wat haar dierbaar is,
is de iconische Tiffany Haddish. Geef haar een applaus.
Dank jullie wel.
Ik ben hier om afscheid te nemen
van casual seks.
Dit is extreem moeilijk.
Mijn excuses als ik het kort moet houden.
Ik ben nog steeds in shock,
er helemaal kapot van
en zo, zo geil.
Casual seks was mijn houvast.
Het was er voor mij op mijn moeilijkste momenten.
Na liefdesverdriet, na afgaan op het podium,
na mijn middelbare-schoolreünie.
In die tijd was ik getrouwd. Een casual huwelijk.
Amen.
Ik zal dat gevoel nooit vergeten.
Dat ongelooflijke gevoel dat je bovenop iemand zit,
de passie voelt,
diep in zijn ogen staart en je afvraagt:
'Hoe heet hij?'
Maar toen kwam de quarantaine
en casual seks was opeens verdwenen.
Zomaar verdwenen.
Ze zeiden dat het een paar weken zou duren. Oké.
Ik dacht bij mezelf:
dit is goed. Dit is een kans om te genezen.
Mijn geest en ziel herpakken.
Misschien de split leren, dan kan ik de volgende keer...
Snap je?
Zeker weten.
Misschien sluit ik me aan bij een neukbubbel.
Het enige probleem is dat je dan
je neukbubbel niet kunt verlaten.
Als je vertrekt, krijg je een wattenstaaf in je neus
en moet je twee weken in isolatie voordat je zelfs maar handen mag schudden.
Sorry, dat woord, 'handen'...
Het is nogal veel voor me op dit moment.
Want, handen, grote handen...
Ik hou van mannen met kleine handen.
Daardoor voelen mijn borsten groot aan.
Daarvoor zijn we hier niet.
God verhoede, als je je neukbubbel wilt inruilen voor een fuckboy,
moet je jezelf afvragen:
'Is hij leuk genoeg om mogelijk binnen drie weken voor te sterven?'
Ik ben gestopt met tv kijken. Gewoon gestopt.
Omdat ik opgewonden word van alle programma's.
Planet Earth, Kingdom of Plants 3D.
Ik hou van de stem van die Britse natuurman.
-Is er iets mis met me? -Nee.
Misschien omdat ik leuk vind hoe kikkers neuken
of hoe de gazelle een andere gazelle berijdt.
Heb je ooit gezien hoe krekels het doen?
Geweldig.
Echt.
En toen viel het kwartje.
Casual seks komt niet terug.
In het begin vond ik het wel prima.
Mannen met een masker
die op anderhalve meter afstand staan, winden me zo op.
Hetzelfde.
Meid, snap je me? Het komt vast omdat ze niet praten.
Ja.
Maar dat maakt niet uit.
Hiken zonder gezichtsmasker is het nieuwe neuken zonder condoom.
-Dat klopt. -De trieste waarheid is
dat niets casual seks kan vervangen.
Zonder ben ik een vreemde voor mezelf.
Ik weet niet meer wie ik ben. Ik ben verdwaald.
Ik ging op Bumble, mensen.
Uiteindelijk heb ik iemand ontmoet.
Hij deed een test, ik deed een test.
Ik heb nu een relatie.
Tiffany.
Ik heb mezelf beloofd dat ik dat niet zou doen.
Ik weet gewoon dat ik op een dag
casual seks
weer in mijn armen sluit.
En deze keer
neem ik je niet voor lief.
Je mag hem in mijn kont stoppen,
twee en een halve seconden.
En ik zal doen alsof ik het fijn vind.
Tot die tijd wordt casual seks overleefd
door gezamenlijke masturbatie via FaceTime
en woke gesprekken.
Heel erg bedankt.
Dat was zo prachtig, Tiff.
Bedankt dat je je waarheid hebt gedeeld.
Dank je wel.
Graag gedaan.
Ik spreek namens iedereen als ik zeg
dat ik beledigd ben dat ik niet gevraagd ben voor 'n neukbubbel.
Ik stuiter nu tussen drie neukbubbels in.
Oké, ik denk niet dat dat zo werkt.
Het werkt wel.
Het is belangrijk om te onthouden
dat we wel afscheid nemen van dingen die we erg zullen missen,
maar dat we nu gelukkig ook van bepaalde dingen af zijn.
