1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,006 --> 00:00:09,259
‎(ผลงานสเปเชียลจาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:09,342 --> 00:00:10,969
‎ฟิลิปปินส์...

5
00:00:11,803 --> 00:00:15,140
‎พร้อมกันมั้ย

6
00:00:18,768 --> 00:00:20,395
‎ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ

7
00:00:20,478 --> 00:00:25,942
‎ปรบมือต้อนรับโจ คอยด้วยครับ

8
00:00:38,246 --> 00:00:39,414
‎เฮ้

9
00:00:42,333 --> 00:00:43,251
‎เยี่ยม!

10
00:00:46,755 --> 00:00:49,841
‎ผมรักคุณ ขอบคุณ

11
00:00:52,093 --> 00:00:54,512
‎แหม พวกคุณนี่สุดยอดเลย

12
00:00:57,932 --> 00:01:01,436
‎ผมตื่นเต้นสุดๆ เลย
‎ไม่รู้จะบรรยายยังไงว่าตื่นเต้นขนาดไหน

13
00:01:01,519 --> 00:01:05,065
‎ถ้าผมพูดซ้ำซากก็ต้องขอโทษด้วย
‎แต่ผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ

14
00:01:05,148 --> 00:01:06,107
‎ผมตื่นเต้นมาก

15
00:01:06,191 --> 00:01:09,152
‎นี่คืองานชิ้นเอกในอาชีพผมเลย สาบานได้

16
00:01:09,736 --> 00:01:13,281
‎ทุกคนย่อมมีความปรารถนาในชีวิต
‎นี่ล่ะสิ่งที่ผมปรารถนา

17
00:01:14,949 --> 00:01:19,913
‎ผมนำเน็ตฟลิกซ์มาฟิลิปปินส์เชียวนะ
‎เชื่อเขาเลยไหมล่ะ

18
00:01:22,665 --> 00:01:25,794
‎นี่เป็นช่วงเวลาที่งดงาม
‎เพราะคืนนี้ผมจะให้คุณได้รู้ประวัติผม

19
00:01:25,877 --> 00:01:27,295
‎ขณะที่เราสร้างประวัติศาสตร์กัน

20
00:01:27,378 --> 00:01:31,132
‎เราจะอวดวัฒนธรรมฟิลิปปินส์
‎ให้โลกได้เห็นในคืนนี้

21
00:01:31,216 --> 00:01:32,592
‎นั่นล่ะที่เราจะทำกัน

22
00:01:32,675 --> 00:01:34,928
‎เราจะเป็นตัวแทนคนฟิลิปปินส์ให้โลกได้เห็น

23
00:01:35,011 --> 00:01:37,388
‎ผมจะให้คุณได้ชมดนตรี การแสดง และอาหาร

24
00:01:37,806 --> 00:01:41,392
‎ทุกองค์ประกอบของการแสดงนี้เป็นฟิลิปปินส์ล้วนๆ

25
00:01:43,436 --> 00:01:44,312
‎ทุกคน ฟังนะ

26
00:01:44,395 --> 00:01:47,899
‎ทุกคนในที่นี้คือคนฟิลิปปินส์
‎คาสิโนแห่งนี้คนฟิลิปปินส์เป็นเจ้าของ

27
00:01:47,982 --> 00:01:51,236
‎ไอ้เจ้าตากล้องนี่ก็คนฟิลิปปินส์

28
00:01:55,824 --> 00:01:59,953
‎และผมเพิ่งมารู้ว่าเราเป็นญาติกันด้วย
‎นี่ล่ะน้าผม เขาเป็นน้าผม

29
00:02:02,539 --> 00:02:05,917
‎ผมจะขอถามคนทั้งโลกหน่อย
‎คุณเคยเจอคนฟิลิปปินส์มั้ย

30
00:02:06,000 --> 00:02:08,878
‎ถ้าคุณเคยไปโรงพยาบาล งั้นคำตอบก็คือใช่

31
00:02:11,256 --> 00:02:14,425
‎พยาบาลทุกคนร้องเพลงเป็น
‎พยาบาลทุกคนเต้นรำเป็น

32
00:02:14,509 --> 00:02:18,054
‎และมักจะมีตลกหนึ่งคนในห้องฉุกเฉินเสมอ

33
00:02:18,138 --> 00:02:23,393
‎นั่นล่ะสิ่งที่คนฟิลิปปินส์ทำ
‎พวกเขาร้องเพลง เต้นรำ และหัวเราะ

34
00:02:25,145 --> 00:02:26,855
‎และพวกเขาวัดความดันเลือดให้คุณ

35
00:02:28,648 --> 00:02:30,775
‎แล้วถ้าคุณนั่งอยู่บ้านดูรายการนี้อยู่

36
00:02:30,859 --> 00:02:33,069
‎คุณจะต้องรักรายการนี้แน่ เพราะเราจะมอบ...

37
00:02:33,153 --> 00:02:36,531
‎ตั๋วชั้นหนึ่งรวมค่าใช้จ่ายทุกอย่างสู่ฟิลิปปินส์ให้คุณ

38
00:02:36,614 --> 00:02:39,159
‎และเน็ตฟลิกซ์จะเป็นผู้จ่ายให้

39
00:02:41,953 --> 00:02:44,873
‎นี่เป็นเกร็ดขำๆ นะ ผมรู้ว่าหลายคนไม่รู้เรื่องนี้

40
00:02:44,956 --> 00:02:47,500
‎ว่าประเทศฟิลิปปินส์
‎ถูกแยกจากกันด้วยเกาะ 7,000 เกาะ

41
00:02:47,584 --> 00:02:48,751
‎เจ็ดพันเกาะ

42
00:02:48,835 --> 00:02:51,296
‎และคนฟิลิปปินส์พูดกัน 187 ภาษา

43
00:02:51,379 --> 00:02:55,842
‎หนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดภาษา!

44
00:02:55,925 --> 00:02:58,136
‎- พวกคุณเก็ตแล้วใช่มั้ย
‎- ใช่

45
00:02:58,219 --> 00:03:01,014
‎แต่มีภาษานึงที่ทุกคนพูดได้คล่องมาก

46
00:03:01,472 --> 00:03:04,517
‎คาราโอเกะ ซึ่งนั่นมันภาษาญี่ปุ่นนี่เว้ย!

47
00:03:08,605 --> 00:03:10,857
‎งั้นผมว่าต้องนับเป็น 188 ภาษา

48
00:03:11,649 --> 00:03:15,278
‎ความบันเทิงอยู่ในสายเลือดเรา
‎พี่สาวผมร้อง ส่วนผมเต้น

49
00:03:15,361 --> 00:03:17,197
‎ผมรู้ว่าพวกคุณคิดอะไรอยู่ "คุณเนี่ยนะเต้น"

50
00:03:17,280 --> 00:03:18,573
‎ใช่ ผมเคยเต้น

51
00:03:18,740 --> 00:03:21,242
‎ผมนี่ล่ะบี-บอยตัวพ่อแห่งยุค 80 เลย

52
00:03:22,660 --> 00:03:26,998
‎ผมยังจำได้สมัยที่ผม
‎เคยเต้นมูนวอล์กบนเวทีประกวด

53
00:03:27,207 --> 00:03:30,001
‎แล้วพอแม่ผมรู้เข้า
‎ว่าผมเลียนแบบไมเคิล แจ็กสันได้

54
00:03:30,084 --> 00:03:32,795
‎นั่นเป็นวันที่ทั้งดีที่สุดและแย่ที่สุดในชีวิตผมเลย

55
00:03:34,047 --> 00:03:36,674
‎ดีที่สุดเพราะแม่ผมแบบว่า "ลูกมีความสามารถ"

56
00:03:37,467 --> 00:03:39,177
‎แย่ที่สุดเพราะแม่ผมแบบว่า...

57
00:03:39,260 --> 00:03:41,054
‎"ลูกมีความสามารถนี่"

58
00:03:44,349 --> 00:03:46,809
‎แล้วพอแม่รู้ว่าผมเต้นแบบไมเคิล แจ็กสันได้

59
00:03:46,893 --> 00:03:50,271
‎แม่ก็สั่งให้ผมเต้นทุกครั้งที่มีใครมาที่บ้าน

60
00:03:51,189 --> 00:03:53,399
‎ทุกครั้งเลยไม่ว่าคนที่มาจะเป็นใคร

61
00:03:53,483 --> 00:03:56,778
‎"ป้าแกมาแน่ะ โจเซฟ เต้นท่าไมเคิล แจ็กสันสิ

62
00:03:59,530 --> 00:04:02,700
‎โจเซฟ ลุงมาแน่ะ เต้นท่าไมเคิล แจ็กสันสิ

63
00:04:02,784 --> 00:04:04,661
‎แล้วอย่าแค่ทีเดียวแบบนั้นนะ

64
00:04:06,412 --> 00:04:12,001
‎โจเซฟ เพื่อนที่ทำงานแม่มา
‎เต้นท่าไมเคิล แจ็กสันหน่อย โจเซฟ"

65
00:04:12,794 --> 00:04:15,630
‎แม่บังคับให้ผมเต้นไมเคิล แจ็กสันมาทั้งชีวิตเลย

66
00:04:15,713 --> 00:04:18,299
‎แล้วก็มาถึงจุดที่ผมแบบว่าผมพอแล้ว

67
00:04:18,383 --> 00:04:20,551
‎ผมจะไม่เต้นท่าไมเคิล แจ็กสันอีกแล้ว

68
00:04:20,635 --> 00:04:22,136
‎ผมจำวันนั้นได้

69
00:04:22,220 --> 00:04:26,641
‎"โจเซฟ เพื่อนร่วมงานแม่มา
‎เต้นท่าไมเคิล แจ็กสันหน่อยสิ โจเซฟ"

70
00:04:26,724 --> 00:04:29,560
‎ผมก็แบบ "ผมไม่ทำ ผมพอแล้ว ไม่ทำอีกแล้ว

71
00:04:29,644 --> 00:04:31,396
‎แม่เลิกบอกคนอื่นว่าผมทำได้ซักที"

72
00:04:31,896 --> 00:04:34,107
‎"แต่แม่บอกเพื่อนแม่ไปแล้ว และ...

73
00:04:36,276 --> 00:04:38,152
‎ดูสิ พวกเขารออยู่ ก็แค่...

74
00:04:40,154 --> 00:04:43,283
‎น่านะ โจเซฟ ก็แค่... เอาหน่อยน่า

75
00:04:44,075 --> 00:04:45,994
‎ครั้งเดียวเอง โจเซฟ"

76
00:04:46,661 --> 00:04:49,914
‎"ไม่ แม่ เลิกบอกคนอื่น
‎ว่าผมเต้นไมเคิล แจ็กสันได้ซักที ผมไม่ทำแล้ว

77
00:04:49,998 --> 00:04:51,457
‎ผมเลิกแล้ว ผมจะไม่ทำ"

78
00:04:51,541 --> 00:04:54,794
‎"ให้ตายสิ โจเซฟ แม่บอกเพื่อนๆ แม่
‎พวกเขาถึงมานะ

79
00:04:54,877 --> 00:04:56,379
‎เขาอยากดูแกเต้นไมเคิล แจ็กสัน

80
00:04:56,462 --> 00:04:59,132
‎แกจะไม่ยอมทำเหรอ แกจะทำให้แม่ขายหน้า

81
00:04:59,674 --> 00:05:01,968
‎ทำไมแกไม่อยากเต้นไมเคิล แจ็กสันฮึ โจเซฟ

82
00:05:02,051 --> 00:05:04,262
‎บอกมาซิทำไม ทำไม

83
00:05:04,345 --> 00:05:07,807
‎ทำไมแกไม่อยาก
‎เต้นท่าไมเคิล แจ็กสันฮึ โจเซฟ ทำไม

84
00:05:10,643 --> 00:05:12,437
‎ผมก็แบบ "ก็ผม 33 แล้ว"

85
00:05:20,236 --> 00:05:22,947
‎แม่ก็เลยแบบ "งั้นก็ย้ายออกไป"
‎ผมก็แบบ "ก็ได้วะ"

86
00:05:29,078 --> 00:05:30,204
‎สุดยอดเลย

87
00:05:30,288 --> 00:05:32,749
‎ผมรักรายการนี้ก็เพราะแบบนี้ล่ะ

88
00:05:32,832 --> 00:05:35,001
‎ผมมีโอกาสได้พาเพื่อนๆ ผม

89
00:05:35,084 --> 00:05:37,503
‎เพื่อนชาวฟิลิปปินส์ของผมที่เป็นสุดยอดในวงการนี้

90
00:05:37,587 --> 00:05:40,423
‎กลับมาที่มะนิลา มาดูจุดที่ทุกอย่างเริ่มต้น

91
00:05:40,506 --> 00:05:42,342
‎คนต่อไปที่ผมจะนำเสนอนี่

92
00:05:42,425 --> 00:05:45,219
‎เป็นนักเต้นเบรกแดนซ์ที่เก่งที่สุดคนนึงของโลก

93
00:05:45,636 --> 00:05:48,973
‎เขาเป็นตัวแทนสหรัฐฯ
‎แข่งโอลิมปิกส์ที่ปารีส ฝรั่งเศส

94
00:05:49,057 --> 00:05:50,016
‎แข่งเต้นเบรกแดนซ์

95
00:05:50,099 --> 00:05:51,100
‎เชิญชมครับ

96
00:05:52,393 --> 00:05:54,771
‎ไงครับ ทุกคน ตอนนี้เราอยู่ที่แฟลตเทเนเมนต์

97
00:05:54,854 --> 00:05:57,774
‎ผมรู้สึกโชคดีและเป็นเกียรติมากที่ได้มาที่นี่

98
00:05:57,857 --> 00:06:00,735
‎คนที่นี่มีสมบัติไม่มาก แต่สิ่งที่พวกเขามี

99
00:06:00,818 --> 00:06:02,111
‎คือความรักในการเต้น

100
00:06:02,612 --> 00:06:05,114
‎ซึ่งนี่เป็นส่วนสำคัญในวัฒนธรรมฟิลิปปินส์

101
00:06:05,198 --> 00:06:08,576
‎และผมจะได้โอกาสมาสอนเต้นที่นี่

102
00:06:10,370 --> 00:06:13,206
‎ดนตรีมา! เราจะเต้นพร้อมกันอีกครั้งนึง

103
00:06:13,289 --> 00:06:14,707
‎เอาล่ะ พร้อมแล้วนะ

104
00:06:15,958 --> 00:06:16,834
‎เริ่มเลย

105
00:06:16,918 --> 00:06:18,753
‎(ดีเจแชริชเดอะลัฟ)

106
00:06:18,836 --> 00:06:20,213
‎ครั้งนี้ผมจะดูนะ

107
00:06:23,299 --> 00:06:25,468
‎ห้า หก เจ็ด แปด เริ่ม

108
00:06:32,475 --> 00:06:34,602
‎หก แปด และบูม

109
00:06:35,770 --> 00:06:36,604
‎สี่

110
00:06:37,855 --> 00:06:38,689
‎แปด

111
00:06:39,273 --> 00:06:41,192
‎สอง ดี

112
00:06:43,319 --> 00:06:45,947
‎- เอาล่ะ
‎- นี่ไงที่ผมพูดถึง ที่นี่ไง

113
00:06:46,364 --> 00:06:47,865
‎ผมรู้จักรอนนี่มา 20 ปีแล้ว

114
00:06:48,658 --> 00:06:50,868
‎จากเด็กเวกัสสองคน แล้วดูเราตอนนี้สิ

115
00:06:51,536 --> 00:06:53,162
‎ใช่ มันคล้ายๆ กับการวิ่งเงอะงะน่ะ

116
00:06:53,246 --> 00:06:55,873
‎แทนที่จะวิ่งแบบนี้ พวกคุณวิ่งแบบนี้แทน เข้าใจนะ

117
00:06:56,874 --> 00:06:58,835
‎อีกครั้งนึง เอาเลย

118
00:07:19,063 --> 00:07:20,606
‎เยี่ยม!