Zoals buffetten.
En verjaardagskaarsen uitblazen.
Om haar respect te betuigen aan iets, en dat had veel eerder moeten gebeuren,
is hier mijn koningin, Natasha Rothwell.
TV-AGENTEN
We zijn hier vandaag bijeen om afscheid te nemen van tv-agenten.
Tv-agenten leefden in een magische, mooie wereld
waar zij degenen waren die misdaden oplosten.
Zo schattig.
Tv-agenten leefden een eenvoudig leven. Zij waren de helden
en braken maar af en toe de regels
in naam van gerechtigheid.
Ze droegen vele namen.
Starsky, Hutch, Cagney, Lacey.
Die kleine eikels van PAW Patrol.
Ja, die eikels ook. Turner, Hooch, Sherlock.
Zelfs die rare, sexy Benedict Cumberbatch Sherlock.
Benedict Cumberbatch is lekker.
Zo lekker.
Ze kwamen in verschillende combi's.
Grote en kleine agent, oude agent, groentje, goede en slechte agent.
Of zoals zwarte mensen ze noemden: slechte agent, slechte agent.
Als we afscheid nemen van tv-agenten,
moeten we ook afscheid nemen van buddy-agenten.
Als je wilt dat een agent je buddy is,
moet je een witte tiener met een pistool zijn.
Dan nemen ze je mee naar Burger King.
Het moeilijkste voor mij is
dat er tv-agenten waren van wie ik echt hield.
Ik zal het missen voor McNulty te duimen als ik voor de achtste keer The Wire kijk.
Zelfs toen hij slecht was, was hij vertederend.
Was het zijn kaaklijn? Ik weet het niet.
En ik mis het om van Carl Winslow te houden.
Carl Winslow. 2020 heeft Carl Winslow geruïneerd.
Mogen we Carl Winslow houden?
Nee, schat. Nee. Ze zijn weg.
Allemaal weg.
Als ik eerlijk ben, tv-agenten,
hielden jullie het lang vol.
Maar dankzij uitvoerend producent Dick Wolf
hielden jullie het langer vol dan Keeping Up with the Kardashians.
Dat gezegd hebbende,
wil ik mijn diepste medeleven betuigen aan afgestudeerden van de theaterschool.
Ik weet dat jullie van plan waren jullie tv-debuut te maken
als een dode sekswerker, of een portier,
of portier die ook dode sekswerker is.
Maar ik wil terugdenken aan de goede tijden.
Tv-agenten, jullie kregen me altijd aan het lachen als kind
en lieten me nog harder lachen als volwassene.
Zoals toen een van jullie zei:
'Als je de wet overtreedt, overtreed je de wet.
'We gaan iedereen gelijk behandelen.'
Shit, achteraf bekeken,
was dat het grappigste wat ik ooit heb gehoord in mijn zwarte leven.
Hoe verzinnen ze dat?
Over dingen verzinnen gesproken,
nu tv-agenten dood zijn, moeten de tv-zenders een leegte opvullen.
Ik heb alvast een paar series bedacht
met een diverse groep gemeenteambtenaren
die hun plaats kunnen innemen.
Postbodes. Ik stotterde niet. Postbodes.
Als er iemand nu propaganda nodig heeft, is het de US Postal Service wel.
Phoebe, mijn posters, alsjeblieft.
Kan ik een C en iets met uptempo krijgen?
Dat vind ik mooi. Oké.
Als eerste tijdens primetime.
U.S.P.S. IK HOU VAN JE
Matt LeBlanc speelt een postkantoorkassier
die ervan droomt postbode te zijn.
Mila Kunis is de manager van het postkantoor die verliefd op hem wordt.
'Al dat gepraat over post met prioriteit, wanneer word ik jouw prioriteit?'
-Dat vind ik wel wat. -Echt?
-Ja. -Oké. We sluiten deals.
Vraag je je af hoe de postmedewerkers een jong, cool publiek zullen aanspreken?
Hou je vast.
Selena Gomez en Zendaya schitteren in Going Postal.
Seks, drugs, express-verzending op het vasteland van de VS.
Niet genoeg actie, zeg je? Daar heb ik aan gedacht.