119
00:07:21,941 --> 00:07:23,276
‎พักกันก่อนนะ

120
00:07:25,319 --> 00:07:27,029
‎แค่ทบทวนดู

121
00:07:27,113 --> 00:07:29,407
‎แค่คิดถึงท่าต่างๆ ที่คุณเต้นให้ออกมาเป็นภาพ

122
00:07:29,490 --> 00:07:30,950
‎แบบนี้คุณถึงจะรู้ว่าเต้นถูกมั้ย

123
00:07:31,033 --> 00:07:33,494
‎เวลาคนรีบเร่งเคลื่อนไหว
‎คุณดูไม่ทันว่าพวกเขาทำอะไร

124
00:07:33,578 --> 00:07:36,497
‎คุณนึกว่าคุณทำได้ แต่พอคุณเริ่มรู้สึกเหนื่อย

125
00:07:36,581 --> 00:07:39,667
‎คุณก็ไม่ได้ขยายท่าทางเหล่านี้
‎ดังนั้นตอนผมบอกว่าทั้งสองเข่า บูม...

126
00:07:40,626 --> 00:07:41,586
‎จับหัว

127
00:07:42,253 --> 00:07:44,130
‎จับหน้าอก เท้า เท้า

128
00:07:44,213 --> 00:07:46,132
‎ใส่ใจกับรายละเอียดพวกนี้ด้วย

129
00:07:46,215 --> 00:07:48,718
‎เพราะนั่นถึงจะทำให้ช่วงเวลานี้คุ้มค่า

130
00:07:50,094 --> 00:07:51,762
‎ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้มาที่นี่

131
00:07:51,846 --> 00:07:53,598
‎พวกคุณเรียนรู้ไว พวกคุณทำได้

132
00:07:53,681 --> 00:07:55,558
‎และพวกคุณมีสไตล์ซึ่งมันเจ๋งมาก

133
00:07:55,641 --> 00:07:58,686
‎บี-บอยฟิลิปปินส์ต้องมีสไตล์ใช่มั้ยล่ะ
‎กับมีความประณีต

134
00:07:59,187 --> 00:08:00,897
‎และมีท่าเต้นของตัวเอง

135
00:08:00,980 --> 00:08:04,233
‎ซึ่งผมเห็นว่าพวกคนทุกคนมี พวกคุณน่ะเทพ

136
00:08:04,317 --> 00:08:05,151
‎นับถือเลย

137
00:08:06,569 --> 00:08:08,654
‎ยินดีด้วยทุกคน พวกคุณเอาอยู่

138
00:08:11,407 --> 00:08:14,076
‎กำลังจะได้ดูไซเฟอร์แล้ว นี่ล่ะไซเฟอร์ขนานแท้

139
00:08:14,494 --> 00:08:16,829
‎ทุกคนกำลังออกมาดู นี่ล่ะวิธีที่พวกเขาสร้างชื่อ

140
00:08:16,913 --> 00:08:18,915
‎นี่เป็นวิธีที่คุณจะได้มีชื่อในโลกของบี-บอย

141
00:08:18,998 --> 00:08:20,291
‎ตามรอยคนแบบรอนนี่

142
00:08:20,875 --> 00:08:21,751
‎ดูนะ

143
00:08:22,168 --> 00:08:23,002
‎แบบนั้นล่ะ

144
00:08:24,212 --> 00:08:25,546
‎เป๊ะเลย เพื่อน เป๊ะมาก

145
00:08:25,630 --> 00:08:28,633
‎- ผมคือบี-บอยจากปารานาคิว
‎- โอเค

146
00:08:28,716 --> 00:08:30,343
‎ผมอยู่ที่ฟิลิปปินส์

147
00:08:30,426 --> 00:08:33,179
‎ผมเป็นบี-บอยจนๆ อาศัยในรถจี๊ปนีย์

148
00:08:33,262 --> 00:08:37,183
‎- ผมยังสอนเด็กๆ ไม่ให้ใช้ยาด้วย
‎- เหรอ

149
00:08:37,433 --> 00:08:40,269
‎- เหรอ
‎- ผมสอนเด็กให้เปลี่ยนแปลงชีวิต

150
00:08:40,353 --> 00:08:41,771
‎วิเศษมากเลยนะนั่น

151
00:08:42,355 --> 00:08:46,025
‎- เข้าใจแล้ว เพื่อน
‎- ผมคือบี-บอยจากปารานาคิว

152
00:08:49,487 --> 00:08:50,321
‎เนี้ยบ

153
00:08:55,243 --> 00:08:56,118
‎เอาเลย เจ้าหนู

154
00:09:01,582 --> 00:09:04,460
‎นี่ล่ะบี-บอยตัวพ่อของจริง

155
00:09:12,134 --> 00:09:13,803
‎เฮ้! เอาเลย

156
00:09:18,349 --> 00:09:20,184
‎โว้ว ให้ตายสิ

157
00:09:27,984 --> 00:09:30,611
‎- ไง โจ
‎- มันต้องแบบนี้สิ

158
00:09:33,281 --> 00:09:37,076
‎วันนี้ผมคิดไม่ถึงเลย
‎ผมไม่คิดว่าจะมีนักเต้นมามากขนาดนี้

159
00:09:37,159 --> 00:09:38,244
‎สุดๆ ไปเลย

160
00:09:38,327 --> 00:09:42,164
‎บางคนมาจากเมืองบ้านเกิดผมด้วย จากอิโลอิโล

161
00:09:42,665 --> 00:09:44,000
‎จากปังกาสินัน

162
00:09:44,083 --> 00:09:48,629
‎ผมปลื้มนะที่รู้ว่าพวกเขามาจากที่ไกลๆ กัน
‎เพื่อมาฝึกครั้งนี้

163
00:09:48,713 --> 00:09:49,880
‎คุณคิดไม่ถึงเหรอ

164
00:09:49,964 --> 00:09:51,173
‎- ใช่เลย
‎- พวกเขาเก่งนะ

165
00:09:51,257 --> 00:09:52,300
‎แถมยังทำได้เฉียบด้วย

166
00:09:52,383 --> 00:09:56,012
‎เรื่องจากตอนไซเฟอร์ที่ผมชอบที่สุด
‎ก็คือมีบี-บอยคนนึงเข้ามาหา

167
00:09:56,095 --> 00:09:59,390
‎แล้วเล่าว่า "ผมอาศัยในรถจี๊ปนีย์ แต่ผมทำแบบนี้

168
00:09:59,473 --> 00:10:03,269
‎ผมบี-บอย ผมสอนเด็กๆ ให้บี-บอย
‎และคอยกันไม่ให้พวกเขาเสพยา

169
00:10:03,853 --> 00:10:05,605
‎และตอนนี้ผมกำลังท้าสู้กับรอนนี่"

170
00:10:06,147 --> 00:10:08,399
‎แบบว่าเขาเห็นคุณทางยูทูบ

171
00:10:08,482 --> 00:10:12,194
‎ซึ่งนั่นทำให้เขาได้แรงบันดาลใจ
‎ให้พยายามกันเด็กคนอื่นให้อยู่ห่างยา

172
00:10:12,278 --> 00:10:13,654
‎แล้วมาเต้น เรื่องใหญ่นะนั่น

173
00:10:13,738 --> 00:10:15,072
‎- น่าปลื้มมาก
‎- นั่นล่ะที่คุณทำ

174
00:10:15,906 --> 00:10:17,491
‎ฉันมีครอบครัวที่อาศัยอยู่ที่เทเนเมนต์

175
00:10:18,075 --> 00:10:21,412
‎- ฉันไปหาพวกเขา
‎- ครับ

176
00:10:21,495 --> 00:10:23,372
‎การได้มาที่นี่มันแบบ...

177
00:10:23,998 --> 00:10:25,958
‎- ผมรู้
‎- เรามาจากที่แบบนี้นั่นล่ะ

178
00:10:26,042 --> 00:10:28,836
‎- นี่คือเส้นเลือดของเรา
‎- ถูก ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย

179
00:10:28,919 --> 00:10:30,921
‎ปลาบปลื้มมาก เป็นเกียรติที่สุดที่ได้มาที่นี่

180
00:10:31,005 --> 00:10:32,465
‎ดูสภาพแวดล้อมนี่สิ

181
00:10:32,548 --> 00:10:34,091
‎- สิ่งนี้จะทำให้เราไม่ผยอง
‎- ใช่

182
00:10:34,175 --> 00:10:36,093
‎สิ่งนี้จะทำให้เราเห็นว่าเราทำได้

183
00:10:36,844 --> 00:10:39,221
‎ไม่ว่าเราจะอยู่ในสภาวะไหน เราก็ทำได้

184
00:12:46,724 --> 00:12:47,850
‎ใช่เลย!

185
00:12:55,733 --> 00:12:56,567
‎เยี่ยม!

186
00:13:00,905 --> 00:13:02,782
‎ล้อเล่นรึเปล่า นั่นไง นั่นรอนนี่

187
00:13:02,865 --> 00:13:05,785
‎ผมอยากให้ทุกคนรู้ว่า
‎ผมรู้จักรอนนี่มาตั้งแต่เขาอายุสัก 17

188
00:13:05,868 --> 00:13:09,121
‎ผมมักจะจองขึ้นแสดงตลก

189
00:13:09,205 --> 00:13:11,332
‎และเขามักจะแสดงในการแสดงของผม

190
00:13:11,415 --> 00:13:13,167
‎ดังนั้นมันโคตรบ้าเลย

191
00:13:13,250 --> 00:13:15,252
‎ที่คนฟิลิปปินส์สองคนจากเมื่อ 20 ปีก่อน

192
00:13:15,336 --> 00:13:17,463
‎ตอนนี้มาทำแบบเดิมที่ทั้งคู่ชอบทำ

193
00:13:17,546 --> 00:13:20,549
‎ที่นี่ที่บ้านเกิดเมืองนอนเรา ที่ฟิลิปปินส์นี่

194
00:13:21,425 --> 00:13:22,718
‎บ้าชะมัดเลยเนอะ

195
00:13:24,261 --> 00:13:26,680
‎แถมมันยิ่งบ้าหนักขึ้นอีกที่เราไปที่เทเนเมนต์

196
00:13:26,764 --> 00:13:29,600
‎แล้วเด็กพวกนี้รู้จักรอนนี่จากอินเทอร์เน็ต

197
00:13:30,184 --> 00:13:32,436
‎เด็กที่อาศัยอยู่ในเทเนเมนต์พวกนี้เข้ายูทูบ

198
00:13:32,520 --> 00:13:35,648
‎ไปเจอบี-บอยชาวฟิลิปปินส์อีกคนจากอีกซีกโลกได้

199
00:13:35,731 --> 00:13:39,068
‎แล้วพอรู้ตัวอีกทีพวกเขาก็เต้นด้วยกันแล้ว
‎สำหรับผมเรื่องนี้งดงามมาก

200
00:13:39,151 --> 00:13:40,820
‎ตอนผมยังเด็กเราทำแบบนั้นไม่ได้

201
00:13:41,278 --> 00:13:43,906
‎ปี 1989 ผมยังออนไลน์ไม่ได้ ไม่ได้พูดเล่นนะ

202
00:13:43,989 --> 00:13:45,449
‎คุณรู้มั้ยว่าสำหรับผมมันยากแค่ไหน

203
00:13:46,283 --> 00:13:50,454
‎รู้มั้ยว่าการหาตลกฟิลิปปินส์อีกคน
‎ในปี 1989 มันยากแค่ไหนกับผม

204
00:13:50,538 --> 00:13:51,622
‎โดยไม่มีอินเทอร์เน็ตน่ะ

205
00:13:52,122 --> 00:13:56,085
‎รู้มั้ยว่าปี 1989 แค่จะหาคนฟิลิปปินส์อีกคน
‎มันยากแค่ไหนสำหรับผม

206
00:13:56,168 --> 00:13:57,044
‎มันยาก

207
00:13:57,503 --> 00:14:00,589
‎เพราะแบบนี้ผมถึงติดธงฟิลิปปินส์บนหน้าอก
‎ตอนผมออกทูไนต์โชว์

208
00:14:01,173 --> 00:14:04,593
‎คนถามผม "คุณติดธงที่หน้าอก
‎ในรายการทูไนต์โชว์ทำไม"

209
00:14:04,677 --> 00:14:08,264
‎เพราะผมอยากให้เด็กฟิลิปปินส์คนอื่น
‎ที่อยากเป็นตลก

210
00:14:08,347 --> 00:14:10,099
‎เกิดแรงบันดาลใจตอนเห็นผมคืนนั้นไง

211
00:14:10,182 --> 00:14:12,017
‎ถ้าคืนนั้นพวกเขาเห็นผมก็จะแบบ

212
00:14:12,101 --> 00:14:13,894
‎"โย่ ฉันก็ทำแบบนั้นได้"

213
00:14:15,980 --> 00:14:18,357
‎นั่นคือเหตุผลเดียวที่ผมติดรูปธงชาติในคืนนั้น

214
00:14:19,066 --> 00:14:22,069
‎ที่จริงคืนนั้นมีอีกเหตุผลนึงที่ผมติดธง

215
00:14:22,611 --> 00:14:26,115
‎เพราะคืนถัดจากที่ผมอัด
‎รายการทูไนต์โชว์ วันถัดมา

216
00:14:26,699 --> 00:14:28,325
‎มีมวยรองคนนึง

217
00:14:28,409 --> 00:14:31,287
‎นักมวยฟิลิปปินส์มือรองที่ชื่อแมนนี่ ปาเกียว

218
00:14:31,871 --> 00:14:33,706
‎เขาจะขึ้นชกกับอันโตนิโอ บาร์เรร่า

219
00:14:33,789 --> 00:14:35,708
‎ซึ่งหมอนี่ล้มมาหมดแล้วทุกคน

220
00:14:35,791 --> 00:14:38,544
‎ไม่มีทางเลยที่แมนนี่จะชนะศึกนี้ ไม่มีทาง

221
00:14:38,627 --> 00:14:41,005
‎ถ้าคืนนั้นคุณเอาบ้านไปพนันข้างแมนนี่

222
00:14:41,088 --> 00:14:42,840
‎ป่านนี้คุณยังได้ใช้เงินที่ชนะพนันมาอยู่เลย

223
00:14:43,340 --> 00:14:44,508
‎เขาไม่ควรจะชนะ

224
00:14:44,592 --> 00:14:47,595
‎คนทั้งโลกเฝ้าดู ผมเองก็อยากดูใจจะขาด

225
00:14:47,678 --> 00:14:52,433
‎ผมน่ะแบบ "ในที่สุดก็มีคนฟิลิปปินส์ที่เก่งฉกาจ

226
00:14:52,516 --> 00:14:54,143
‎พอจะเป็นตัวแทนคนฟิลิปปินส์สักที"

227
00:14:54,727 --> 00:14:56,353
‎ผมรอแทบไม่ไหว ทุกคนกำลังรอดู

228
00:14:56,437 --> 00:14:58,355
‎คนหลายร้อยล้านคนได้ดูการชกครั้งนั้น

229
00:14:59,732 --> 00:15:00,691
‎แล้วเขาก็ชนะ

230
00:15:01,775 --> 00:15:02,902
‎เขาชนะซะงั้น

231
00:15:06,572 --> 00:15:07,573
‎เขาชนะ

232
00:15:08,407 --> 00:15:11,368
‎ผมจำได้ว่ากำลังดูอยู่แล้วก็ "พระเจ้า เขาชนะ"

233
00:15:13,203 --> 00:15:14,246
‎มันวิเศษที่สุด

234
00:15:15,039 --> 00:15:16,916
‎เพราะผมรู้ว่านั่นเป็นวัน...

235
00:15:17,750 --> 00:15:20,002
‎ที่คนหลายร้อยล้านคน...

236
00:15:21,337 --> 00:15:24,381
‎จะได้ยินสำเนียงฟิลิปปินส์ที่เหน่อสุดๆ ไปเลย

237
00:15:24,465 --> 00:15:25,966
‎โคตรของโคตรจะเหน่อ

238
00:15:26,508 --> 00:15:29,929
‎เป็นสำเนียงฟิลิปปินส์ที่โคตรจะเหน่อ

239
00:15:30,012 --> 00:15:31,597
‎และผมก็โคตรจะมีความสุข

240
00:15:31,680 --> 00:15:34,975
‎ผมนี่แบบ "ไงล่ะ นี่ล่ะสำเนียงฉันละโว้ย"

241
00:15:35,059 --> 00:15:37,436
‎ผมยังจำการสัมภาษณ์นั่นได้
‎เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

242
00:15:37,519 --> 00:15:40,105
‎พวกเขาคุยกันแบบ "แมนนี่
‎คุณเตรียมตัวสู้กับบาร์เรร่ายังไง"

243
00:15:40,189 --> 00:15:42,358
‎เขาก็แบบ "ก็แบบว่า...

244
00:15:42,441 --> 00:15:44,276
‎ตอนที่เขาแบบว่า...

245
00:15:44,360 --> 00:15:45,361
‎เขาชกแบบนี้

246
00:15:45,444 --> 00:15:48,280
‎แล้วเขาก็ทำแบบนั้น ผมก็ไปแบบนี้

247
00:15:48,364 --> 00:15:51,951
‎แล้วเขาก็ชกผม ผมมองเขา ผมชกเขากลับ

248
00:15:52,034 --> 00:15:54,703
‎เขาเป็นแบบนั้น แล้วเขาก็...

249
00:15:54,787 --> 00:15:56,372
‎เขาก็...

250
00:15:56,455 --> 00:15:58,540
‎เขาก็... แบบว่าเขาก็...

251
00:15:58,624 --> 00:16:01,835
‎เขาก็... พระเจ้าช่วยกล้วยทอด

252
00:16:09,802 --> 00:16:13,055
‎แต่ผมต้องขอบอก ว่าผมภูมิใจในตัวแมนนี่

253
00:16:13,639 --> 00:16:15,140
‎เพราะเขาพูดภาษาอังกฤษ

254
00:16:16,350 --> 00:16:18,060
‎ซึ่งผมไม่ได้จะพูดให้ขำนะ

255
00:16:18,143 --> 00:16:21,605
‎นั่นเป็นครั้งแรกที่โลกได้รู้จักกับสำเนียงฟิลิปปินส์

256
00:16:21,689 --> 00:16:23,107
‎ผมภูมิใจในตัวแมนนี่ในวันนั้น

257
00:16:23,190 --> 00:16:25,651
‎ผมไม่ได้ไม่เคารพอันโตนิโอ บาร์เรร่านะ

258
00:16:25,734 --> 00:16:28,570
‎แต่ไม่ว่าเขาจะชนะได้แชมป์มากี่ครั้ง

259
00:16:28,654 --> 00:16:31,156
‎เขาก็พูดแต่ภาษาสเปน
‎ซึ่งก็ไม่แปลกเพราะเขาเป็นเม็กซิกัน

260
00:16:31,740 --> 00:16:34,994
‎แต่คืนนั้นแมนนี่บอกว่า "ผมจะพูดภาษาอังกฤษ"

261
00:16:36,078 --> 00:16:38,038
‎ผมล่ะขอปรบมือให้เขาเลย

262
00:16:39,331 --> 00:16:40,457
‎สุดยอดมาก

263
00:16:40,541 --> 00:16:43,502
‎ตอนนั้นคือช่วงเวลาของเขา
‎เขารู้ว่าเขาทำให้ทั้งโลกตกตะลึง

264
00:16:43,585 --> 00:16:48,465
‎"ผมจะพูดให้เต็มที่ ให้ทุกคนรู้ว่าผมคือใคร"

265
00:16:48,549 --> 00:16:49,717
‎แล้วเขาก็ทำตามนั้น

266
00:16:51,301 --> 00:16:53,762
‎ผมจำได้ว่าช่องเอชบีโอสปอร์ตจัดล่ามมาให้เขา

267
00:16:55,097 --> 00:16:55,973
‎นั่นเรื่องจริงนะ

268
00:16:56,056 --> 00:16:58,392
‎ดูสิ ที่ข้างหลัง พวกนั้นจัดล่ามมาให้เขาด้วย

269
00:16:58,475 --> 00:17:00,894
‎ผมจำได้พอแมนนี่ ปาเกียวพูดจบพวกเขาก็แบบ

270
00:17:00,978 --> 00:17:02,021
‎"ขอบคุณมาก แมนนี่"

271
00:17:02,104 --> 00:17:04,606
‎แล้วก็หันไปทางล่ามและว่า "เขาพูดว่าอะไร"

272
00:17:04,690 --> 00:17:05,899
‎ล่ามคนนั้นก็แบบ

273
00:17:05,983 --> 00:17:07,484
‎"เขาพูดภาษาอังกฤษ!

274
00:17:09,028 --> 00:17:10,863
‎คุณไม่เข้าใจที่เขาพูดรึไง

275
00:17:10,946 --> 00:17:13,907
‎เขาพูดยังไงผมก็พูดแบบนั้นล่ะ คุณไม่เข้าใจรึไง

276
00:17:13,991 --> 00:17:15,826
‎คุณไม่เข้าใจได้ไง ให้ตายสิ

277
00:17:15,909 --> 00:17:18,412
‎จริงดิ ไอ้เวรนี่บ้าไปแล้ว!

278
00:17:18,495 --> 00:17:20,497
‎ไอ้เวรตะไล ช่างมึงเหอะ"

279
00:17:23,625 --> 00:17:26,003
‎ทุกวันนี้มีโอกาส...

280
00:17:26,086 --> 00:17:29,840
‎ให้ตลกอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์
‎ได้ขึ้นเวทีแสดงมากขึ้น

281
00:17:29,923 --> 00:17:31,008
‎แต่ส่วนใหญ่

282
00:17:31,341 --> 00:17:32,885
‎ไม่ได้กลับมาที่ประเทศบ้านเกิด

283
00:17:33,469 --> 00:17:34,303
‎ลองดูนี่ครับ

284
00:17:36,930 --> 00:17:40,559
‎(ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน
‎เมโทรมะนิลา)

285
00:17:41,226 --> 00:17:42,644
‎รู้สึกเหมือนรอมาสองชั่วโมงแล้ว

286
00:17:43,312 --> 00:17:44,521
‎ผมรู้สึกเหมือนว่า

287
00:17:44,605 --> 00:17:49,276
‎หนึ่ง เขาลืมเราไปแล้ว
‎หรือสอง เรามาผิดเมือง

288
00:17:49,359 --> 00:17:51,862
‎ให้ตายสิ ท้องผมแสบแล้วเนี่ย

289
00:17:52,613 --> 00:17:53,614
‎นั่นใช่จี๊ปนีย์มั้ย

290
00:17:54,198 --> 00:17:55,282
‎ไม่จริงน่ะ เอ้าเฮ้ย!

291
00:17:57,242 --> 00:17:58,577
‎อะไรกันเนี่ย!

292
00:18:01,121 --> 00:18:01,955
‎ใช่เลย!

293
00:18:02,039 --> 00:18:05,375
‎- คุณเอาจี๊ปนีย์มารับเราเหรอ
‎- อะไรเนี่ย

294
00:18:05,459 --> 00:18:08,837
‎- คุณนั่งจี๊ปนีย์มาเหรอเนี่ย
‎- สุดยอดเลย

295
00:18:08,921 --> 00:18:11,924
‎- มารับคุณต้องใช้ลิมูซีนคันยาวเฟื้อยสิ
‎- ฟิลิปปินส์แสนสุข

296
00:18:12,007 --> 00:18:13,467
‎- เพิ่งเคยขึ้นเหรอ
‎- ครั้งแรก

297
00:18:13,550 --> 00:18:15,135
‎ไปเอาสัมภาระกันก่อน มา

298
00:18:15,636 --> 00:18:17,346
‎ช่างกระเป๋าเหอะ รีบไปขึ้นจี๊ปนีย์กัน

299
00:18:17,930 --> 00:18:19,681
‎ผมเชื่อแล้วทีนี้ว่ามาถึงฟิลิปปินส์แล้ว

300
00:18:22,476 --> 00:18:25,437
‎ผมได้ยินเรื่องจี๊ปนีย์มาทั้งชีวิต ตอนนี้ได้มานั่งแล้ว

301
00:18:25,521 --> 00:18:28,023
‎ผมจะเล่าความเจ้าปัญญาของคนฟิลิปปินส์ให้ฟัง

302
00:18:28,524 --> 00:18:29,858
‎รถจี๊ปนีย์หน้าตาแบบนี้เลย

303
00:18:29,942 --> 00:18:32,027
‎ตอนที่พวกอเมริกันออกไป พวกนั้นทิ้งรถจี๊ปไว้

304
00:18:32,111 --> 00:18:35,823
‎คนฟิลิปปินส์ก็แบบ "เราเอาไอ้นี่มาเปลี่ยน
‎เป็นรถขนส่งอะไรสักอย่างดีกว่า

305
00:18:36,406 --> 00:18:37,825
‎- แล้วมาหาเงินกัน"
‎- ใช่เลย

306
00:18:37,908 --> 00:18:39,284
‎เพราะอย่างนี้ถึงมีจี๊ปนีย์

307
00:18:39,368 --> 00:18:41,036
‎- นี่ล่ะอูเบอร์ของแท้ดั้งเดิม
‎- ใช่

308
00:18:41,620 --> 00:18:43,664
‎- พวกเขาริเริ่มสิ่งนี้
‎- ใช่เลย

309
00:18:44,081 --> 00:18:46,959
‎- พ่อแม่คุณย้ายมาอยู่นี่เมื่อไหร่
‎- พ่อผมเกิดที่นี่

310
00:18:47,042 --> 00:18:48,669
‎- จริงเหรอ
‎- ใช่ พ่อผมเกิดที่นี่

311
00:18:48,752 --> 00:18:50,963
‎พ่อย้ายไปตั้งแต่ยังเด็ก ตอนหกขวบ

312
00:18:51,046 --> 00:18:52,589
‎ตอนเด็กๆ พวกคุณไม่เคยมาที่นี่เลย

313
00:18:52,673 --> 00:18:53,674
‎ไม่เคยเลย ไม่

314
00:18:53,757 --> 00:18:54,925
‎บ้ามากเลยเนอะ

315
00:18:56,301 --> 00:18:58,178
‎โอ้โฮ โบสถ์นี่เก่าแค่ไหน

316
00:18:58,262 --> 00:19:00,681
‎- สัก 200 ปีมั้งนะ
‎- ยอดเลย

317
00:19:01,557 --> 00:19:02,724
‎- สวยจัง
‎- โอ้โฮ

318
00:19:03,392 --> 00:19:06,395
‎พ่อกับแม่คุณย้ายไปไอโอวาตอนอายุเท่าไหร่

319
00:19:06,478 --> 00:19:09,439
‎พ่อผมอพยพไปอยู่ไอโอวาตั้งแต่ตอนเรียนเกรดหก

320
00:19:09,523 --> 00:19:10,899
‎- เกรดหกเองเหรอ
‎- ใช่

321
00:19:10,983 --> 00:19:13,777
‎ทั้งพ่อกับแม่พูดอังกฤษไม่ได้
‎พวกท่านแต่งงานกันที่ฟิลิปปินส์

322
00:19:13,861 --> 00:19:16,071
‎พ่อพาแม่ผมไปที่นั่นตอนแม่อายุ 21

323
00:19:16,530 --> 00:19:19,867
‎ตอนผมบอกพ่อกับแม่ว่าจะมาที่นี่
‎ทั้งคู่มาส่งผมที่สนามบินที่ไอโอวา

324
00:19:19,950 --> 00:19:21,243
‎แล้วก็รู้สึกสะเทือนอารมณ์

325
00:19:21,326 --> 00:19:22,953
‎มันเป็นความอะไรแบบที่เรารู้กัน

326
00:19:23,036 --> 00:19:24,705
‎พ่อกับแม่แบบ "ดื่มด่ำให้เต็มที่นะ"

327
00:19:24,788 --> 00:19:28,250
‎ขอบคุณนะ ตอนนั้นท่านรู้สึกซาบซึ้ง
‎เพราะรู้ว่าผมจะได้เข้าใจแล้ว

328
00:19:29,835 --> 00:19:30,669
‎หวัดดี

329
00:19:33,839 --> 00:19:35,174
‎- สนุกจัง
‎- ให้ตายสิ

330
00:19:36,550 --> 00:19:37,843
‎เรากลับมาที่นี่

331
00:19:38,343 --> 00:19:40,220
‎ชี้เลย ข้าวกระเทียม!