FedEXXX, Vin Diesel.
De enige wapens die hij nodig heeft, zijn deze.
Bedankt.
Brava.
Men zegt dat kunst het leven imiteert,
maar op deze series werd eerder bezuinigd dan op de echte politiediensten.
Ga na de dienst met me mee naar de tuin,
waar we bewijs zullen onderschuiven ter herinnering aan tv-agenten. Bedankt.
Bedankt voor die krachtige woorden, Natasha.
En dank aan Vin Diesel voor het dragen van dat postbode-uniform.
En nu heten we Rachie Bross-bross welkom.
Bedankt, Phoebe.
Dit jaar hebben we voor altijd afscheid genomen
van de broek.
Dankzij 2020 is onze broek weggegooid in de grote wasmand in de hemel.
Ja.
Toen er geen reden was om het huis te verlaten,
verloor de broek elke reden om te bestaan.
De enige keer dat ik 'n broek aantrok,
was om te bewijzen dat ik nog spoorde.
Er waren zo veel goede broeken.
Hoge broeken, lage broeken, light wash-broeken, acid wash-broeken,
vriendjes-, harem- en kontloze broeken.
Ja.
Om te begrijpen wat broeken voor ons betekenden, beginnen we bij het begin.
Broeken werden geboren in een tijd voordat vrouwen ze mochten dragen.
Maar zoals zoveel vrijheidsstrijders voor hen,
boden broeken ongelijkheid het hoofd en doorbraken ze barrières.
Dankzij broeken hebben we de vrijheid om schrijlings paard te rijden,
te fietsen zonder dat onze petticoat in de spaken komt en ons doodt
en roekeloos wijdbeens in de metro te zitten.
Inderdaad.
Broeken maakten het makkelijker
om te vluchten voor roofdieren zoals mannen en beren.
Ze hadden schattige zakjes die perfect waren
voor kleine dingen zoals tampons en onze loonstrookjes.
-Ja. -Loonstrookjes.
Helaas, hoewel broeken begonnen als feministisch statement,
evolueerden ze tot zo skinny, dat ze de bloedtoevoer naar onze hersens afsneden.
Foute boel als het beste deel van een broek dragen hem uitdoen is.
Misschien hadden ze het verdiend
en was 2020 de inspiratie die we nodig hadden.
-Want dit gaat over bevrijding. -Ja.
Ja, broeken, een wereld zonder jullie ziet er anders uit.
Naast broeken verloren we tevens andere sociale normen:
beha's, portiecontrole, productiviteit, regelmatig douchen
en natuurlijk, het concept van schaamte.
En op dat alles zeg ik:
Krijg wat.
De pot op ermee. De pot op met alles.
-De pot op met mijn haar verven. -Ja.
De pot op met mijn oksels scheren?
Goed zo. Laat maar groeien.
De pot op met tijdig sms'jes beantwoorden.
Ja.
De pot op met de belasting.
Nee, sorry. Je moet wel je belasting betalen.
De pot op met broeken.
Inderdaad.
De pot op met broeken.
De pot op ermee.
Ja.
De pot op met broeken.
De pot op ermee.
Ja.
-De pot op met broeken. -As tot as,
noodlijdende tuinbroeken,
huil niet omdat ze weg zijn,
maar lach omdat je je niet hoeft aan te kleden.
Oké.
Dank je wel.
-Dat was goed. -Krachtig.
Verdomme. Oké.
Dank je, Rachel Bros-broekloos.
Kom op. Een inkoppertje. Ik moest het zeggen.
Luister, ik steun je in je broekloze reis, Brossies,
maar ze houden de airco aan, dus je krijgt het koud.
Ik voel de duistere sfeer van 2020 al opklaren.
Ik dank Jezus.
Met haar wijsheid komt ze ons vergezellen, mijn vriendin, Patti Harrison.
Ze neemt afscheid van iemand die dicht bij haar staat.
RIJKE MEISJES ALS INSTAGRAM-INFLUENCERS
Vandaag gedenken we het verlies van rijke meisjes als Instagram-influencers.
Dit is een schokkend verlies
voor hun familie, fans, volgers, en
hun betaald partnerschap met Smartwater.
Ze werkten aan het maken van een niet-herbruikbaar metalen rietje
voor een als vrouw identificerende cis-vrouw.