332
00:19:40,304 --> 00:19:42,472
‎ไข่ ไส้กรอกฟิลิปปินส์

333
00:19:42,556 --> 00:19:45,350
‎อาหารเช้าฟิลิปปินส์ ที่เริ่ดที่สุด

334
00:19:45,434 --> 00:19:46,685
‎นี่ๆ

335
00:19:47,227 --> 00:19:48,061
‎แบบนั้นล่ะ

336
00:19:48,854 --> 00:19:52,191
‎อ้าวเฮ้ย แมว! ให้ตายสิ

337
00:19:58,989 --> 00:20:01,325
‎- ดีใจจังที่พวกคุณมา
‎- ขอบคุณที่เชิญเรามา

338
00:20:01,408 --> 00:20:03,577
‎ผมรักคุณ

339
00:20:06,288 --> 00:20:08,874
‎ช่วยปรบมือต้อนรับเพื่อนผม
‎แอนดรูว์ โลเปซด้วยครับ

340
00:20:12,419 --> 00:20:13,462
‎หวัดดี

341
00:20:14,171 --> 00:20:16,798
‎ทุกคนเป็นไงบ้าง ไง

342
00:20:17,299 --> 00:20:20,093
‎เจ๋งมากเลยที่ได้มาฟิลิปปินส์เป็นครั้งแรก

343
00:20:20,177 --> 00:20:21,678
‎สุดยอดไปเลยสำหรับผม

344
00:20:21,762 --> 00:20:24,598
‎เพราะผมได้อยู่ในหมู่คนที่หน้าตาเหมือนผม

345
00:20:25,933 --> 00:20:28,602
‎สุดยอดเลย ผมไม่คิดว่า
‎คนเอเชียหน้าเหมือนกันหมด

346
00:20:28,685 --> 00:20:31,563
‎แต่ตอนที่ผมมาถึงฟิลิปปินส์
‎ตอนที่ลงจากเครื่องบิน

347
00:20:31,647 --> 00:20:35,317
‎ทุกคนจ้องผมแล้วก็พูดว่า
‎"คุณเหมือนโคโค่ มาร์ตินเปี๊ยบเลย"

348
00:20:39,029 --> 00:20:41,156
‎ผมก็ว่า "ใครคือโคโค่ มาร์ตินฟะ"

349
00:20:41,531 --> 00:20:44,493
‎ถ้าคุณไม่รู้ว่าโคโค่ มาร์ตินคือใคร
‎เขาคือทอม ครูซของฟิลิปปินส์

350
00:20:44,576 --> 00:20:46,954
‎ผมหารูปหมอนี่ในมือถือ ผมหน้าเหมือนเขาเปี๊ยบ

351
00:20:47,037 --> 00:20:49,039
‎ถ้าโคโค่ มาร์ตินติดยานะ

352
00:20:50,832 --> 00:20:54,044
‎แต่มันสุดยอดมากที่ได้อยู่กับคนที่หน้าเหมือนผม
‎ผมไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน

353
00:20:54,127 --> 00:20:57,714
‎ผมโตมาในเมืองที่มีคนขาวหมื่นคน
‎และมีแบบผมคนเดียว

354
00:20:57,798 --> 00:21:00,425
‎ผมคือหนึ่งในคนเอเชียหนึ่งคนของเมือง

355
00:21:00,509 --> 00:21:03,637
‎ถ้าคุณอยากไปร้านอาหารจีนในที่ที่ผมโตมา

356
00:21:03,720 --> 00:21:05,055
‎คุณต้องไปที่บ้านเรา

357
00:21:05,973 --> 00:21:07,432
‎ที่นั่นขาวขนาดนั้นเลยล่ะ

358
00:21:07,516 --> 00:21:10,269
‎และชื่อผมคือแอนดรูว์ โลเปซ

359
00:21:10,352 --> 00:21:14,815
‎คุณรู้มั้ยว่ามันทำให้คนขาวสับสนแค่ไหน

360
00:21:14,898 --> 00:21:18,235
‎ชั่วชีวิตผม ผมต้องนำเสนอความเป็นเอเชีย

361
00:21:18,318 --> 00:21:19,945
‎เพราะพวกนี้ไม่เคยเจอคนเอเชียเลย

362
00:21:20,529 --> 00:21:22,656
‎ตอนรายงานหน้าชั้นตอนเกรดสาม
‎ผมทำอะไรรู้มั้ย

363
00:21:23,240 --> 00:21:25,200
‎ผมเอาแม่ไปโรงเรียน

364
00:21:27,452 --> 00:21:30,080
‎ผมพาแม่ไปให้ทุกคนดู
‎และบอกเด็กๆ ว่าผมเป็นคนฟิลิปปินส์

365
00:21:30,163 --> 00:21:31,832
‎คำนั้นทำให้พวกเขาเหวอไปเลย

366
00:21:31,915 --> 00:21:34,334
‎เพราะพวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อนในชีวิต

367
00:21:34,418 --> 00:21:37,587
‎พวกนั้นคิดว่าที่ผมพูดมันคือเชื้อโรคขึ้นมาทันที

368
00:21:38,672 --> 00:21:42,634
‎เด็กๆ ที่สนามเด็กเล่นจะแบบว่า
‎"โย่ เพื่อน รู้เรื่องเด็กเม็กซิกันนั่นรึยัง

369
00:21:43,302 --> 00:21:46,388
‎เออ ปรากฏว่าเขาเป็นโรคฟิลิปปินส์ล่ะ"

370
00:21:48,390 --> 00:21:49,808
‎แต่ผมก็รอดมาได้

371
00:21:49,891 --> 00:21:52,185
‎ตอนนี้ผมได้มาเจอพวกคุณ
‎ได้มาซึมซับวัฒนธรรมที่นี่

372
00:21:52,269 --> 00:21:54,855
‎และผมอยากเจอสาวๆ
‎และผมอยากสนิทสนมกับคุณ

373
00:21:54,938 --> 00:21:58,317
‎ผมถึงเปิดแอพหาคู่ทินเดอร์ทันทีที่ผมเข้าได้

374
00:21:59,401 --> 00:22:01,403
‎ใช่ ตั้งรัศมีไว้ที่ 150 เมตรด้วย

375
00:22:01,486 --> 00:22:04,489
‎ดังนั้นชะนีทุกคนในนี้ มาจับคู่กัน มาลิงก์กันเถอะ

376
00:22:04,573 --> 00:22:07,784
‎ผมมีพาสปอร์ต ผมจะพาคุณกลับอเมริกา มาเลย

377
00:22:08,744 --> 00:22:12,664
‎ผมจะกอดคุณ อาบน้ำให้คุณ แต่งงานกับคุณ
‎จูบก้นและจูบปากคุณคืนนี้

378
00:22:12,748 --> 00:22:14,916
‎มาโจ๊ะกันเถอะ ผมเอาด้วย ผมรักทินเดอร์

379
00:22:15,000 --> 00:22:16,960
‎แล้วอย่ามาเสแสร้งว่าคุณไม่อยู่ในทินเดอร์นะ

380
00:22:17,044 --> 00:22:19,129
‎ผมจ้องดูสาวๆ ที่เดินเข้ามาในนี้

381
00:22:19,212 --> 00:22:22,591
‎สาวๆ ที่ติดคิ้วปลอม
‎คุณคือคนที่อยู่ในทินเดอร์แน่ ผมรู้

382
00:22:23,508 --> 00:22:25,552
‎แล้วไม่ต้องห่วง ผมกดรับว่าสนใจทุกคนเลย

383
00:22:25,635 --> 00:22:27,262
‎ดังนั้นสาวๆ ครับไปกันเลยเถอะคืนนี้

384
00:22:27,346 --> 00:22:29,973
‎ผมปัดขวาว่าสนใจทุกรูปในนั้นเลย

385
00:22:30,057 --> 00:22:32,351
‎ผมไม่เคยปัดซ้ายเลย
‎เพราะที่ผมตามหาอยู่คือความรัก

386
00:22:32,434 --> 00:22:35,187
‎ที่จริงผมไม่ดูรูปด้วยซ้ำ
‎ผมทำในกระเป๋ากางเกงแบบนี้

387
00:22:35,270 --> 00:22:36,897
‎ผมเดินกดรับแบบนี้ทั้งวัน

388
00:22:36,980 --> 00:22:40,067
‎ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครจะโผล่มา
‎ที่ห้องผมคืนนี้ ไปกันเถอะ

389
00:22:40,150 --> 00:22:43,487
‎ผมรักทินเดอร์มากจนมันเปลี่ยนทุกอย่างในตัวผม

390
00:22:43,570 --> 00:22:46,365
‎ผมอยากให้ตัวเองเป็นเกย์
‎จะได้บ๊วบเป็นแล้วจะได้หาคู่ได้มากขึ้น

391
00:22:46,448 --> 00:22:47,407
‎คุณเข้าใจมั้ย

392
00:22:48,408 --> 00:22:51,578
‎ผมรักทินเดอร์มาก ทินเดอร์คือ
‎สิ่งที่เชื่อถือได้มากที่สุดในชีวิตผม

393
00:22:51,661 --> 00:22:53,914
‎ผมใส่ถุงยางอยู่ตอนนี้ด้วยซ้ำ

394
00:22:54,915 --> 00:22:55,916
‎เป็นรุ่นแมกนั่มด้วยนะ

395
00:22:55,999 --> 00:22:59,211
‎มันไม่พอดีหรอกแต่มันทำให้ผมรู้สึกผิวดำ
‎ผมจะได้เจอคู่มากขึ้น

396
00:23:02,672 --> 00:23:04,925
‎ไอ้ที่ผมพูดไปฉลาดแบบโง่ๆ เนอะ

397
00:23:05,509 --> 00:23:07,219
‎ผมรู้จักคนฉลาดที่งี่เง่าเยอะเลยรู้มั้ย

398
00:23:07,803 --> 00:23:11,223
‎ถ้าคุณไม่รู้ว่าคนฉลาดที่งี่เง่าคืออะไร
‎คุณต้องลองเจอคนเหยียดผิวฉลาดๆ

399
00:23:11,306 --> 00:23:12,933
‎นั่นล่ะคนฉลาดที่งี่เง่า

400
00:23:13,392 --> 00:23:15,644
‎ถ้าคุณไม่รู้ว่าคนเหยียดผิวฉลาดคืออะไร
‎นี่เป็นตัวอย่าง

401
00:23:15,727 --> 00:23:17,479
‎ผมเคยเจอคนเหยียดผิวที่หัวดีคนนึง

402
00:23:17,562 --> 00:23:19,689
‎เขาเดินมาหาผมแล้วพูดว่า "ไง เพื่อน

403
00:23:19,773 --> 00:23:22,818
‎คนเอเชียเป็นอะไรถึงชอบใช้ตะเกียบ"

404
00:23:22,901 --> 00:23:24,778
‎ผมก็แบบ "คุณมีปัญหากับคนเอเชียเหรอ"

405
00:23:24,861 --> 00:23:27,239
‎เขาก็ว่า "ผมแค่คิดว่าช้อนส้อมใช้ง่ายกว่า"

406
00:23:27,322 --> 00:23:28,198
‎ผมก็แบบ...

407
00:23:28,782 --> 00:23:29,783
‎"คุณพูดถูก ผมไม่..."

408
00:23:32,494 --> 00:23:35,163
‎ผมมีพ่อแม่ที่เป็นคนจริงใจมาก พ่อแม่ผมเจ๋งมาก

409
00:23:35,247 --> 00:23:37,499
‎ผมรักพวกท่านมาก ท่านคอยดูแลผมมาตลอดชีวิต

410
00:23:37,582 --> 00:23:40,502
‎พ่อผมเคยอยู่ในกองทัพอากาศ
‎พ่อทำทุกอย่างเพื่อให้ผมได้อยู่ดีกินดี

411
00:23:40,585 --> 00:23:42,337
‎พ่อผมเป็นคนฟิลิปปินส์ที่ชอบเอาชนะ

412
00:23:42,421 --> 00:23:44,840
‎ถ้าคุณรู้จักคนฟิลิปปินส์ที่ชอบเอาชนะ
‎จะรู้ว่าพวกเขาน่ะบ้า

413
00:23:44,923 --> 00:23:48,427
‎พ่อชาวฟิลิปปินส์ จะรู้ว่าพวกนี้ชอบเอาชนะแค่ไหน
‎ก็โดยการดูตอนพวกเขาจาม

414
00:23:48,510 --> 00:23:50,178
‎พ่อชาวฟิลิปปินส์จามเสียงดังโคตร

415
00:23:50,262 --> 00:23:52,722
‎และจะพยายามจามให้ดังกว่าพ่ออีกคนด้วย
‎สุดยอดมาก

416
00:23:53,306 --> 00:23:54,808
‎คุณรู้แน่นอนว่าผมพูดถึงใครอยู่

417
00:23:54,891 --> 00:23:57,519
‎คุณอยู่ที่โบสถ์ ทั้งโบสถ์จะเงียบกริบ

418
00:23:57,602 --> 00:23:59,479
‎แต่ถ้าพ่อคุณอยากจาม เขาจะแบบ...

419
00:24:02,649 --> 00:24:05,652
‎และอวยพรให้ตัวเองแบบ "โชคดีนะฉัน"

420
00:24:08,029 --> 00:24:10,991
‎แม่ผมก็เจ๋ง แม่รักผมแบบโหดๆ

421
00:24:11,074 --> 00:24:13,326
‎ผมจำได้ครั้งนึงแม่จับได้ว่าผมดื่มเหล้า

422
00:24:13,410 --> 00:24:15,454
‎ผมอายุ 16 ผมมีวิสกี้ขวดนึง

423
00:24:15,537 --> 00:24:17,289
‎ผมเดินเข้าห้อง แม่ผมจับได้ว่าผมมีเหล้า

424
00:24:17,372 --> 00:24:20,083
‎แม่ก็แบบ "แกเอาเหล้ามาทำอะไร

425
00:24:20,167 --> 00:24:23,170
‎รู้มั้ยว่าคนที่กินจะเป็นยังไง"

426
00:24:23,628 --> 00:24:26,465
‎คุณจำตอนที่คุณเป็นเด็ก
‎แล้วถูกจับได้ว่าสูบบุหรี่ได้มั้ย

427
00:24:26,548 --> 00:24:28,967
‎แล้วแม่คุณจะแบบ "ทำอะไรกับบุหรี่อยู่น่ะ

428
00:24:29,050 --> 00:24:30,760
‎รู้มั้ยว่าคนที่สูบจะเป็นยังไง"

429
00:24:30,844 --> 00:24:34,598
‎แล้วบทลงโทษก็คือคุณถูกบังคับ
‎ให้สูบบุหรี่ให้หมดทั้งซอง

430
00:24:35,515 --> 00:24:37,726
‎แม่ผมจับได้ว่าผมมีวิสกี้แม่ก็เลย...

431
00:24:37,809 --> 00:24:40,979
‎"แกเอาเหล้ามาทำอะไร
‎รู้มั้ยว่าคนที่กินจะเป็นยังไง"

432
00:24:41,062 --> 00:24:43,023
‎แล้วแม่ก็ซดเข้าไปทั้งขวดเลย

433
00:24:44,232 --> 00:24:47,235
‎ขอบคุณครับ ผมแอนดรูว์ โลเปซ
‎ผมขอบคุณมากและรักทุกคนครับ

434
00:24:48,487 --> 00:24:49,905
‎แอนดรูว์ โลเปซ

435
00:24:50,906 --> 00:24:54,659
‎แขกคนต่อไป ขอเสียงต้อนรับโจอี้ กีล่าด้วย

436
00:24:56,411 --> 00:24:59,664
‎ใช่เลย ฟิลิปปินส์!