En ze zouden het introduceren
op het pop-upfeest voor de herlancering van Enron.
-Tragisch. -Ik zal eerlijk zijn,
rijke Instagram-influencers,
ik weet eigenlijk niet of je 'te vroeg bent heengegaan'.
Door al die FaceApp-filters die je gebruikte
werd het onmogelijk je leeftijd te onderscheiden.
Je had ons heel jong kunnen verlaten, ja,
maar je had ook al ver in de 90 kunnen zijn.
'Wie is de dochter? Wie is de moeder?'
Ze promoten allebei vaginale verjonging.
Hoe dan ook, je liet een over-geëxfolieerde nalatenschap achter
en een enorme zonnebril waar je spontaan kippenvel van krijgt.
Wie krijgt de schuld van dit enorme verlies?
De wereldwijde pandemie die zorgde dat hun favoriete winkels moesten sluiten?
Of omdat ze geen foto's konden maken van zonnestralen
die door hun thigh gaps schenen op Coachella?
Waren het de 'kombucha woordspelingen'
voor er klinisch onderzoek was uitgevoerd?
We zullen 't nooit weten.
Maar wat tragisch zeker is,
is dat er nog zo veel op aarde was voor hen
om niet te leren.
Rijke Instagram-influencers,
hoewel we geschokt zijn door je overlijden,
had het niet als verrassing mogen komen,
aangezien je al vele malen eerder bent gestorven.
Je ging dood door deze jumpsuit die je omschreef met 'chique schoonmaker-vibes'.
YESSSSSS, IK BEN OVERLEDEN
Je ging dood door dit.
LETTERLIJK DOOD
Deze auto die je van je vader, echtgenoot of wie dan ook kreeg.
OMG. IK BEN DOOD.
Laten we ons niet richten op de dood.
Begrafenissen gaan niet over de dood.
Er waren zo veel dingen die je bereikt hebt in jouw tijd.
Je hebt Italië ontdekt, Parijs,
upstate New York.
En je was bijna altijd...
Altijd op een boot.
Ja. Op een boot, #bootleven, #vrouwendievaren,
#bootofdood, #botenonderdrukken.
En wie zou je oppervlakkige liefde voor fotografie kunnen vergeten,
die je wilde laten trenden als 'herinneringen herinneren',
een term die je bedacht hebt voor je samenwerking met Fujifilm en Enron.
En het krachtigste van allemaal, rijke Instagram-influencer,
je deed mee.
Ja.
Toen in het hele land protesten uitbarstten,
heb je een hele dag gewacht
voordat je je gesponsorde resultaten plaatste
van je buik-gladstrijkende- skinny-dieetthee.
Ja.
Hoewel je misschien weg bent,
leeft je nalatenschap voort.
Link in bio, swipe omhoog om te shoppen.
Je bent overleefd door je kinderen/broers en zussen,
we weten het niet.
Beckett, Sailor, Poet, Jameson-Neat
en Jaxon
met een 'X'.
Nu, ter ere van jou,
volgen we de strikte rouwpraktijken,
spiritueel maar niet religieus,
fiscaal conservatief, maar sociaal liberaal.
En samen zullen we een kaars aansteken.
Die komt uit de paardenwaskaarsen-lijn, gemaakt in samenwerking met Lululemon
en Hillary Clinton-hete saus.
Ik ben voor haar.
En, ja, Enron.
Er staat 'overvloed' op geschreven. Hij kost $190.
Een goede prijs.
Geen paardenwaskaarsen.
Rust in vrede, rijke Instagram-influencers.
Mogen we allemaal zeggen, Nama-slay.
-Nama-slay. -Nama-slay.
Bedankt.
Bedankt voor dat ontroerende eerbetoon.
Ik heb niet zo getreurd om de dood van een witte dame
sinds Dorinda Housewives of NY verliet.
Verliet? Kom op. Dorinda werd ontslagen.
Ik hoorde dat ze loonsverhoging wilde.
-Andy Cohen, betaal haar wat ze waard is. -Ja.
Dames, rustig aan, oké?
Ja, goed.
Verwelkom onze tweede Natasha van vanavond:
Natty L.
Natuurlijk heb ik het over Natasha Leggero.
MEER KINDEREN KRIJGEN
Sorry daarvoor.
Natasha moest even weg. Ze heeft
een klein probleempje, maar ze komt zo. Oké.
Mama, ik wil hier niet zijn.
Papa heeft Zoom-trivia met zijn vrienden
en het is illegaal om je in de auto te laten,
dus pak je iPad en gedraag je.
Ik heb honger.
Kijk alsjeblieft naar Peppa Big.
Als je een Brits accent kunt doen als ik terug ben,
krijg je een kom chili.
Ik haat chili.
Hoi.
Ik ben hier vandaag om afscheid te nemen van nog meer kinderen krijgen.
Vaarwel pijnlijke, rommelige,
traumatische gebeurtenis bekend als seks hebben met mijn man.
Niemand zou nog kinderen moeten krijgen
en ik zeg dit als iemand die dol is op een genderrevealparty
en raden welke natuurrampen die zal veroorzaken.
Tegen april was ik bereid om mijn eierstokken te grijpen
en er zelf een dubbele knoop in te leggen.
Amen.
Ja.
Het was geweldig om tijd door te brengen met mijn dochter, Gianna.
Ik hoop dat ik dat correct uitspreek.
Maar na een quarantaine van acht maanden samen,
denk ik erover na om mijn Wayfair-meubels te retourneren plus een leuke verrassing.
Ik hou van mijn dochter.
Maar ik hou van haar op dezelfde manier als van lsd.
In microdoses.
Maar tijdens de quarantaine, ik schaam me om te zeggen,
vond ik haar soms niet leuk. Tenzij ze slaapt, dan vergeet ik haar.
Ik heb geen zin om kleuterlerares te zijn.
Ik kreeg geen baby om haar les te geven.
Oké? Ik kreeg een baby
voor likes op Instagram, net als de rest.
-Wat is je baby's nickname? -DM me maar.
En ik ben niet alleen een leraar.
Nu ze de hele dag thuis is, elke dag, ben ik een persoonlijke chef-kok.
Tot ik haar leerde hoe ze Doordash kon gebruiken.
Oké.
Maar ik ben een kampbegeleider, een kinderpsycholoog,
een gymleraar, en op echt zware avonden
een toiletjuffrouw.
Omdat ze in haar broek schijt.
Mensen melden graag dat een baby krijgen je lichaam verwoest
en geen zorgen, dat klopt.
Maar geestelijk is het pas echt zwaar.
Stel je voor dat je niet op internet hoeft om getrold te worden.
Ze lacht me constant uit.
Het is alsof ik leef met een geschorste Reddit-gebruiker.
Soms droom ik over hoe het zou zijn
om deze quarantaine mee te maken zonder kind.
Elke avond social distance happy hour met zelfgemaakte sangria.
Ik zou twee pilots schrijven,
een komedie en een emotioneel aangrijpend kostuumdrama.
Ik zou eindelijk leren schilderen.
Maar nee, ik heb mijn hele quarantaine doorgebracht
met een driejarige overtuigen een mondkapje te dragen.
Ze is net een Trump-aanhanger.
Altijd schreeuwen: 'Geen mondkapje. Dr. Fauci is een deep state-agent.'
Vroeger wilde ik meer kinderen.
Nu zou ik hoogstens een 14-jarige adopteren
die goed is in handwerk en licht poetswerk.
Het is onverantwoordelijk om meer kinderen te krijgen.
Ik bedoel, wat erven ze?
Een zinkende planeet.
Giftige lucht.
Een reboot van Fresh Prince.
-Klopt. -Mama, ik bloed.
Altijd bloeden. Oké, ik moet gaan.
Ik kom eraan.
Wat zit er in je mond?
God.
Gelukkig heb ik een spiraaltje.
Ik ook.
Ik weet dat er hier iemand is die ons kan verenigen met haar genialiteit.
En dat is Ziwe.
BEIGE PLEISTERS
Ja.
Vandaag nemen we afscheid van het tijdperk van de beige pleister.
Beige pleisters werden geboren in Highland Park, New Jersey in 1920.
Earle Dixon ontwierp de pleister alleen in het beige,
want de jaren 20 zijn berucht om hoe veilig ze waren voor zwarte mensen.
Berucht. Maar dit jaar was anders.