437
00:25:00,499 --> 00:25:03,293
‎ใช่ เอาเลย อย่างนั้นล่ะ ทำต่อไปเรื่อยๆ

438
00:25:07,923 --> 00:25:10,175
‎ขอบคุณมาก เสียงอย่างกับตดแน่ะ

439
00:25:12,552 --> 00:25:14,054
‎ส่งเสียงหน่อยถ้าคุณเชื่อเรื่องนี้

440
00:25:14,137 --> 00:25:17,307
‎ว่าเราอยากเห็นคนฟิลิปปินส์
‎ขึ้นจอใหญ่ฮอลลีวูดให้มากกว่านี้

441
00:25:19,100 --> 00:25:19,935
‎ใช่มั้ย

442
00:25:20,602 --> 00:25:23,605
‎ผมอยากเห็นหนังคาวบอยฟิลิปปินส์เรื่องแรก

443
00:25:24,814 --> 00:25:25,690
‎ลองนึกดูสิ

444
00:25:27,901 --> 00:25:29,611
‎นี่ไม่ใช่เสียงม้านะ เสียงรองเท้าแตะ

445
00:25:40,163 --> 00:25:42,916
‎ผมเพิ่งไปร่วมงานสังสรรค์ศิษย์เก่า
‎ไฮสกูลครั้งที่ 30 มา

446
00:25:43,542 --> 00:25:45,168
‎ใช่ ซึ่งผมเรียนไม่จบด้วยซ้ำ

447
00:25:46,920 --> 00:25:48,713
‎ผมแค่อยากไปงานนั้น

448
00:25:49,839 --> 00:25:51,424
‎แต่ทุกคนไปงานนั้นกันหมดเลย

449
00:25:51,925 --> 00:25:55,303
‎ตอนดีเจเปิดเพลงแรกนะ พวกเราก็แบบ
‎"นั่นเพลงโปรดฉัน"

450
00:25:55,887 --> 00:25:57,806
‎สองเพลงให้หลังเราก็แบบ "โรคเกาต์ฉัน"

451
00:26:03,103 --> 00:26:05,605
‎ผมชอบไปงานปาร์ตี้ฟิลิปปินส์
‎โดยเฉพาะของครอบครัวผม

452
00:26:06,189 --> 00:26:08,775
‎ป้าผมมักจะทักทายผมด้วยคำดูถูก

453
00:26:10,652 --> 00:26:13,363
‎พวกคุณก็โดนเหมือนกันใช่มั้ย ป้าคนนั้นนั่นแหละ

454
00:26:13,446 --> 00:26:15,865
‎ผมพูด "หวัดดีครับ ป้า" "หน้าแกเป็นอะไร"

455
00:26:18,910 --> 00:26:20,829
‎"หน้าผมเป็นอะไรเหรอ" "มันเป็นแบบนี้

456
00:26:22,664 --> 00:26:23,790
‎แล้วคอเป็นอะไรน่ะ"

457
00:26:24,332 --> 00:26:25,333
‎ป้ามีไฟฉายกระบอกนึง

458
00:26:26,918 --> 00:26:29,170
‎"คอผมเป็นอะไรเหรอ" "มันเป็นแบบนี้"

459
00:26:32,090 --> 00:26:34,801
‎"นี่แฟนผมครับ" "แฟนแกเหรอ โอ้โฮ

460
00:26:41,975 --> 00:26:43,435
‎แล้วคนผอมๆ ไปไหนแล้วล่ะ"

461
00:26:46,813 --> 00:26:48,148
‎ผมพูดว่า "ป้าใจร้าย"

462
00:26:48,231 --> 00:26:49,190
‎"ฉันเปล่าใจร้ายนะ

463
00:26:49,816 --> 00:26:50,900
‎ฉันเป็นคาทอลิก"

464
00:26:53,111 --> 00:26:55,155
‎ป้าเคร่งศาสนา ป้าชอบเล่นพนันด้วย

465
00:26:56,406 --> 00:26:58,825
‎คุณน่าจะเห็นป้าตอนอยู่ที่สล็อตแมชีนที่เวกัส

466
00:26:58,908 --> 00:27:00,994
‎ป้ามีสร้อยลูกประคำยาวเส้นนึง ป้าจะล้อมเครื่อง

467
00:27:01,077 --> 00:27:02,454
‎"พระเจ้า ได้โปรดเถอะ

468
00:27:03,163 --> 00:27:04,998
‎พระเจ้า ได้โปรด

469
00:27:05,498 --> 00:27:06,583
‎ได้โปรดเถิด พระเจ้า

470
00:27:07,125 --> 00:27:08,668
‎ให้ฉันชนะด้วยเถิด พระเจ้า"

471
00:27:09,669 --> 00:27:10,587
‎แล้วป้าก็ดึงคันโยก

472
00:27:11,921 --> 00:27:12,756
‎"บ้าเอ๊ย

473
00:27:13,757 --> 00:27:15,133
‎พระองค์เป็นอะไรไป

474
00:27:17,510 --> 00:27:18,553
‎พระองค์ไม่รักฉันเหรอ"

475
00:27:20,597 --> 00:27:23,642
‎ผมเคยเข้าโรงพยาบาล
‎ผมกำลังอยู่ในช่วงทุเลาจากมะเร็ง

476
00:27:23,725 --> 00:27:25,226
‎ผมดีใจมากที่ได้มาที่นี่

477
00:27:25,810 --> 00:27:26,645
‎ใช่

478
00:27:27,937 --> 00:27:30,815
‎พวกพยาบาลนะ...
‎ในนี้มีใครเป็นพยาบาลบ้าง มีพยาบาลมั้ย

479
00:27:35,445 --> 00:27:37,113
‎เป็นราชินีกันหมดเลย

480
00:27:38,907 --> 00:27:41,743
‎ตอนผมอยู่โรงพยาบาลแล้ว...
‎พยาบาลเขายุ่งกัน

481
00:27:41,826 --> 00:27:44,537
‎ผมก็แบบ "คุณพยาบาล ช่วยด้วยครับ"

482
00:27:44,621 --> 00:27:46,206
‎พวกเขาไม่ฟังเดินผ่านไปเลย

483
00:27:46,289 --> 00:27:47,707
‎ผมก็ "คุณพยาบาล เดี๋ยวครับ

484
00:27:48,249 --> 00:27:49,292
‎ผมคนฟิลิปปินส์"

485
00:27:49,834 --> 00:27:50,835
‎เธอก็แบบ "อะไรนะ

486
00:27:51,461 --> 00:27:52,962
‎ทำไมคุณไม่บอกฉันก่อน

487
00:27:54,172 --> 00:27:55,924
‎ฉันจะได้ให้ยาคุณฟรี"

488
00:27:57,926 --> 00:28:02,138
‎ฟิลิปปินส์! ผมโจอี้ กีล่า ขอบคุณทุกท่านมากครับ

489
00:28:03,556 --> 00:28:04,516
‎ผมรักพวกคุณ

490
00:28:05,934 --> 00:28:06,810
‎โจอี้ กีล่า

491
00:28:07,811 --> 00:28:09,104
‎แอนดรูว์ โลเปซ

492
00:28:12,691 --> 00:28:13,858
‎แอนดรูว์ โลเปซ

493
00:28:14,359 --> 00:28:16,820
‎ชื่อที่ชวนงงมากสำหรับคนฟิลิปปินส์

494
00:28:16,903 --> 00:28:18,988
‎เพราะแบบนี้เราถึงใช้ชื่อเล่นกันทุกคน

495
00:28:19,114 --> 00:28:19,948
‎เรื่องจริงครับ

496
00:28:20,031 --> 00:28:22,409
‎อย่างโจ คอยก็ไม่ใช่ชื่อจริงผม

497
00:28:22,992 --> 00:28:24,202
‎นี่เป็นชื่อเล่นผม

498
00:28:25,120 --> 00:28:26,955
‎เห็นมั้ย พวกคุณตกใจเลย "อะไรนะ

499
00:28:28,289 --> 00:28:29,499
‎เขาเป็นตัวปลอมเหรอ"

500
00:28:32,585 --> 00:28:35,088
‎นี่เป็นชื่อเล่นผม ป้าผมเป็นคนตั้งให้

501
00:28:35,171 --> 00:28:38,174
‎ป้าเอเวลีนตั้งชื่อให้ผมว่าโจ คอย
‎มันไม่ใช่ชื่อจริงผม

502
00:28:38,258 --> 00:28:40,510
‎ผมเริ่มเดี่ยวไมโครโฟนเมื่อ 30 ปีก่อน ปี 1989

503
00:28:40,593 --> 00:28:44,681
‎ผมเคยขึ้นเวทีโดยใช้ชื่อจริง
‎โจเซฟ เกลนน์ เฮอร์เบิร์ต

504
00:28:46,433 --> 00:28:48,643
‎บ้าเอ๊ย! เพราะแบบนี้ไงผมถึงต้องเปลี่ยนชื่อ

505
00:28:51,855 --> 00:28:52,689
‎พูดจริง

506
00:28:52,772 --> 00:28:55,275
‎เพราะเมื่อคุณเริ่มเดี่ยวไมค์คุณต้องขึ้นเล่น

507
00:28:55,358 --> 00:28:57,402
‎คุณต้องเล่นในบาร์ คุณต้องเล่นในร้านอาหาร

508
00:28:57,485 --> 00:28:59,195
‎คุณมีเวลาแค่สามนาที

509
00:28:59,279 --> 00:29:00,488
‎ซึ่งตอนนั้นผมใช้ชื่อจริง

510
00:29:00,572 --> 00:29:01,656
‎แล้วคนก็หัวเราะ

511
00:29:01,740 --> 00:29:04,701
‎"โจเซฟ เกลนน์ เฮอร์เบิร์ต" คนก็หัวเราะ
‎ผมก็แบบ "บ้าชิบหาย"

512
00:29:05,201 --> 00:29:07,328
‎มุกผมเลยวนอยู่แต่กับชื่อบ้าๆ ของผม

513
00:29:08,371 --> 00:29:10,498
‎ผมเลยไปที่บ้านป้าหลังจบการแสดงครั้งนึง

514
00:29:10,582 --> 00:29:13,334
‎โมนาลูกพี่ลูกน้องผมอยู่บ้านนั้น
‎ผมกำลังคุยอยู่กับโมนา

515
00:29:13,418 --> 00:29:17,172
‎ผมพูดว่า "โมนา ฉันต้องเปลี่ยนชื่อแล้วล่ะ
‎ทุกครั้งที่ฉันขึ้นเวที

516
00:29:17,255 --> 00:29:19,549
‎พวกเขาพูดชื่อฉันแล้วก็หัวเราะ"

517
00:29:19,632 --> 00:29:23,261
‎ลูกพี่ลูกน้องผมก็พูดว่า "ใช่ เพราะชื่อนายห่วย"

518
00:29:26,556 --> 00:29:29,267
‎ผมก็ว่า "โอเค ฉันรู้" เธอก็ว่า
‎"เราต้องเปลี่ยนชื่อให้นาย"

519
00:29:29,350 --> 00:29:33,354
‎เธอว่า "เอางี้ นายตัดนามสกุลทิ้งไป

520
00:29:33,438 --> 00:29:35,648
‎แล้วใช้แค่ชื่อกลางแทนนามสกุลดีมั้ย"

521
00:29:35,732 --> 00:29:37,108
‎ผมว่า "โจเซฟ เกลนน์เหรอ"

522
00:29:37,984 --> 00:29:39,903
‎เธอก็ "เออ ห่วยพอกัน เอางี้"

523
00:29:40,653 --> 00:29:42,405
‎เธอว่า "ตัดชื่อกลางออก

524
00:29:42,489 --> 00:29:45,408
‎แล้วก็เอานามสกุลมาเป็นชื่อต้น"

525
00:29:45,492 --> 00:29:46,910
‎ผมก็ "อีบ้า เฮอร์เบิร์ตเนี่ยนะ"

526
00:29:49,078 --> 00:29:52,582
‎แล้วตอนนั้นเองป้าเอเวลีนที่อยู่ในครัว

527
00:29:52,665 --> 00:29:54,083
‎ป้าตะโกน "โจ คอย กินได้แล้ว

528
00:29:55,210 --> 00:29:57,504
‎โจ คอย กินได้แล้ว"

529
00:29:57,587 --> 00:29:59,047
‎ผมสาบานเลยว่าผมแบบ...

530
00:30:00,048 --> 00:30:01,049
‎"นั่นไงชื่อฉัน"

531
00:30:01,633 --> 00:30:04,511
‎ป้าเรียกผมแบบนั้นมาตลอดชีวิต
‎แต่เพิ่งจะตอนนั้นเอง

532
00:30:04,594 --> 00:30:07,096
‎ตอนที่ผมรู้ว่าผมต้องเปลี่ยนชื่อ
‎ผมก็แบบ "นั่นไงชื่อฉัน

533
00:30:08,097 --> 00:30:09,724
‎ฉันจะใช้ชื่อว่าโจ คอย"

534
00:30:09,808 --> 00:30:11,893
‎ปี 1989 ตอนนั้นล่ะที่ผม "ฉันจะใช้ชื่อโจ คอย"

535
00:30:11,976 --> 00:30:14,687
‎ตั้งแต่นั้นมา ตลอด 30 ปี
‎ผมขึ้นเวทีด้วยชื่อโจ คอย

536
00:30:15,230 --> 00:30:16,981
‎แล้วพอตอนสเปเชียลตอนที่แล้วออกฉาย

537
00:30:17,899 --> 00:30:20,610
‎ผมต้องออกสื่อ พวกเขาขอสัมภาษณ์ผมตลอด

538
00:30:21,110 --> 00:30:23,738
‎และนักข่าวทุกคนเอาแต่ถามคำถามเดียวกัน

539
00:30:23,822 --> 00:30:25,323
‎"ทำไมคุณถึงใช้ชื่อโจ คอย"

540
00:30:25,406 --> 00:30:27,408
‎ผมก็แบบ "ผมไม่มีคำตอบให้"

541
00:30:30,870 --> 00:30:32,747
‎ผมว่า "คนฟิลิปปินส์ชอบทำแบบนี้

542
00:30:32,831 --> 00:30:36,125
‎พวกเขาตั้งชื่อคุณอย่างนึงแต่ดันเรียกคุณอีกอย่าง"

543
00:30:39,003 --> 00:30:42,298
‎นี่เป็นเรื่องจริงนะ ผมเพิ่งเคยเล่าก็ครั้งนี้ล่ะ

544
00:30:42,382 --> 00:30:44,217
‎เรื่องนี้เกิดขึ้นราวสี่เดือนก่อน

545
00:30:44,300 --> 00:30:47,679
‎ผมไปเวกัสแล้วพาป้าเอเวลีนไปกินข้าว

546
00:30:47,762 --> 00:30:50,348
‎ผมมองหน้าป้าแล้วก็พูดว่า "ป้าเอเวลีน

547
00:30:50,431 --> 00:30:54,269
‎นักข่าวเยอะแยะเลยถามผม
‎ว่าผมได้ชื่อเล่นมาจากไหน

548
00:30:54,352 --> 00:30:55,854
‎ผมไม่รู้จะบอกอะไร

549
00:30:56,312 --> 00:30:57,772
‎ป้าช่วยเล่าให้ผมฟังหน่อยสิ

550
00:30:58,231 --> 00:31:00,859
‎ป้าคิดชื่อเล่นโจ คอยมาได้ยังไง"

551
00:31:00,942 --> 00:31:02,819
‎ป้าแก่มากแล้ว คุณต้องเข้าใจนะ

552
00:31:02,902 --> 00:31:05,154
‎ป้ามองผมแล้วก็ทำแบบนี้ ป้าว่า...

553
00:31:06,781 --> 00:31:08,157
‎"ฉันไม่ได้เรียกแกว่าโจ คอย"

554
00:31:15,999 --> 00:31:18,293
‎แล้วผมก็แบบ "ตายจริง ป้าแก่แล้ว

555
00:31:18,918 --> 00:31:20,545
‎ป้าเริ่มจะเลอะเลือน

556
00:31:21,462 --> 00:31:23,882
‎ป้าเริ่มจะเลอะเลือนแล้ว"

557
00:31:24,507 --> 00:31:27,719
‎ผมรู้สึกแย่ผมก็เลย "ป้า นี่ผมเองนะ

558
00:31:28,344 --> 00:31:30,430
‎ผมเอง ผมโจ คอยไง

559
00:31:31,973 --> 00:31:33,641
‎ผมโจ คอย

560
00:31:33,725 --> 00:31:38,229
‎ผมโจ คอย หลานชายคนโปรดของป้า ผม...

561
00:31:39,439 --> 00:31:40,356
‎ผมโจ คอยไง"

562
00:31:41,482 --> 00:31:43,860
‎แล้วป้าก็แบบ "ฉันรู้ว่าแกคือใคร

563
00:31:44,694 --> 00:31:45,820
‎ฉันไม่ได้โง่นะ

564
00:31:47,906 --> 00:31:51,367
‎ฉันแค่จะบอกแกว่าฉันไม่ได้เรียกแกว่าโจ คอย"

565
00:31:52,869 --> 00:31:55,580
‎ผมก็ "ป้าพูดอะไรน่ะ
‎ป้าไม่ได้เรียกผมว่าโจ คอย นี่ป้า...

566
00:31:55,663 --> 00:31:57,457
‎ป้าป่วนผมอยู่เหรอ แบบว่า...

567
00:31:58,666 --> 00:32:00,084
‎นี่ป้าพูดจริงใช่มั้ยเนี่ย

568
00:32:00,168 --> 00:32:02,795
‎สามสิบปี ผมใช้ชื่อโจ คอยมาตลอด
‎แต่ป้าไม่เคยพูดอะไรเลย"

569
00:32:02,879 --> 00:32:05,089
‎ป้าก็แบบ "ใช่ ฉันไม่เคยพูดอะไร

570
00:32:05,173 --> 00:32:08,635
‎เพราะแกเอาแต่พูดโจ คอย
‎ฉันก็เลยปล่อยให้แกพูดไป"

571
00:32:09,677 --> 00:32:12,597
‎"งั้น 30 ปีนี้ป้าให้ผมใช้โจ คอย
‎แต่ป้าไม่ได้เรียกผมว่าโจ คอยเหรอ

572
00:32:12,680 --> 00:32:15,558
‎ผมสาบานได้ว่าวันนั้นตอนผมอยู่ที่บ้านป้า

573
00:32:15,642 --> 00:32:18,937
‎ป้าพูดว่า 'โจ คอยกินได้แล้ว'
‎ผมก็แบบ 'โจ คอย นี่แหละชื่อเล่นผม'

574
00:32:19,354 --> 00:32:22,482
‎ป้าพูดจริงอยู่เหรอเนี่ย"
‎"ใช่ ฉันไม่ได้เรียกแกว่าโจ คอย"

575
00:32:26,778 --> 00:32:27,779
‎"งั้นป้า...

576
00:32:29,197 --> 00:32:30,239
‎ป้าเรียกผมว่าอะไร"

577
00:32:31,324 --> 00:32:33,493
‎นี่เรื่องจริงนะทุกคน พร้อมจะฟังกันรึยัง

578
00:32:33,576 --> 00:32:35,119
‎เรื่องนี้ต้องทำให้คุณร้องไห้แน่

579
00:32:35,662 --> 00:32:37,997
‎ผมสาบานว่าผมก็เพิ่งรู้เรื่องนี้

580
00:32:39,123 --> 00:32:40,708
‎ผมก็ "งั้นป้าเรียกผมว่าอะไร"

581
00:32:40,917 --> 00:32:42,835
‎ป้าว่า "ฉันเรียกแกว่าโจ โค

582
00:32:43,461 --> 00:32:45,505
‎นั่นล่ะชื่อเล่นแก โจ โค"

583
00:32:46,005 --> 00:32:48,716
‎และพวกคุณทุกคนทางบ้านที่ไม่รู้คำนี้

584
00:32:48,800 --> 00:32:50,802
‎ภาษาตากาล็อก "โค" แปลว่า "ของฉัน"

585
00:32:51,302 --> 00:32:54,389
‎ชื่อเล่นผมคือ โจของฉัน โจ โค

586
00:32:54,472 --> 00:32:56,099
‎โคตรจะซึ้งเลย

587
00:33:01,396 --> 00:33:02,897
‎ซึ้งมาก

588
00:33:04,023 --> 00:33:05,942
‎ผมไม่เคยรู้เลย

589
00:33:06,484 --> 00:33:08,569
‎ผมพูดว่า "เป็นชื่อเล่นที่น่ารักที่สุดเลยครับ ป้า"

590
00:33:08,653 --> 00:33:11,322
‎ป้าก็ "ใช่ แกนั่นแหละที่เอาแต่พูดโจ คอย

591
00:33:11,406 --> 00:33:13,157
‎ฉันไม่รู้จักว่าไอ้บ้านั่นคือใคร

592
00:33:13,783 --> 00:33:16,160
‎เน็ตฟลิกซ์สเปเชียลทุกอันจะ
‎'เชิญพบกับโจ คอย'

593
00:33:16,244 --> 00:33:18,454
‎ฉันก็แบบ 'ใครวะ นั่นมันโจ โค!

594
00:33:18,538 --> 00:33:20,289
‎นั่นโจ โค'"

595
00:33:21,374 --> 00:33:23,876
‎ทำไมป้าไม่บอกผมตั้งแต่ 30 ปีก่อนนะ

596
00:33:25,420 --> 00:33:27,839
‎สินค้าทุกชิ้นของผม สะกดผิดหมด

597
00:33:31,926 --> 00:33:36,806
‎เพื่อนคนต่อไปคนนี้ของผม รามอน อิบังก้า
‎ก็ไม่ใช้ชื่อจริงเหมือนกัน

598
00:33:37,306 --> 00:33:39,017
‎แต่รู้มั้ยว่าเขาทำงานกับใคร

599
00:33:39,225 --> 00:33:40,059
‎เดรก

600
00:33:41,352 --> 00:33:44,605
‎เจ. โคล เจย์-ซี และบียอนเซ่

601
00:33:44,689 --> 00:33:46,941
‎แล้วเดาสิ พวกนั้นก็ชื่อเล่นเหมือนกัน

602
00:33:48,109 --> 00:33:50,028
‎นั่นก็ชื่อเล่นเหมือนกัน ยกเว้นบียอนเซ่นะ

603
00:33:50,111 --> 00:33:52,321
‎แต่ตลอดมานี่ผมนึกว่าบียอนเซ่เป็นชื่อเล่น

604
00:33:53,322 --> 00:33:56,451
‎แต่คนมักจะรู้จักเขาในนาม
‎โปรดิวเซอร์ผู้ชนะรางวัลแกรมมี่

605
00:33:56,534 --> 00:33:58,036
‎อิลล์มายด์ครับทุกท่าน

606
00:33:59,328 --> 00:34:02,999
‎เราพาเขากลับมาฟิลิปปินส์
‎เพื่อสร้างดนตรีสุดวิเศษกันที่นี่

607
00:34:03,082 --> 00:34:03,916
‎เชิญชมครับ

608
00:34:05,585 --> 00:34:08,629
‎(ห้องอัดเสียง เมโทมะนิลา)

609
00:34:09,756 --> 00:34:10,673
‎โย่

610
00:34:10,965 --> 00:34:13,092
‎- เป็นไง เพื่อน
‎- อิลล์มายด์ผู้เป็นตำนาน

611
00:34:13,176 --> 00:34:16,054
‎สบายดีนะ ขอบคุณมาก เป็นไงบ้าง

612
00:34:16,137 --> 00:34:18,139
‎- ผมเป็นแฟนคุณ
‎- ดีใจที่ได้พบ ขอบคุณ เช่นกัน

613
00:34:18,222 --> 00:34:21,142
‎- เยี่ยมไปเลย
‎- บ้ามาก ไม่อยากเชื่อเลยว่าผมจะได้มาที่นี่

614
00:34:21,559 --> 00:34:23,436
‎เราต้องทำเพลงอินโทรให้โจ

615
00:34:23,519 --> 00:34:27,523
‎เราน่าจะใช้ลูปกับเสียงแบบดั้งเดิม
‎แต่เป็นอะไรที่แต่งขึ้นใหม่

616
00:34:27,607 --> 00:34:29,275
‎นั่นล่ะผม ผมทำแนวๆ นั้น

617
00:34:29,358 --> 00:34:34,906
‎นี่เป็นโอกาสที่จะแนะนำ
‎วัฒนธรรมฟิลิปปินส์ให้อเมริการู้จัก

618
00:34:35,490 --> 00:34:39,077
‎เอาวัฒนธรรมทั้งสองมาผสมผสานกันดู
‎ลงมือกันเลยดีกว่า มาเลย

619
00:34:49,504 --> 00:34:50,505
‎ผมชอบจังหวะนี้นะ

620
00:34:51,214 --> 00:34:52,465
‎บีพีเอ็มเท่าไหร่

621
00:34:52,548 --> 00:34:53,633
‎แปดสิบห้า

622
00:34:53,716 --> 00:34:54,842
‎ลอง 90 ดูซิ

623
00:35:02,183 --> 00:35:03,267
‎เอาล่ะ

624
00:35:03,810 --> 00:35:06,312
‎คุณเอาเสียงกีตาร์นั่นมาจากแผ่นไหน

625
00:35:06,395 --> 00:35:07,772
‎คุณมีติดมาด้วยมั้ย

626
00:35:07,855 --> 00:35:09,440
‎- ผมทำเอง
‎- คุณทำเหรอ

627
00:35:09,524 --> 00:35:10,942
‎- คุณเอาแผ่นนั่นมาด้วยมั้ย
‎- ครับ

628
00:35:13,820 --> 00:35:15,404
‎- ตรงนี้สุดๆ ไปเลย
‎- ใช่

629
00:35:16,489 --> 00:35:19,283
‎เราใช้เสียงกลองนั่นเป็นแบ็กกราวด์ได้

630
00:35:19,367 --> 00:35:22,912
‎คุณรอดูได้เลย
‎เสียงกลองแบบที่เราจะใช้จะสุดๆ แน่

631
00:35:23,496 --> 00:35:25,665
‎เอาล่ะ ใช้ได้แล้ว โอเค

632
00:35:26,207 --> 00:35:27,792
‎ลองใช้วงพื้นบ้านมั้ย

633
00:35:27,875 --> 00:35:29,085
‎- ไหนลองฟังดูซิ
‎- เอานะ

634
00:35:41,097 --> 00:35:42,056
‎เราลอง...

635
00:35:42,515 --> 00:35:46,769
‎คุณช่วยเสียบสาย
‎แล้วอิมพอร์ตตัวอย่างนั่นเข้าไปหน่อย

636
00:35:46,853 --> 00:35:47,687
‎ทีนี้ที่ผมจะทำ

637
00:35:47,770 --> 00:35:50,314
‎ผมจะเอาท่อนแแรกนั่นมา ผมจะเอาเรียงต่อกัน

638
00:35:57,071 --> 00:36:00,283
‎ถ้าคุณใส่เสียงเบสหนักๆ เข้าไปหน่อยก็จะ...

639
00:36:00,867 --> 00:36:02,994
‎เชื่อผมเถอะ เดี๋ยวผมจัดให้

640
00:36:03,578 --> 00:36:05,580
‎- ผมอยากใส่เสียงร้องนั่นเข้าไป
‎- โอเค

641
00:36:05,663 --> 00:36:08,040
‎แล้วดูซิว่าผมจะเอาสองท่อนนี้มาต่อกันได้มั้ย

642
00:36:08,124 --> 00:36:10,084
‎- เสียงร้องแล้วตามด้วยเพอร์คัชชั่น
‎- โอเค

643
00:36:10,168 --> 00:36:11,669
‎แล้วผมอยากให้คุณเพิ่ม...

644
00:36:11,752 --> 00:36:14,088
‎- แบบเสียงกลองบูมแบปเพิ่มเข้าไป
‎- ได้

645
00:36:20,553 --> 00:36:21,554
‎ผมชอบเสียงกลองนี่นะ

646
00:36:21,637 --> 00:36:25,516
‎ผมกำลังคิดว่าพอถึงตอน "บูม..."

647
00:36:26,017 --> 00:36:29,478
‎ขึ้นแค่เป็นอินโทรแล้วก็ให้มีคนร้องแบบ...

648
00:36:30,938 --> 00:36:33,608
‎- "ไอ้ปินส์บ้าอีกคน"
‎- ใช่

649
00:36:33,691 --> 00:36:35,359
‎"ไอ้ปินส์บ้าอีกคน"

650
00:36:35,443 --> 00:36:37,945
‎- ก่อนจะตามด้วยแรปเปอร์
‎- ใช่

651
00:36:51,042 --> 00:36:52,543
‎- แรงมาก
‎- ครับ

652
00:36:55,713 --> 00:36:56,547
‎ผมชอบนะ

653
00:36:58,174 --> 00:37:00,843
‎เอาล่ะ พวกคุณเริ่มร้องหลังบาร์แปดนะ

654
00:37:00,927 --> 00:37:02,637
‎- บาร์แปด
‎- เอาล่ะ ลงมือเลย

655
00:37:02,720 --> 00:37:04,263
‎อิลล์มายด์ คุณคือ "โลดี้" ของฉัน

656
00:37:06,807 --> 00:37:08,142
‎- รู้เปล่าว่าโลดี้คืออะไร
‎- ไม่

657
00:37:08,226 --> 00:37:10,102
‎- แปลว่าไอดอล
‎- อ๋อ แหม

658
00:37:28,204 --> 00:37:30,081
‎- ผมชอบวิธีที่เขาร้องนะ
‎- ใช่

659
00:37:35,544 --> 00:37:36,754
‎"เขิญพบกับ...

660
00:37:38,464 --> 00:37:39,340
‎โจ...

661
00:37:40,341 --> 00:37:43,094
‎คอย

662
00:37:43,177 --> 00:37:45,263
‎ส่งเสียงให้มันดังๆ หน่อย!"

663
00:37:47,223 --> 00:37:48,057
‎สุดๆ เลย

664
00:37:53,020 --> 00:37:54,730
‎- โจ
‎- โจ คอยมาแล้ว

665
00:37:54,814 --> 00:37:56,524
‎หนึ่งเดียวคนนี้ ผู้เป็นตำนาน

666
00:37:56,607 --> 00:37:58,317
‎- เป็นไงมั่ง เพื่อน
‎- ไง เพื่อน

667
00:37:58,401 --> 00:38:00,861
‎- อิลล์! ผมรักคุณ
‎- แหมๆ

668
00:38:00,945 --> 00:38:03,239
‎- ยอดเลย ผมดีใจมากที่คุณมา
‎- ผมก็ดีใจที่ได้มา

669
00:38:03,322 --> 00:38:05,241
‎ไม่อยากเชื่อเลย โจ คอยตัวเป็นๆ

670
00:38:05,324 --> 00:38:08,536
‎- แหงล่ะ
‎- ผมดีใจมาก นี่มันวิเศษมากเพื่อน

671
00:38:08,619 --> 00:38:10,204
‎- คุณชอบมั้ย
‎- ผมรักแทร็กนี้

672
00:38:10,288 --> 00:38:11,622
‎- คุณชอบมั้ย
‎- ชอบ

673
00:38:11,706 --> 00:38:14,000
‎คนทั้งโลกจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

674
00:38:14,083 --> 00:38:15,251
‎นี่ล่ะสิ่งที่เราต้องการ

675
00:38:15,334 --> 00:38:20,131
‎เรื่องราวของคุณมันวิเศษมาก
‎ทำให้เกิดแรงบันดาลใจ

676
00:38:20,214 --> 00:38:23,050
‎คุณเข้าใจใช่มั้ย
‎ตอนนี้เราอยู่ในยุคที่เราสามารถเข้าถึง

677
00:38:23,134 --> 00:38:25,761
‎- ให้คนเหล่านั้นได้รู้ว่าคุณคือใครได้
‎- ใช่

678
00:38:25,845 --> 00:38:28,306
‎เช่นเด็กสามคนนี้ที่ได้แรงบันดาลใจจากสิ่งนั้น

679
00:38:28,389 --> 00:38:33,227
‎เราให้โอกาสคนของเราได้เห็นว่ามันเป็นไปได้

680
00:38:33,311 --> 00:38:37,315
‎คุณหน้าตาเหมือนเราได้
‎และมาจากที่แบบที่เรามา...