Toen protesten tegen politiegeweld uitbarstten in de natie,
stonden onze vrienden van de pleisterfabriek en zo veel bedrijven op
en verklaarden ze met een luide en triomfantelijke stem:
'Prima, alsjeblieft.'
Is dat niet aardig?
We vroegen om gelijkheid en kregen een bruine pleister.
Een kleine bruine pleister op een systematisch kogelgat.
Geef het door, dit is een preek.
Nu moeten we ook ons respect betuigen aan alle burgerslachtoffers
die de dood van de beige pleister met zich meenam
nu bedrijfsracisme verboden is.
Aunt Jemima, Uncle Ben, Chief Wahoo, Trader Ming
en het naamloze Native-American botermeisje.
Gelukkig leeft tante Jemima's nalatenschap voort
in een Oscar-genomineerde film over haar leven met een volledig witte cast.
Meid.
Tegelijk met deze nieuwe diverse pleisters kwam een vloedgolf
van performatieve onzin van bedrijven.
Plotseling verontschuldigde iedereen zich
voor enorme blinde vlekken voor hun ongecontroleerde racisme.
Netwerken verwijderden blackface uit elke geliefde sitcom van de afgelopen 15 jaar.
Plus de nieuwe naam van Washington DC's Black Lives Matter Plaza.
-Ik werd daar gefouilleerd. -Ik ook.
In de post-beige pleister-wereld
werd verontschuldigen de norm.
Beroemdheden verontschuldigden zich voor 'onopzettelijke' plantage-bruiloften
ook al stond er 'plantage' in de naam van de locatie.
Bedankt.
Ik wist niet dat het tijdperk van de beige pleister ten einde was
tot ik een vlaag sms'jes ontving
van oud-collega's die hun verontschuldigingen aanboden.
Ik had geen idee dat zo veel witte mensen mijn telefoonnummer hadden
en dat was mijn eigen schuld.
Het tijdperk van de alleen maar beige pleister is verdwenen
en dat duurde slechts 100 jaar.
Honderd jaar, verdomme.
Godzijdank hebben we nu een pleister in de kleur van Naomi Campbell.
Mooi.
Iconisch.
Dank jullie wel.
Ontzettend bedankt, Ziwe.
Graag gedaan.
Zonder verder oponthoud: het is een genoegen om jullie voor te stellen...
Ik krijg al kippenvel als ik erover nadenk,
de geweldige, de legendarische,
Sarah Silverman.
WE MAKEN AMERIKA WEER GEWELDIG
-Hallo, vrienden. -Hoi.
We zijn hier vanavond bijeen om afscheid te nemen
van Amerika weer geweldig maken.
Je was een concept, een politieke agenda,
een slogan op een pet gemaakt in China.
Dus laten we een ogenblik stilte in acht nemen.
Moment voorbij. Goed, Judy.
Oké, stop maar, Judy.
Vaarwel, kleine MAGA.
Het is hoog tijd dat we je verdomme begraven.
Stel je voor wat George Washington zou zeggen als hij Amerika nu zag.
'Wat is een toilet? Waarom hebben vrouwen bankrekeningen?
'Wat is een auto? Waar zijn alle paarden? Waar is Martha? Is ze dood?
'Wat is een telefoon? Salade in een zak?
'Dit land is echt veranderd sinds haar oprichting.'
MAGA, het is moeilijk aan te wijzen wanneer je precies geboren werd.
In de recente geschiedenis begon het
toen een leuke dame vanuit een helikopter op een eland schoot
en mensen dat geweldig vonden.
Je nam echt vorm aan toen racistische lullen beweerden
dat de eerste zwarte president uit Kenia kwam.
Je verhuisde naar het Oval Office
toen het kiescollege besloot dat ze liever
gokten op een mislukte casinomogul dan dat ze op 'n vrouw stemden.
We zagen je niet aankomen.
En met 'wij'
bedoel ik de witte liberalen.
Juist.
Ik bekritiseer je niet alleen. Ik bewonderde veel aan je.
Je was een nobel doel. Ik bedoel, wie wil er niet geweldig zijn?
Je beloofde een muur, en je maakte er een
uit sterke metalen kooien met peuters erin.
Je prees de openbare orde
en schakelde moeders in Portland uit met traangas.