681
00:38:37,398 --> 00:38:39,150
‎- ใช่เลย
‎- และลงมือทำอะไรได้

682
00:38:39,233 --> 00:38:41,110
‎เป็นเวลานานแล้วที่เราไม่มี...

683
00:38:41,193 --> 00:38:42,778
‎- ใช่เลย
‎- วิสัยทัศน์แบบนั้น

684
00:38:42,862 --> 00:38:45,865
‎อย่าง "โย่ ฉันก็เข้าห้องอัดนั้นได้
‎เพราะอิลล์มายด์ทำมาแล้ว"

685
00:38:45,948 --> 00:38:48,534
‎หรือ "ฉันขึ้นไปเล่นตลกบนเวทีได้
‎เพราะโจ คอยทำมาแล้ว"

686
00:38:48,617 --> 00:38:49,827
‎- ถูกต้อง
‎- "ฉันก็ทำได้"

687
00:38:49,910 --> 00:38:51,537
‎- ถูก
‎- "ฉันไม่ต้องเป็นพยาบาลก็ได้"

688
00:38:52,288 --> 00:38:54,707
‎ใช่เลย นั่นใช่สุดๆ เลย จริงที่สุด

689
00:38:54,790 --> 00:38:57,209
‎แหม คุณนี่สุดยอดเลย รักนะ

690
00:38:57,293 --> 00:39:00,379
‎ผมอยากเห็นคุณเดินออกไปพร้อมกับไอ้นี่จะแย่แล้ว

691
00:39:00,463 --> 00:39:03,549
‎- ใช่มั้ยล่ะ ต้องเจ๋งโคตรแน่
‎- ผมต้องได้ยินกับหู ต้องเจ๋งแน่ๆ

692
00:39:10,431 --> 00:39:11,974
‎ปรบมือให้อิลล์มายด์ด้วยครับทุกท่าน

693
00:39:15,061 --> 00:39:16,103
‎สุดยอดเลยเพื่อน

694
00:39:17,104 --> 00:39:19,523
‎คุณได้ยินเพลงนั้นมั้ย นั่นเป็นเพลงแต่งขึ้นใหม่

695
00:39:19,607 --> 00:39:21,776
‎เพลงฟิลิปปินส์แท้ๆ

696
00:39:24,028 --> 00:39:28,699
‎และเป็นการประสานงานที่สุดยอด
‎กับดีเจเมดเมสสิยาห์เพื่อนผมตรงนี้

697
00:39:28,783 --> 00:39:31,619
‎ปรบมือต้อนรับเขาด้วยครับ เมดอยู่ที่นี่

698
00:39:33,412 --> 00:39:36,415
‎ผมรักทุกอย่างที่เราทำในคืนนี้จริงๆ นะ

699
00:39:36,499 --> 00:39:39,293
‎ไม่มีอะไรดีกว่าความเป็นของแท้ดั้งเดิม
‎ขอบคุณนะ อิลล์มายด์

700
00:39:39,377 --> 00:39:42,088
‎- ขอบคุณ ดีเจเมดเมสสิยาห์
‎- ขอบคุณทุกคน

701
00:39:42,171 --> 00:39:45,049
‎ผมยังพาเพื่อนผม แอนดรูว์ โอโรลโฟ

702
00:39:45,132 --> 00:39:48,052
‎ไปลองชิมอาหารฟิลิปปินส์แท้ๆ

703
00:39:48,135 --> 00:39:49,345
‎ที่บ้านผมทำเอง

704
00:39:49,428 --> 00:39:51,806
‎ที่ตลาดเกษตรกรฟิลิปปินส์แท้ๆ อีกด้วย

705
00:39:54,350 --> 00:39:57,144
‎(ตลาดเกษตรกร เมืองเกซอนซิตี)

706
00:39:57,228 --> 00:39:58,479
‎แอนดรูว์!

707
00:39:59,313 --> 00:40:00,648
‎เป็นไงบ้าง เพื่อน

708
00:40:01,232 --> 00:40:02,274
‎ไปกันเลย

709
00:40:02,358 --> 00:40:04,819
‎คุณอยากกินอาหารเช้า ผมก็จัดให้

710
00:40:04,902 --> 00:40:06,904
‎ที่นี่เป็นตลาดเกษตรกร

711
00:40:10,408 --> 00:40:12,201
‎- นี่พี่สาวผม เจมม่า
‎- หวัดดี

712
00:40:13,786 --> 00:40:15,913
‎- สบายดีนะ
‎- ส่วนสาวสวยคนนี้คือป้าผม

713
00:40:15,996 --> 00:40:17,748
‎- ป้าโอฟี่
‎- ขอกอดหน่อย

714
00:40:18,124 --> 00:40:20,501
‎- ยินดีต้อนรับสู่ฟิลิปปินส์
‎- ขอบคุณมากครับ

715
00:40:20,584 --> 00:40:24,505
‎ผมอยากให้คุณได้ลอง
‎อาหารฟิลิปปินส์ที่ดีที่สุดที่ปรุงเพื่อคุณ

716
00:40:24,588 --> 00:40:26,674
‎เพื่อต้อนรับคุณกลับบ้านที่คุณจากไปตั้งแต่เด็ก

717
00:40:26,757 --> 00:40:28,801
‎- เราไปเดินหาซื้อวัตถุดิบกัน
‎- ใช่

718
00:40:35,724 --> 00:40:37,518
‎- อันไหนที่ใช้ใส่ใน...
‎- ต้องอันนี้เท่านั้น

719
00:40:37,601 --> 00:40:38,978
‎- อันนี้เหรอ
‎- โอเค

720
00:40:43,357 --> 00:40:45,025
‎ขอต้อนรับสู่แผนกไก่

721
00:40:45,526 --> 00:40:46,944
‎ที่นี่คุณอยากได้อะไรมีครบหมด

722
00:40:47,069 --> 00:40:50,739
‎ปีก สะโพก อก เราเอาไก่ไปถุงนึงก็แล้วกัน

723
00:40:52,283 --> 00:40:53,159
‎คุณชื่ออะไรครับ

724
00:40:53,242 --> 00:40:54,160
‎เรียกฉันว่าโลดี้ก็ได้

725
00:40:54,243 --> 00:40:56,036
‎โลดี้ ไอดอล

726
00:40:56,787 --> 00:40:59,540
‎ที่ฟิลิปปินส์นี่เป็นคำสะกดกลับหลังของ "ไอดอล"

727
00:40:59,623 --> 00:41:01,834
‎อันที่จริงนะ น้องชาย เธอชื่อลูดี้

728
00:41:01,917 --> 00:41:04,086
‎เวรล่ะ ชื่อเธอคือลูดี้จริงๆ ด้วย

729
00:41:04,753 --> 00:41:06,380
‎- ผมผิดเอง
‎- ชื่อลูดี้

730
00:41:06,464 --> 00:41:08,257
‎แต่คุณคือไอดอลของผม แปะมือกัน

731
00:41:09,633 --> 00:41:12,052
‎ขอบคุณมาก

732
00:41:12,761 --> 00:41:14,054
‎- ไปกินกันเลย
‎- ขอบคุณ

733
00:41:24,482 --> 00:41:25,608
‎มาครั้งนี้สนุกมั้ย

734
00:41:25,691 --> 00:41:28,277
‎นี่เป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดจริงๆ นะ

735
00:41:28,360 --> 00:41:31,572
‎เหรอ ผมรอไม่ไหวแล้ว
‎พี่สาวผมกำลังทำอาหารให้เราอยู่

736
00:41:31,655 --> 00:41:33,908
‎พวกเขายอมให้เราทำอาหารในร้านอาหารนั่น

737
00:41:33,991 --> 00:41:37,328
‎ที่อเมริกาไม่มีทางที่คุณจะไปร้านอาหารไหน

738
00:41:37,411 --> 00:41:39,830
‎แล้ว "ขอยืมใช้ห้องครัวคุณได้มั้ย"
‎แบบ "ว่าไงนะ"

739
00:41:39,914 --> 00:41:42,458
‎- ของโปรดผมคือไก่อะโดโบ้
‎- ครับ

740
00:41:42,541 --> 00:41:44,919
‎เคยกินอะไรที่ทำให้นึกถึงวัยเด็กบ้างมั้ย

741
00:41:45,419 --> 00:41:47,755
‎เคย แม่ผมเคยทำบ่อยสมัยเรายังเป็นเด็ก

742
00:41:48,255 --> 00:41:50,549
‎ถึงวันนี้ผมยังจำหม้อใบที่เราเคยใช้ทำได้เลย

743
00:41:50,633 --> 00:41:52,718
‎- ใช่
‎- ผมว่าแม่ยังเก็บหม้อใบนั้นไว้นะ

744
00:41:52,801 --> 00:41:54,803
‎ตอนเชิญเพื่อนมาบ้านมาชิมไก่อะโดโบ้

745
00:41:54,887 --> 00:41:56,180
‎จะไม่ "ไรเนี่ย" กันเหรอ

746
00:41:56,263 --> 00:41:58,265
‎- พวกเขาชอบมาก
‎- พวกเขาต้องบ้าไปเลย

747
00:41:58,349 --> 00:42:00,684
‎เจอบ่อยมั้ยที่เอาอาหารไปร่วมวง
‎แล้วคุณเอาลุมเปียไป

748
00:42:00,768 --> 00:42:02,520
‎- แล้วทุกคนตื่นเต้นสุดๆ น่ะ
‎- ใช่เลย

749
00:42:02,603 --> 00:42:05,314
‎แล้วทำไมเราป่าวร้องแต่ไข่ข้าวให้โลกรู้นะ

750
00:42:06,023 --> 00:42:07,191
‎พอได้แล้ว!

751
00:42:07,942 --> 00:42:09,944
‎คุณไปจากนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนคุณอายุเท่าไหร่

752
00:42:10,027 --> 00:42:13,322
‎ผมเคยมาตอนผมยังเด็ก อาจจะก่อนสิบขวบมั้ง

753
00:42:13,822 --> 00:42:16,116
‎- จริงเหรอ
‎- เราอยู่แค่ประมาณสัปดาห์เดียว

754
00:42:16,200 --> 00:42:18,035
‎ตอนคุณเริ่มแสดงเดี่ยวไมค์ เคยคิดมั้ย

755
00:42:18,118 --> 00:42:21,372
‎ว่าคุณจะได้แสดงในประเทศบ้านเกิด

756
00:42:21,455 --> 00:42:22,790
‎- ไม่เคยเลย
‎- ไม่เคยใช่มั้ย

757
00:42:22,873 --> 00:42:24,667
‎ผมไม่เคยคิดว่าจะได้มาทำอะไรแบบนี้ที่นี่

758
00:42:25,251 --> 00:42:27,419
‎ผมเป็นคนฟิลิปปินส์ แต่ผมโตที่อเมริกา

759
00:42:27,503 --> 00:42:29,797
‎พูดตรงๆ ว่าผมกลัวตอนที่ผมแบบ

760
00:42:29,880 --> 00:42:31,465
‎"นายจะต้องไปแสดงที่ฟิลิปปินส์"

761
00:42:31,549 --> 00:42:33,175
‎- จริงเหรอ ใช่
‎- มากเลย

762
00:42:33,259 --> 00:42:35,553
‎ผมชอบมีความคิดพิลึกๆ ในหัวแบบ...

763
00:42:35,636 --> 00:42:37,680
‎"ฉันว่าพวกเขาไม่เก็ตมุกฉันแน่"

764
00:42:37,763 --> 00:42:38,681
‎ใครที่จะไม่เก็ต

765
00:42:38,764 --> 00:42:40,432
‎- ทุกคนเหรอ
‎- ไม่ว่าจะใครที่ฟิลิปปินส์

766
00:42:40,516 --> 00:42:41,850
‎คือคนฟิลิปปินส์โดยรวมน่ะ

767
00:42:41,934 --> 00:42:43,727
‎อย่างแรกเลย ตลกก็คือตลก

768
00:42:43,811 --> 00:42:45,813
‎- ครับ
‎- ขำก็คือขำ

769
00:42:45,896 --> 00:42:49,108
‎เวลาเดียวที่พวกเขาจะไม่หัวเราะ
‎ก็คือถ้าคุณเล่นไม่ขำ

770
00:42:49,942 --> 00:42:51,235
‎- ใช่มั้ย
‎- จริงครับ

771
00:42:51,485 --> 00:42:55,781
‎ผมรู้สึกตัวว่า "ผมไม่ใช่ฟิลิปปินส์คนเดียว
‎ที่คิดแบบผม ที่หน้าตาเหมือนผม"

772
00:42:55,864 --> 00:42:58,659
‎เรามีอะไรเหมือนกันมากกว่าที่ผมคิด

773
00:42:58,742 --> 00:42:59,618
‎ใช่แล้ว เพื่อน

774
00:42:59,702 --> 00:43:03,122
‎ผมดีใจมากที่ได้มาที่นี่ และตื่นเต้นที่จะได้แสดง

775
00:43:03,205 --> 00:43:05,666
‎- เยี่ยมเลย ทีนี้เราจะได้กินสักที
‎- กินกันเลย

776
00:43:07,835 --> 00:43:09,086
‎เสร็จแล้ว

777
00:43:09,169 --> 00:43:10,754
‎- ป้าจ๋า
‎- ขอบคุณ

778
00:43:11,338 --> 00:43:12,423
‎ไก่อะโดโบ้

779
00:43:12,881 --> 00:43:16,260
‎น้ำเต้า ไก่อะโดโบ้ ข้าวผัดกระเทียม

780
00:43:16,969 --> 00:43:18,512
‎อันนี่ป้าทำเอง

781
00:43:20,055 --> 00:43:22,641
‎ของโปรดผมเลย ไก่อะโดโบ้ อร่อยที่สุด

782
00:43:23,058 --> 00:43:24,018
‎อาหารฟิลิปปินส์ที่ดีที่สุด

783
00:43:24,643 --> 00:43:27,479
‎ที่ฟิลิปปินส์ เราใช้มือกินเพราะงั้น...

784
00:43:28,397 --> 00:43:30,733
‎- ผมขอส้อมไม่ได้เหรอ
‎- โจเซฟ!