Je wilde Amerikanen rijker maken
en dat heb je gedaan zolang ze al rijk waren.
-Ja. -Dat is zo.
Maar ik moet eerlijk zijn, als ik mijn ogen sluit en me geweldig inbeeld,
zie ik niemand het postkantoor blokkeren zodat je niet per post kunt stemmen,
of minder belasting betalen dan je voor je Toto toilet hebt betaald.
Echt niet.
En, MAGA, ik bewonderde je toewijding aan diversiteit.
Het maakte niet uit of iemand een onteerde advocaat of een onteerde CEO was
of zelfs een onteerde witte nationalist.
Om Amerika weer geweldig te maken, kregen ze allemaal een plek aan tafel.
Je bent verantwoordelijk voor de grappigste grappen.
Zoals dat Mexico zal betalen voor de grensmuur
en het virus in april zal verdwijnen
en die grap die je uithaalde met Herman Cain.
Wauw, gewoon wauw.
Met jouw heengaan, hebben we nog zoveel afscheid te nemen.
Vaarwel idee dat onderwijs indoctrinatie is.
-Ja. -Ja.
Vaarwel angst dat op elk moment
de nucleaire codes op Twitter belanden.
Inderdaad.
Vaarwel idee dat jouw mening wetenschap is.
Ja.
Het leven zal voor velen verbeteren in een post-MAGA-wereld.
Bedreigde soorten, democratie, infrastructuur.
Zwarte en inheemse mensen van kleur. LGBTQIA+-mensen.
Joden.
Oeps. Ik denk dat we jullie gaan vervangen,
maar niet voordat we het weer kunnen regelen.
Dus, om Amerika weer geweldig te maken, zeggen we adiós,
want we weten hoe erg je dat zult haten.
Het blijkt dat je iets niet opnieuw geweldig kunt maken
-als het al niet geweldig was. -Dat klopt.
Wanneer was dit 'opnieuw' eigenlijk?
Toen zwarte mensen niet in bepaalde steden mochten komen na zonsondergang?
Nee.
Was het in 2002, toen het nog illegaal was in Texas
om anale seks te hebben?
Tot de jaren 70 kregen vrouwen geen bank- rekening zonder toestemming van 'n man.
-Dank u, rechter Ruthy. -RBG.
Natuurlijk waren er geweldige dingen.
Natuurlijk zijn die er.
Purple Mountains Majesty.
Costco.
Vierentwintiguursstomerij.
Dolly Parton.
Zij is geweldig.
Schietbanen naast slijterijen.
Dat bestaat.
Maar nu hebben we de rode pet afgezet
en moeten we van onder het puin vandaan kruipen
van wat er over is van ons land en Amerika gewoon goed maken.
Ja, goed.
Want we kunnen goed zijn.
Ondanks wat de afgelopen 400 tot 300 jaar ons geleerd hebben,
-is het nog niet te laat. -Ja.
Misschien is dit omdat ik high ben, geen idee,
maar we hebben zoveel doorstaan.
En dat hebben we gedaan met lef en veerkracht
en porno die aan onze behoeften voldoet.
Echt wel.
We hebben het in ons om Amerika goed te maken.
-Zeg het maar. -Predik het.
Ik heb ons goed zien zijn.
Hoe we er tijdens dit klotejaar voor elkaar waren.
Toen we marcheerden in vreedzaam protest.
Toen we onze buren hielpen.
Toen we op brandtrappen stonden en op potten en pannen sloegen
voor de hulpverleners in een collectieve oerschreeuw.
Omdat goedheid grootheid is.
Dus we gaan verder na het MAGA-tijdperk, sterker.
Ja.
-En wijzer. -Ja.
-Dichter bij het deleten van Facebook. -Amen.
Want dit is Amerika, verdomme.
En zijn wij het beste land in de wereld?
Nee. Maar zijn wij het grootste?
Ook niet.
Maar wij zijn het gekste en dat is ook wat.
En dus sta ik hier vandaag voor jullie, vol hoop.
Want als ik naar dit publiek kijk,
zie ik vrouwen die hebben gezorgd dat we ons iets beter voelen.
En het herinnert me eraan dat we hier samen in zitten.
Ik steun jou. Ik steun jou.