785
00:43:31,567 --> 00:43:33,944
‎กินซะ! กินสิ

786
00:43:34,903 --> 00:43:35,738
‎กินไป

787
00:43:37,906 --> 00:43:38,824
‎รักเลย

788
00:43:46,874 --> 00:43:49,501
‎สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎เพื่อนผม แอนดรูว์ โอโรลโฟครับ

789
00:43:55,174 --> 00:43:56,634
‎โย่ เป็นยังไงกันบ้าง

790
00:43:56,717 --> 00:43:59,011
‎คุณสนุกกันมั้ย การแสดงนี้ดีหรือเปล่า

791
00:44:00,888 --> 00:44:02,973
‎ผมรู้สึกดี ผมใช้เวลาอยู่กับพ่อผมเยอะมาก

792
00:44:03,474 --> 00:44:06,477
‎พ่อเพิ่งซื้อไอ้ที่เขาเรียกว่าแว่นเปลี่ยนสีมา

793
00:44:06,935 --> 00:44:08,145
‎รู้มั้ยว่าผมพูดถึงอะไร

794
00:44:08,228 --> 00:44:12,232
‎ถ้าไม่รู้ มันเป็นแว่นที่เลนส์จะเปลี่ยน

795
00:44:12,316 --> 00:44:15,069
‎คนจะได้ไม่มีเซ็กส์กับคุณและ...

796
00:44:16,403 --> 00:44:18,072
‎และสำหรับผมแว่นนี่มันไร้สาระมาก

797
00:44:18,155 --> 00:44:20,658
‎ผมไม่รู้ว่าในห้องนี้มีใครบ้างที่มี

798
00:44:20,741 --> 00:44:22,326
‎ถ้าคุณมี อย่าบอกผม

799
00:44:22,409 --> 00:44:24,370
‎ผมไม่นับถือคุณ คุณเข้าใจนะ

800
00:44:25,496 --> 00:44:28,165
‎แว่นคุณใช่แบบนั้นมั้ย แว่นอันนั้นใช่มั้ย

801
00:44:28,248 --> 00:44:30,709
‎มองไปที่แสงไฟนั่นเดี๋ยวนี้ มอง...
‎เปล่า ผมล้อเล่น

802
00:44:31,168 --> 00:44:34,046
‎ผมขอถอนคำพูด ถ้าคุณมีแว่นแบบนั้น

803
00:44:34,129 --> 00:44:36,840
‎ผมแค่อยากให้คุณบอกผมก่อนว่าคุณใส่อยู่

804
00:44:36,924 --> 00:44:38,258
‎ก่อนจะเริ่มคุยกับผม

805
00:44:38,342 --> 00:44:40,469
‎นั่นก็เพราะว่าตอนผมคุยกับพ่อผม

806
00:44:40,552 --> 00:44:42,805
‎มันเปลี่ยนตอนกำลังพูดๆ กันอยู่

807
00:44:43,639 --> 00:44:46,850
‎แล้วผมไม่เคยรู้สึกไม่นับถือมากขนาดนี้มาก่อน

808
00:44:47,643 --> 00:44:50,771
‎เพราะตอนที่เราคุยกันอยู่
‎เราเดินจากในบ้านออกมาข้างนอก

809
00:44:50,854 --> 00:44:52,106
‎แล้วแว่นก็เริ่มเข้มขึ้น

810
00:44:52,189 --> 00:44:55,609
‎ผมก็เลยรีบละล่ำละลักพูด
‎เพราะรู้สึกเหมือนกำลังจะหมดเวลา

811
00:44:56,694 --> 00:45:00,406
‎แต่นั่นล่ะพ่อผม พ่อเป็นพ่อจอมเฟอะฟะตัวจริง

812
00:45:00,489 --> 00:45:01,907
‎คือพ่อเฟอะฟะมาก

813
00:45:02,408 --> 00:45:05,327
‎จนพ่อโหวตให้ทรัมป์ นั่นล่ะพ่อผม

814
00:45:06,745 --> 00:45:11,709
‎และผมว่ามันบ้ามาก
‎เพราะผมไม่เคยรู้มาก่อนเลย

815
00:45:11,792 --> 00:45:14,545
‎ว่าพ่อเป็นพลเมืองอเมริกาแล้ว ก็เลย...

816
00:45:17,798 --> 00:45:19,299
‎ผมใช้เวลาอยู่กับพ่อเยอะมาก

817
00:45:19,383 --> 00:45:23,303
‎ซึ่งผมคิดว่าเพราะเราพยายาม
‎จะชดเชยเวลาที่เสียไปหรืออะไรแบบนั้น

818
00:45:23,387 --> 00:45:24,680
‎พ่อแม่ผมไม่ได้อยู่ด้วยกัน

819
00:45:24,763 --> 00:45:26,682
‎มีใครโตมาในบ้านพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยวบ้าง

820
00:45:27,349 --> 00:45:29,560
‎เป็นความผิดคุณ และ...

821
00:45:31,687 --> 00:45:32,688
‎ล้อเล่นนะ

822
00:45:34,106 --> 00:45:37,693
‎พ่อแม่ผมไม่ได้อยู่ด้วยกัน
‎พ่อแม่แยกทางกันตอนผมอายุ 12 มั้ง

823
00:45:37,776 --> 00:45:42,030
‎แล้วพอผมอายุ 15 ผมถึงได้รู้ ใช่

824
00:45:42,573 --> 00:45:44,366
‎ไม่รู้อยู่พักใหญ่เลย ไม่รู้ทำไม แค่...

825
00:45:45,576 --> 00:45:48,078
‎แค่วันนึงผมไปหาแม่แล้วว่า "พ่ออยู่ไหนเหรอ"

826
00:45:48,162 --> 00:45:51,457
‎แม่มองผมแล้วก็ "นึกแล้วเชียว
‎ว่าลืมอะไรไปอย่าง บ้าชะมัด"

827
00:45:53,167 --> 00:45:54,126
‎ตอนโตมา...

828
00:45:54,209 --> 00:45:56,378
‎ผมมีพี่สาวคนนึง เราทั้งคู่ไม่รู้ว่าพ่อไปแล้ว

829
00:45:56,462 --> 00:45:59,548
‎เพราะตอนพ่อยังอยู่กับเรา
‎พ่อไม่เคยทำอะไรร่วมกับเราเลย

830
00:45:59,631 --> 00:46:01,216
‎พ่อแทบไม่เคยอยู่บ้านอยู่แล้ว

831
00:46:01,300 --> 00:46:04,344
‎ก็เลยไม่มีความผูกพันทางใจกับพ่อสักเท่าไหร่

832
00:46:04,428 --> 00:46:05,554
‎มันก็เลยเป็นประมาณนี้

833
00:46:05,637 --> 00:46:07,306
‎คือเหมือนตอนคุณอยู่ในงานเลี้ยง

834
00:46:07,389 --> 00:46:09,183
‎แล้วคุณคุยอยู่กับคนอื่นอีกสองคน

835
00:46:09,266 --> 00:46:11,852
‎แล้วสองคนนั้นตั้งใจคุยกันจริงจังมาก

836
00:46:11,935 --> 00:46:13,395
‎ส่วนคุณไม่ค่อยมีส่วนร่วม

837
00:46:13,479 --> 00:46:16,648
‎คุณก็จะแบบค่อยๆ ย่องออกจากวงไป

838
00:46:17,941 --> 00:46:20,611
‎แล้วก็ไปมีครอบครัวใหม่ คุณเคยทำมั้ย ระห่ำมาก

839
00:46:23,071 --> 00:46:23,906
‎จริง

840
00:46:26,617 --> 00:46:28,285
‎เรายังคุยกันอยู่ตลอดเวลา

841
00:46:28,368 --> 00:46:29,661
‎พ่อเพิ่งได้งานใหม่

842
00:46:29,745 --> 00:46:32,998
‎ตอนนี้พ่อเป็นคนขับรถรับส่งนักเรียน

843
00:46:33,081 --> 00:46:35,417
‎ซึ่งมันต๊องมากสำหรับผม

844
00:46:35,918 --> 00:46:38,337
‎เพราะมันแบบ "พ่อไม่อยาก
‎ขับรถพาลูกคนนี้ไปโรงเรียน

845
00:46:38,420 --> 00:46:40,839
‎แต่ตอนนี้พ่ออยากขับ
‎พาลูกของทุกคนไปโรงเรียนเหรอ

846
00:46:41,256 --> 00:46:42,800
‎เอาที่สบายใจ"

847
00:46:45,844 --> 00:46:47,971
‎ผมอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย

848
00:46:49,056 --> 00:46:50,891
‎ที่นั่นแผ่นดินไหวบ่อยมาก

849
00:46:50,974 --> 00:46:54,728
‎ก่อนผมจะพูด เราทุกคนรู้จักมาตราริกเตอร์ใช่มั้ย

850
00:46:55,395 --> 00:46:57,147
‎โอเค ดี เพราะผมมาคิดๆ ดู

851
00:46:57,231 --> 00:47:01,276
‎ผมว่ามันบ้าที่วิธีที่เราวัดความแรงของแผ่นดินไหว

852
00:47:01,360 --> 00:47:03,946
‎เอามาใช้กับขนาดของเจ้าโลกได้ด้วย

853
00:47:05,531 --> 00:47:08,075
‎ใช่ มีบางคนเก็ตแล้ว ลองคิดดูดีๆ

854
00:47:08,158 --> 00:47:09,618
‎อย่างเช่นคุณเจอกับแบบ 3.5

855
00:47:09,701 --> 00:47:12,496
‎คุณก็ "เธอรู้สึกอะไรมั้ย"
‎ไ่ม่ ไม่มี ไม่มีใครรู้สึกหรอก

856
00:47:12,579 --> 00:47:14,081
‎อะไรนะ สุดยอด

857
00:47:18,252 --> 00:47:21,088
‎5.5 ถึงหก คุณรับมือไหวนะรู้เปล่า

858
00:47:21,797 --> 00:47:23,465
‎ประมาณนั้นเจอเยอะที่สุด

859
00:47:23,549 --> 00:47:26,426
‎และพูดตรงๆ นะอาจจะดีที่สุดด้วย หุบปากเลย

860
00:47:29,471 --> 00:47:32,850
‎6.5 ถึงเจ็ด ทีนี้คุณจะแบบ "โห แรงน่าดู

861
00:47:33,851 --> 00:47:35,394
‎เราอาจลองเจอดูอีกสักทีก็ดีนะ

862
00:47:35,477 --> 00:47:38,438
‎แต่คราวหน้าเราควรเตรียมตัวดีกว่านี้"
‎คุณเข้าใจนะ

863
00:47:40,732 --> 00:47:42,776
‎แล้วอะไรที่เกินแปด คุณจะแบบ...

864
00:47:42,860 --> 00:47:46,697
‎"พระเจ้า ทุกอย่างพินาศหมด

865
00:47:49,199 --> 00:47:51,702
‎หมาฉันก็ตาย" ว่าไงนะ ทำไม

866
00:47:54,413 --> 00:47:56,248
‎นี่เป็นมุกที่ผมชอบเล่นช่วงนี้

867
00:47:56,331 --> 00:48:00,586
‎เพราะผมสามารถดูรู้เลยว่า
‎แต่ละคนอยู่ที่เท่าไหร่จากมุกนี้

868
00:48:00,669 --> 00:48:02,796
‎ตอนผมมองคุณตอนเล่ามุกนี้

869
00:48:05,382 --> 00:48:08,010
‎เพราะพวกคุณหลายคน
‎ดูเศร้ามากที่ระดับสามแต่...

870
00:48:08,969 --> 00:48:12,598
‎แต่พอถึงแปด หมอนี่ถองแฟนเขาแบบ
‎"ผมไง ที่รัก นั่นล่ะผม"

871
00:48:13,807 --> 00:48:15,267
‎เธอไม่ได้ไม่เห็นด้วย ดีๆ

872
00:48:16,810 --> 00:48:19,354
‎เอาล่ะ หมดเวลาผมแล้ว ขอบคุณมาก บายครับ

873
00:48:20,647 --> 00:48:21,857
‎แอนดรูว์ โอโรลโฟ

874
00:48:24,234 --> 00:48:26,486
‎คืนนี้เราได้ดูคนอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์

875
00:48:26,570 --> 00:48:29,197
‎เปิดแสดงที่ฟิลิปปินส์เป็นครั้งแรก

876
00:48:29,281 --> 00:48:31,950
‎แต่เพื่อนคนต่อไปของผมเกิดที่มะนิลานี่เลย

877
00:48:32,034 --> 00:48:34,036
‎ใช่แล้ว ที่มะนิลานี่แหละ

878
00:48:34,119 --> 00:48:36,204
‎และตอนนี้เขากำลังตระเวนแสดงรอบโลก

879
00:48:36,288 --> 00:48:39,249
‎ปรบมือต้อนรับอินีโก้ ปัสกวัลด้วยครับ

880
00:48:41,460 --> 00:48:42,502
‎ขอบคุณมากครับ โจ

881
00:48:43,754 --> 00:48:45,797
‎เพลงนี้ชื่อ "แคทชิ่ง ฟีลลิ่งส์" เอาเลย

882
00:51:16,531 --> 00:51:18,366
‎อินีโก้ ปัสกวัลครับทุกท่าน

883
00:51:19,159 --> 00:51:22,079
‎ใช่เลย! จะจบรายการมันต้องแบบนี้

884
00:51:22,662 --> 00:51:24,081
‎จะจบรายการมันต้องแบบนี้

885
00:51:24,164 --> 00:51:25,707
‎ขอเสียงดังๆ ด้วยครับ

886
00:51:27,584 --> 00:51:31,421
‎นี่ล่ะที่ผมพูดถึง นี่คือฝันที่เป็นจริง

887
00:51:32,422 --> 00:51:33,423
‎นี่แหละครับ

888
00:51:33,924 --> 00:51:35,383
‎นี่คือฝันที่เป็นจริง

889
00:51:35,467 --> 00:51:38,678
‎และผมมีความสุขมากที่ได้กลับมาประเทศบ้านเกิด

890
00:51:38,762 --> 00:51:42,557
‎ได้เฉลิมฉลองวัฒนธรรมของผม
‎วัฒนธรรมของเรา

891
00:51:42,974 --> 00:51:44,768
‎ร่วมกับทุกท่านที่กำลังชมอยู่ตอนนี้

892
00:51:44,851 --> 00:51:47,020
‎ผมหวังว่าเราทำให้คุณสนุกสนาน

893
00:51:47,104 --> 00:51:50,774
‎และหวังว่าเราได้เป็นแรงบันดาลใจ
‎ให้คุณไปเฉลิมฉลองวัฒนธรรมของคุณเอง

894
00:51:50,857 --> 00:51:53,860
‎ไม่ว่าจะเป็นอะไร ทำเถอะครับ รับไว้เถอะ

895
00:51:56,488 --> 00:51:58,115
‎แต่ที่สำคัญที่สุด

896
00:51:58,198 --> 00:52:00,742
‎คือผมมีโอกาสแบ่งปันช่วงเวลานี้กับลูกชายผม

897
00:52:00,826 --> 00:52:02,035
‎สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ

898
00:52:02,119 --> 00:52:05,080
‎ผมต้องพาเขามาฟิลิปปินส์ด้วยให้ได้เป็นครั้งแรก

899
00:52:05,956 --> 00:52:08,542
‎นี่ไงครับ ทุกท่าน ลูกชายผม

900
00:52:09,584 --> 00:52:10,418
‎ใช่แล้ว!

901
00:52:10,877 --> 00:52:12,671
‎ผมรักพวกคุณ สวัสดีครับ!

902
00:54:49,369 --> 00:54:51,371
‎คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์