-Ja. -Ik steun jullie allemaal.
Want...
Wat zei ik?
Amerika?
Ja?
Oké. Nou, sayonara, 2020.
Rot om je te zien vertrekken, maar ik zie je graag gaan.
Dames, het is ons gelukt.
Ja.
We hebben vandaag van veel afscheid genomen,
maar als ik in deze kamer kijk,
heb ik geen gevoel van verlies.
2020 probeerde ons te breken, maar vandaag
hebben een aantal van de grappigste vrouwen die ik ken
het laatste woord gekregen.
Ja, Phoebe Robinson.
Proost, bitches.
Ja.
Dus, tot slot, dank jullie wel.
Bedankt dat jullie hebben geholpen dit jaar achter ons te laten.
Ik had 't nodig.
En nu heb ik een in memoriam voorbereid
om mee te eindigen.
Microfoon.
-Gaat ze zingen? -Bedankt.
Normaal zing ik niet, dus wees geduldig.
Ik kan zingen.
-Christina Aguilera. -Shit.
-Christina Aguilera. -Mijn God.
Verdomme, ik ben weg.
Ik zal je niet vergeten
Zul je mij niet vergeten?
Laat je leven niet aan je voorbijgaan
Huil niet om de herinneringen
-Christina. -Ja.
Ik ben zo moe, maar ik kan niet slapen
Ik sta op de rand van iets
KNUFFELS
Maar het is te diep
VAKANTIES
Grappig hoe we zo veel voelen
DE NAAM 'KAREN'
Maar we kunnen geen woord zeggen
Vanbinnen schreeuwen we Maar we kunnen niet gehoord worden
GEZOND VERSTAND
Ik zal je niet vergeten
HANDEN SCHUDDEN
Zul je mij niet vergeten?
EEN BEHA DRAGEN
Laat je leven niet
JK ROWLINGS CARRIÈRE
DE MEESTE STANDBEELDEN
Aan je voorbijgaan
Huil niet om je herinneringen
MELANIA'S HUWELIJKSE VOORWAARDEN
HUISFEESTJES WATERFONTEINEN
ARMIE HAMMERS HUWELIJK PALEO
Ik zal je niet vergeten
KETO SAPDIETEN
BIOSCOPEN SHOWS
CONCERTEN BARS - ERGENS HEEN GAAN
Zul je mij niet vergeten?
BUSINESS CASUAL OUTFITS - ETENTJES
Welke noot haal je niet?
Laat je leven niet aan je voorbijgaan
HALLOWEEN - THANKSGIVING KERSTLIEDJES
DE 5-SECONDENREGEL ZWETEN OP VREEMDEN
Huil niet om de herinneringen
FONDUE FRIETJES DELEN
SOCIALIZEN - SHOPPEN FLIRTEN
LANGEAFSTANDSRELATIES
Laat je leven niet aan je voorbijgaan
-Zingen. -Christina.
-Ja. -Prachtig.
Huil niet voor
BAL - RUDY GIULIANI'S CARRIÈRE IVANKA'S VRIENDSCHAPPEN
Ja, kind, ja. Zing het, meid. Zing het.
De herinneringen
QUIBI PRET
Ik hou van je, Christina.
Gelukkig Nieuwjaar. Tot ziens in 2021, schatten.
DE REGISSEUR
Jullie zien er prachtig uit. Sorry dat ik er niet bij kan zijn.
Waar moet ik kijken?
Naar het podium.
Je mag naar beneden kijken, rondom je, zoals je al zou doen.
2020 was een zeikwijf.
Dat klopt helemaal.
RECEPTIETAFEL LEEG
-Er is niemand. -Daar zorgt speciale effecten voor.
Dit is gestoord.
En actie.
Perfect. We gaan dansen.
Waarom dans ik? Met welk doel?
Christina Aguilera zingt 'Ik zal je niet vergeten'.
'Ik zal je niet vergeten...'
Ik kan het proberen.
Mijn jurk is net vinyl.
Het is latex, dus hij maakt geluid.
De pot op met broeken.
De pot op ermee.
Bruine pleisters maakten een einde aan racisme
O, shit.
O, shit. Oké.
Ondertiteld door: Bianca van der Meulen
Creatief Supervisor Sofie Janssen